تیغ ابرویش اگر مد نظر باشد مرا
ذوالفقار شاه مردان بر کمر باشد مرا
پنجه اش را کرده رنگین چون حنا از خون من
بهر دامنگیریش دست دگر باشد مرا
می رود برگ خزان از جای با اندک نسیم
پیرم و بر سر تمنای سفر باشد مرا
از رطوبت خار و دیوار چمن گل می کند
روز حشر امید از مژگان تر باشد مرا
ناوک بی پر نمی سازد ز ترکش سر برون
در درون سینه آه بی اثر باشد مرا
قدر حاجتمند را محتاج می داند که چیست
گوش همچون حلقه بر آواز در باشد مرا
از سفر چون آسیا نبود مرا اندیشهای
آب بر پا توشه ره به کمر باشد مرا
لاله ام رو در بیابان عدم خواهم نهاد
زاد ره داغ دل و خون جگر باشد مرا
سیدا می گردد آخر غنچه باغ دلگشا
چین پیشانی دوای دردسر باشد مرا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: سیدا در این غزل از ستم معشوق که دستش را به خون عاشق رنگین کرده آغاز میکند و سپس به پیری و آمادگی برای سفر آخرت میپردازد. او با تشبیه خود به برگ خزان، آسیاب و لاله، اشک و داغ دل را توشهٔ راه نیستی و مایهٔ امید روز حشر میداند. در پایان، به امید گشایش، چین پیشانی خود را به غنچهای مانند میکند که سرانجام میشکفد.
هوش مصنوعی: اگر ابروی شمشیرمانند یار پیش چشمم باشد، گویی ذوالفقار علی (شاه مردان) را بر کمر بستهام و نیرومند و بیباکم.
هوش مصنوعی: یار دست خود را با خون من مانند حنا رنگین کرده است؛ برای اینکه دامنش را بگیرم و از او دادخواهی کنم، دست دیگری لازم دارم (چون دستم به خون من در دست او رفته است).
هوش مصنوعی: برگ پاییزی با کمترین نسیمی از جای خود جدا میشود؛ من نیز پیر شدهام و آرزوی سفر (رفتن از دنیا) در سر دارم.
هوش مصنوعی: خار و دیوار باغ از رطوبت و نم گل میدهند؛ من نیز روز قیامت به مژگان اشکآلودم امید دارم که مایهٔ رستگاریام شود.
هوش مصنوعی: تیر بیپر از ترکش بیرون نمیآید؛ آه من هم که بیاثر است، در درون سینهام میماند و بیرون نمیآید.
هوش مصنوعی: تنها نیازمند ارزش نیازمند دیگر را میشناسد؛ من مانند حلقهٔ در، گوش به صدای در دارم و منتظر کسی هستم که در بزند.
هوش مصنوعی: من مانند آسیاب از سفر نگرانی ندارم؛ آب زیر پای من است و توشهٔ راه بر کمرم بسته است (آسیاب در جای خود میچرخد و سفرش بیرنج است).
هوش مصنوعی: من مانند لالهام و رو به بیابان نیستی خواهم گذاشت؛ توشهٔ راهم داغ دل و خون جگر خواهد بود.
هوش مصنوعی: ای سیدا، غنچه سرانجام در باغ شکفته و دلگشا میشود؛ برای من هم چین پیشانی (مانند چین غنچه) درمان دردسر است و به گشایش میرسد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نیستم بلبل که بر گلشن نظر باشد مرا
باغهای دلگشا در زیرِ پر باشد مرا
تلخرویان را می روشن گوارا می کند
ابرِ بی می، کوه بر بالای سر باشد مرا
نیستم یک لحظه بی مشقِ جنون، هر جا که هست
[...]
غنچه دارم در بغل گر مشت زر باشد مرا
همچو گل در انجمن ها جا به سر باشد مرا
سینه خود کرده ام ماننده آئینه صاف
نیک و بد از دوربینی در نظر باشد مرا
همچو بوی گل عنان من به دست دیگر است
[...]
نشئهٔ می مایهٔ صد درد سر باشد مرا
دور ساغر بی تو گرداب خطر باشد مرا
سرگردان دارد خمار باده ام از زندگی
آسمان چون کوه بر بالای سر باشد مرا
نیستم مانند بلبل هرزه گرد هر چمن
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.