طرفه گرمابهبانی کو ز خلوت برآید
نقش گرمابه یکیک در سجود اندرآید
نقشهای فسرده بیخبروار مرده
ز انعکاسات چشمش چشمشان عبهر آید
گوشهاشان ز گوشش اهل افسانه گردد
چشمهاشان ز چشمش قابل منظر آید
نقش گرمابه بینی هر یکی مست و رقصان
چون معاشر که گهگه در می احمر آید
پر شده بانگ و نعره صحن گرمابه ز ایشان
کز هیاهوی و غلغل غرّهٔ محشر آید
نقشها یکدگر را جانب خویش خوانند
نقش از آن گوشه خندان سوی این دیگر آید
لیک گرمابهبان را صورتی درنیابد
گرچه صورت ز جستن در کر و در فر آید
جمله گشته پریشان او پس و پیش ایشان
ناشناسا شه جان بر سر لشکر آید
گلشن هر ضمیری از رخش پرگل آید
دامن هر فقیری از کفش پرزر آید
دار زنبیل پیشش، تا کند پر ز خویشش
تا که زنبیل فقرت حسرت سنجر آید
برهد از بیش وز کم قاضی و مدعی هم
چونک آن ماه یکدم مست در محضر آید
باده خُمخانه گردد مرده مستانه گردد
چوب حنانه گردد چونک بر منبر آید
کم کند از لقاشان بفسرد نقشهاشان
گم شود چشمهاشان گوشهاشان کر آید
باز چون رو نماید چشمها برگشاید
باغ پرمرغ گردد بوستان اخضر آید
رُو به گلزار و بستان دوستان بین و دستان
در پی این عبارت جان بدان معبر آید
آنچ شد آشکارا کِی توان گفت یارا؟
کلک آن کِی نویسد گرچه در محبر آید؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف حال و هوای گرمابهای میپردازد که در آن نقشها و تصویرها در حالت سجود و رقص هستند. این نقشها پیرامون یک گرما بهنام «گرمابهبان» میچرخند که با وجود خلاصی از خویش، هیچ گاه صورتی حقیقی نمییابند. فضا پر از صدا و شوق است و هر نقش به سوی دیگری میخندد و میرقصد، در حالی که فردی عمیقتر از آنها وجود دارد که همه در برابرش ناشناختهاند. شاعر همچنین به تأثیرات عمیق و گاه متناقض این احوالات بر روی انسانها اشاره میکند و تحولی در نگاه و بینش آنها را بیان میکند. در نهایت، اشاره دارد به اینکه برای درک این تحولات، کلمات و نوشتار نمیتوانند به خوبی بیانگر حقیقت باشند.
هوش مصنوعی: عزت و شرافت کسی که به مقام گرمابهبان رسیده است، در چنان آرامشی به سر میبرد که حتی در خلوت نیز در برابر زیباییها و جذابیتهای زندگی تسلیم میشود و به رمز و راز آنها پی میبرد.
هوش مصنوعی: نقشهای سرد و بیروح که از دیدن معشوق مردهاند، از انعکاس چشمان او زندگی میگیرند و به سمت او میآیند.
هوش مصنوعی: گوشهای آنها به سخن او معتاد میشود و گوش میدهند و چشمهای آنها به خاطر او زیبا و جذاب به نظر میآید.
هوش مصنوعی: هر یک از موجوداتی که در گرمابه هستند، به حالت مستی و رقص درآمدهاند و در کنار هم هستند، بهطوریکه گاهی در می احمر (شراب قرمز) غوطهور میشوند و نقش و حال آنجا را به نمایش میگذارند.
هوش مصنوعی: صحن گرمابه از صدای نعره و هیاهوی آنها پر شده است، به طوری که احساس میشود این شور و شارش، نمادی از روز قیامت و محشر است.
هوش مصنوعی: نقشها (تصاویر و تصاویر هنری) هر کدام فقط به سمت و سوی خودشان دعوت میکنند و نمیتوانند به سوی دیگری (جهت دیگر) بیایند. این افراد با وجود این که در گوشهای خوشحال و خندان هستند، در نهایت به سمت دیگری نمیروند.
هوش مصنوعی: گرچه سر و صورتها از جستوجو در کر و فر (مکانهای خاص) به دست میآید، اما گرما (عشق یا انرژی) به شکل جسمی برای گرمابهبان (پرستاری که در گرمابه به دیگران خدمات میدهد) قابل مشاهده نیست.
هوش مصنوعی: حالت پریشانی او (شخصی ناشناخته) باعث شده که دیگران او را نشناسند و در شرایطی که جان او در خطر است، مردم دور او جمع شوند و به او توجه کنند.
هوش مصنوعی: هر انسانی با دیدن جمال و زیبایی او (مقصود از "رخسار" اشاره به جمال خداوند یا معشوق است) سرشار از شادی و خوشی میشود، و از هر فرد فقیر و نیازمندی نیز خواسته میشود که به او رو آورد تا از نعمتهای بیپایان او بهرهمند شود.
هوش مصنوعی: زنبیل، سبد یا کیسهای است که در آن چیزهایی قرار میدهند. در این بیت، به کسی گفته میشود که زنبیل خود را آماده کند تا از وجود خود و صفات خوبش پر شود، زیرا این فقری که به او رسیده، حسرت او را به سنجر (پادشاهی قدیمی و پرقدرت) برمیگرداند. به معنای دیگر، بر اثر ویژگیهای خوبش، حسرت کمبودهایش به خوبیهای بزرگ تبدیل خواهد شد.
هوش مصنوعی: در آن لحظه که آن ماه (که احتمالاً به معشوق یا حقیقت اشاره دارد) به یک آن در محضر ظاهر میشود، قاضی و مدعی (به معنای حق و باطل) از میان میروند و دیگر اهمیتی ندارند.
هوش مصنوعی: به خاطر حضور آن ماه (شخصیت محبوب یا پیشوای معنوی)، باده در خمخانه بیحیات میشود و مستانه نیز به حالت مرده درمیآید و چوب حنانه (چوب مخصوص معطر) به نوعی بیفایده میگردد.
هوش مصنوعی: حضور او در جمع باعث میشود که از می و مستان خبری نماند، به گونهای که نشانههای او از یاد میرود و دیگر چشمها و گوشها توانایی شنیدن و دیدن را از دست میدهند.
هوش مصنوعی: وقتی دوباره رویش را نشان بدهد، چشمها باز میشوند و باغی پر از پرندگان خواهد شد و بوستان سرسبز و خرم خواهد گردید.
هوش مصنوعی: به باغ و گلزار برو و دوستانت را ببین و دستانت را برای رسیدن به معنای عمیق زندگی در این مسیر حرکت کن.
هوش مصنوعی: هر آنچه که در عالم به روشنی آشکار میشود، کجا قابل بیان است؟ حتی اگر قلمی هم آن را بنویسد، باز هم نمیتواند بهطور کامل وصفش کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.