شاد شد جانم که چشمت وعدهٔ احسان نهاد
سادهدل مردی که دل بر وعدهٔ مستان نهاد
چون حدیث بیدلان بشنید جان خوشدلم
جان بداد و این سخن را در میان جان نهاد
برجبرج و خانهخانه جویم آن خورشید را
کو کلید خانه از همسایگان پنهان نهاد
مشک گفتم زلف او را زین سخن بشکست زلف
هندوی زلفش شکسته رو به ترکستان نهاد
من نیم سلطان ولیکن خاک پای او شدم
خاک پای خویشتن را او لقب سلطان نهاد
همچو گربه عطسهٔ شیری بدم از ابتدا
بس شدم زیر و زبر کو گربه در انبان نهاد
گفت: ار تو زادهٔ شیری نهای گربه برآ
بردر انبان! شیر در انباندرون نتوان نهاد
من چو انبان بردریدم گفت آن انبان مرا
چون توی را هر که گربه دید او بهتان نهاد
شمس تبریزیست تابان از ورای هفت چرخ
لاجرم تاب نوآیین بر چهارارکان نهاد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از وعدهٔ چشم مست معشوق شاد است ولی میداند که به وعدهٔ مستان نمیتوان دل بست، و خورشیدِ پنهانشدهٔ معشوق را در همهجا میجوید. سپس با تمثیل گربهای که از عطسهٔ شیر زاده شده و در کیسه گرفتار است، میگوید که گوهر او شیر است و با دریدن کیسه به حقیقت خود بازمیگردد. غزل با ستایش شمس تبریزی پایان مییابد که از ورای آسمانها میتابد و به جهانِ چهار عنصر فروغی تازه میبخشد.
هوش مصنوعی: جانم شاد شد که چشم مست تو وعدهٔ نیکی و بخشش داد؛ اما سادهدل است کسی که به وعدهٔ مستان دل ببندد، چون مست به وعدهاش پایبند نیست.
هوش مصنوعی: وقتی جانِ شادمانِ من سخنِ عاشقانِ دلباخته را شنید، از خود گذشت و جان داد و این سخن را در دل و جان خود جای داد.
هوش مصنوعی: آن خورشیدِ معشوق را در یکایک برجهای آسمان و خانهبهخانه جستوجو میکنم؛ خورشیدی که کلید خانهٔ خود را از همسایگان پنهان کرده و به آسانی به دست نمیآید.
هوش مصنوعی: زلف او را به مشک تشبیه کردم و زلف از این سخن آزرده شد و درهم شکست؛ زلفِ سیاه او که چون هندو است، شکسته و پیچان به سوی چهرهٔ روشن او که چون ترکستان است رو کرد. مشک را از سرزمین ترکان میآورند و زلف هم به همان سو، یعنی به روی یار، رفت.
هوش مصنوعی: من پادشاه نیستم ولی خاک پای او شدم و او همین خاکِ پای خود را پادشاه نامید؛ یعنی فروتنی در برابر او مایهٔ سروری است.
هوش مصنوعی: من از آغاز مانند گربه بودم که از عطسهٔ شیر پدید آمده است، یعنی اصل و گوهرم شیر است؛ و از اینکه او این گربه را در کیسهای حبس کرد سخت آشفته و پریشان شدم.
هوش مصنوعی: او گفت: اگر تو زادهٔ شیری و گربه نیستی، بیرون بیا و کیسه را پاره کن؛ چون شیر را نمیتوان درون کیسه نگه داشت.
هوش مصنوعی: چون کیسه را دریدم، آن کیسه به من گفت: هر کس کسی مانند تو را گربه پنداشت، به تو تهمت زد؛ تو در حقیقت شیری.
هوش مصنوعی: شمس تبریزی از فراسوی هفت آسمان میدرخشد؛ ناگزیر پرتو و تابشی تازه بر چهار عنصر عالم افکنده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
آن نه زلفست آنکه او برعارض رخشان نهار
صورت ظلمست کو بر عدل نوشیروان نهاد
توبه و سوگند ما را تاب از هم باز کرد
زلف را تا تاب داد و بر رخ رخشان نهاد
بوسه گر بر سنگ بدهد سنگ گردد چون شکر
[...]
این نه زلفست آنکه او بر عارض رخشان نهاد
صورت جوریست کو بر عدل نوشروان نهاد
گر زند بر زهر بوسه زهر گردد چون شکر
یارب آن چندین حلاوت در لبی بتوان نهاد
توبه و پرهیز ما را تابش از هم باز کرد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.