هر روز بگه ز در درآیی
بر دست شراب آشنایی
بر ما خوانی سلام سوزان
یا رب، چه لطیف و خوش، بلایی!
ما را ببری ز سر به عشوه
دیوانه کنی، و های هایی
ما را چه عدم، چه هست، چون تو
در نیست، وجود می‌نمایی
دی کرده هزار گونه توبه
بگرفته طریق پارسایی
چون بیند توبه روی خوبت
داند که عدوی تو بهایی
بگریزد توبه و دل او را
فریادکنان، بیا، کجایی؟
گوید که: « رسید مرگ توبه
از توبه دگر مجو کیایی
توبه اگر اژدهای نر بود
ای عشق، زمرد خدایی
ترجیع نهم به گوش قوال
تو گوش رباب را همی مال
ای بسته ز توبه بیست ترکش
بستان قدحی رحیق و درکش
زیرا که فضای بی‌امانست
آن زلف معنبر مشوش
ای شاهد وقت، وقت شه رخ
سودت نیکند رخ مکرمش
بینی کردن چه سود دارد؟
با آن که دهان زنی چو گربش
سجده کن و سر مکش چو ابلیس
پیش رخ این نگار مه‌وش
از شش جهت است یار بیرون
پرنور شده ز روش هر شش
دلدار امروز سخت مستست
پرفتنه و غصه و مخمش
جان دارد صدهزار حیرت
از حسن منقش منقش
از عشق زمین پر از شقایق
در عشق فلک چنین منعش
خاموش و شراب عشق کم‌نوش
ایمن شو از ارتعاش و مرعش
چون لعل لبت نمود تلقین
بر دل ننهیم بند لعلین
تا ساقی ما توی بیاری
کفرست و حرام، هوشیاری
ای عقل، اگرچه بس عزیزی
در مست نظر مکن به خواری
گر آن، داری، نکو نظر کن
کان کو دارد، تو آن نداری
گر پای ترا بتی بگیرد
یکدم نهلد که سر به خاری
دیوانه شوی که تو ز سودا
در ریگ سیاه، تخم کاری
در مرگ حیات دید عارف
چون رست ز دیدهای ناری
نورآمد و نار را فرو کشت
دی را بکشد دم بهاری
در چشم تو شب اگرچه تیره‌ست
در دیدهٔ او کند نهاری
می‌گوید عشق با دو چشمش
« مستی و خوشی و پرخماری »
بس کردم، تا که عشق بی‌من
تنها بکند سخن گزاری
امروز دلست آرزومند
چون طره اوست بند بربند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و حال‌وهوای عاشقانه می‌پردازد. شاعر در وصف عشقی سوزان و پرطنین صحبت می‌کند که در آن، توبه و پارسایی در برابر زیبایی محبوب رنگ می‌بازند. او به چالش‌های درونی خود اشاره می‌کند و از این که چگونه زیبایی محبوبش جذابیتی خاص دارد و دل را از توبه دور می‌کند، می‌گوید. همچنین، عشق را به‌عنوان نیرویی پرانرژی و پرطراوت معرفی کرده و بر اهمیت مستی و غفلت در کمال لذت از عشق تأکید می‌کند. در نهایت، شاعر به حالت آرزو و شوق در دل خود اشاره می‌کند که همواره به طره محبوب بسته است.
هوش مصنوعی: هر روز بیا و از در وارد شو، بر دست شراب آشنایی که به ما بپیوندی و با ما معاشرت کنی.
هوش مصنوعی: ای خدای بزرگ، سلامی که با درد و سوز همراه است بر ما می‌فرستی، چه زیبایی و خوشی دارد این بلا!
هوش مصنوعی: ما را با ناز و فریب به خود بکشی و دیوانه‌وار دلبسته‌ام کنی و صدای های هایم را درآوری.
هوش مصنوعی: حالت «عدم» و «وجود» برای ما اهمیت ندارد؛ زیرا هرچه که هستی، تو در حالتی از «نیستی» به ما وجود می‌دهی و ما را پر می‌کنی.
هوش مصنوعی: من هزار بار در مسیر نیکوکاری توبه کرده‌ام، اما دوباره به گناه بازگشته‌ام.
هوش مصنوعی: وقتی توبه، زیبایی چهرهٔ تو را می‌بیند، می‌فهمد که دشمن تو ارزشی ندارد.
هوش مصنوعی: زمانی که دل فرد توبه‌کار از خداوند دور می‌شود، توبه‌اش فراری می‌شود و او را با فریاد می‌خواند که بیا، کجایی؟
هوش مصنوعی: می‌گوید که: مرگ توبه نزدیک شده است، پس دیگر به دنبال توبه‌ی دیگر نرو و جایگاهت را بشناس.
