میخرامد آفتاب خوبرویان ره کنید
رویها را از جمال خوب او چون مه کنید
مردگان کهنه را رویش دو صد جان میدهد
عاشقان رفته را از روی او آگه کنید
از کف آن هر دو ساقی چشم او و لعل او
هر زمانی می خورید و هر زمانی خه کنید
جانب صحرای رویش طرفه چاهی گفتهاند
قصد آن صحرا کنید و نیت آن چه کنید
نک نشان روشنی در خیمهها تابان شدست
گوش اسبان را به سوی خیمه و خرگه کنید
آستان خرگهش شد کهربای عاشقان
عاشقان لاغر تن خود را چو برگ که کنید
در خمار چشم مستش چشمها روشن کنید
وز برای چشم بد را ناله و آوه کنید
شاه جانها شمس تبریزیست و این دم آن اوست
رخ بدو آرید و خود را جمله مات شه کنید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از زیبایی و جاذبههای آفتابگونه محبوبی صحبت میکند که میتواند جان مردگان را زنده کند و عاشقان را به خود جذب نماید. او از مخاطبان میخواهد که چهرهها را به سوی زیبایی این معشوق بگردانند و در جستجوی او باشند. همچنین، شاعر به دنیای عاشقان و حالتهای خمارآلود آنان اشاره میکند و از آنان میخواهد تا با تسلیم در برابر زیبایی او، خود را در عشق مجذوب کنند. در نهایت، او شمس تبریزی را به عنوان شاه جانها معرفی کرده و تأکید میکند که این لحظه، لحظهای بینظیر و خاص برای پرستش است.
هوش مصنوعی: آفتاب زیباخویان در حال حرکت است، پس به راه بروید و صورتها را مانند ماه، به وسیلهٔ زیبایی او روشن کنید.
هوش مصنوعی: مردگان قدیمی را با زیبایی او زنده میکند و عاشقان رفته را از جمال او آگاه سازید.
هوش مصنوعی: از دست آن هر دو ساقی، یعنی چشم و لب او، هر لحظه مینوشید و هر لحظه میخندید. این به این معناست که عشق و زیبایی او باعث میشود که انسان همیشه از شوق و شادی پر باشد.
هوش مصنوعی: حکایت از این است که در صحرا چاهی وجود دارد، و به بیننده میگوید به آنجا بروید و هدف و نیت خود را مشخص کنید.
هوش مصنوعی: روشنی و نوری در خیمهها پیداست که به روشنی نشاندهندهی حضور مهمانانی است. این نور توجه اسبها را به سوی خیمه و محل برگزاری مراسم جلب کرده است.
هوش مصنوعی: در آستانهٔ خانقاه و محل تجمع او، عاشقان به مانند کهربا، که سمبل زیبایی و خواص روحانی است، میپرسند و به عشقش جذب میشوند. عاشقان لاغر و نحیف، مانند برگهایی که در باد افتادهاند، خود را به او میسپارند و در آرزوی وصال او هستند.
هوش مصنوعی: خمار به معنی مستی و نشئه است، و در اینجا به چشمهای کسی اشاره دارد که مست و سرمست است. در این بیت، شاعر از معشوق خواسته که با نگاهش چشمها را روشن کند و به طور کلی او را به حالت نشاط و شادابی درآورد. همچنین او از بدچشمیها و حزنهای موجود ابراز ناخرسندی کرده و خواسته است که با ناله و آوا، آنها را دور کند.
هوش مصنوعی: شمس تبریزی، که به عنوان شاهجانها شناخته میشود، در حال حاضر در میان ماست؛ بنابراین، به روی او نگاه کنید و خودتان را به او تسلیم کنید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.