هوش مصنوعی: اگر توبه مثل یک اژدهای نر باشد، ای عشق، تو به مانند زمردی از خدایان هستی.
هوش مصنوعی: به قوال (نوازنده) بگو که به صدای رباب (آلت موسیقی) گوش بدهد و آن را نوازش کند.
هوش مصنوعی: ای کسی که به خاطر توبه‌ات در تنگنا هستی، جامی از شراب خالص بگیر و بنوش تا از این وضعیت رهایی یابی.
هوش مصنوعی: زیرا که فضای بی‌امان، زلفی که به معنای زیبایی است، درهم و آشفته است.
هوش مصنوعی: ای معشوق زمان، زمانه به نفع توست و چهره‌ی نیکوی تو را می‌آراید.
هوش مصنوعی: چرا در زندگی خود به ظاهر خشن و بی‌محبت (مقصود از "بینی") توجه کنیم، وقتی که خود شخصی را به زبان می‌آوریم که مانند گربه بی‌دفاع و خاموش است؟
هوش مصنوعی: کار ابلیس این بود که در برابر آدم (که نمایندهٔ جمال و نور خداوند است)، سر خود را پایین نیاورد و سجده نکرد. در این بیت به شخصی سفارش می‌شود که مانند ابلیس نکند و در برابر زیبایی و نور وجود معشوق، سرش را بالا نگیرد و سجده کند.
هوش مصنوعی: یار از هر شش جهت به ما نزدیک است و وجودش پر از نور است که از روشنی هر شش جهت تابیده است.
هوش مصنوعی: دل محبوب امروز به شدت intoxicate شده و در حالتی از شیدایی است که سرشار از جذبه و بی‌قراری است و بنابراین غم و فتنه را نیز با خود دارد.
هوش مصنوعی: جان من از زیبایی و نقاشی دل‌فریب من، به اندازهٔ صد هزار حیرت پر شده است.
هوش مصنوعی: از عشق، زمین پر از گل‌های شقایق شده و آسمان نیز به همین عشق به طرز شگفت‌انگیزی متحول شده است.
هوش مصنوعی: در این بیت خواسته شده که در آرامش و سکوت، از شراب عشق به مقدار کم بنوشی و از تنش و افسردگی دوری کنی. به نوعی به آرامش در دل و دوری از نگرانی‌های ناشی از عشق اشاره شده است.
هوش مصنوعی: وقتی لب‌های سرخ تو بر دل ما تأثیر می‌گذارد، ما دیگر نمی‌توانیم به زنجیر عشق‌های حقیقی و واقعی بسنده کنیم.
هوش مصنوعی: اگر ساقی جامی به ما بدهد، حتی اگر آن نوشیدنی کفر یا حرام باشد، ما باید هوشیار باشیم و خود را در کنترل نگه داریم.
هوش مصنوعی: ای عقل، هرچند که تو بسیار ارزشمندی، اما در حال مستی نباید به چیزهای حقیر توجه کنی.
هوش مصنوعی: اگر تو فردی نیکو و با بصیرت هستی، به آن کسی که چنین ویژگی دارد توجه کن، زیرا تو آن ویژگی را نداری.
هوش مصنوعی: اگر پایت به دلداده‌ای مشغول شود و لحظه‌ای از او جدا نشوی، در آن صورت مانند سرما در خارها گرفتار خواهی شد.
هوش مصنوعی: اگر دیوانه شوی، به سبب عشق و شور و شوق، در درون خود بذر خوبی و نیکویی را که در دل سیاه و سردی به نام دنیا وجود دارد، بکار.
هوش مصنوعی: عارف در مرگ، زندگی واقعی را مشاهده می‌کند، همان‌طور که از دیدن عذاب‌های جهنمی رهایی می‌یابد.
هوش مصنوعی: نور تابید و آتش را خاموش کرد؛ روز را با دم بهاری زنده می‌کند.
هوش مصنوعی: هرچند در چشم تو (عاشق) شب و تاریکی وجود دارد، ولی در دیدهٔ محبوب (معشوق) این شب به روشنایی تبدیل می‌شود.
هوش مصنوعی: عشق با دو چشمش حالتی شاداب و سرمست دارد که نشانهٔ خوشی و نشئگی است.
هوش مصنوعی: به حد کافی برای عشق تلاش کردم تا او بتواند بدون من صحبت کند و از خود بگوید.
هوش مصنوعی: امروز دل من به شدت آرزومند است، مثل موهای او که به هم بافته شده‌اند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.