کسی که غیر این سوداش نبود
ز ذوق ماش یاد ماش نبود
مثال گوی در میدان حیرت
دوان باشد، اگر چه پاش نبود
وجودی که نَرست از سایهٔ خوش
پناه سایهٔ عنقاش نبود
نماید آینه سیمای هر کس
ازیرا صورت و سیماش نبود
به روزی صد هزاران عیب و خوبی
بگوید آینه، غوغاش نبود
ندارد آینه با زشت بُغضی
هوای چهرهٔ زیباش نبود
دهانی زین شکر مجروح گردد
که دندانهای شکّر خاش نبود
به پرهای عجب دل بر پریدی
ولیک از دام او پرواش نبود
برو چون مه پی خورشید میکاه
که بیکاهش جمال افزاش نبود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به توصیف ویژگیهای وجودی انسان و تأثیراتی که از دیگران میگیرد، میپردازد. شاعر به این نکته اشاره میکند که انسانها نمیتوانند بدون ارتباط با یکدیگر و بدون تأثیرپذیری از دیگران زندگی کنند. آینه به عنوان نمادی از انعکاس تصویر واقعی افراد، نشان میدهد که ظاهر انسانها بدون واقعیات درونی و زیباییهای واقعی آنها معنادار نیست. همچنین، تأکید میشود که انسان بدون توجه به زیباییهای درونی و وجود عیوب، قادر به درک کامل خویشتن نیست. در نهایت، شعر به سرنوشت و چگونگی پیشرفت انسان از درون به بیرون و از درک زیباییهای واقعی اشاره میکند.
هوش مصنوعی: کسی که جز عشق و شوق تو نداشت، هیچگاه نمیتواند طعم و لذت عشق را بچشد و حقیقت آن را درک کند.
هوش مصنوعی: اگر کسی در میدان حیرت و شگفتی مانند گوی در حال گردش باشد، حتی اگر پای درست و محکم نداشته باشد، باز هم به حرکت ادامه میدهد.
هوش مصنوعی: وجودی که از سایهٔ خوش پناهی مثل سایهٔ عنقا (پرندهای افسانهای) بر نداشته باشد، وجود ندارد. به عبارت دیگر، کسی که تحت حمایت و پناهی خوب نباشد، وجود حقیقی نخواهد داشت.
هوش مصنوعی: آینه چهرهٔ هر فرد را نشان میدهد، زیرا خود او فقط به ظاهر و چهرهاش محدود نیست و عمق وجودش فراتر از آن است.
هوش مصنوعی: در روزگاری آینه میتواند صدها عیب و خوبی را بگوید، اما هیچ یک از آنها در واقعیتی که آینه نشان میدهد وجود ندارد.
آینه هیچ سیما و صورتی از خود ندارد؛ وقتی اخمو وناراحت هستی نمیتواند چهره زیبایی از تو به تو نشان دهد.
هوش مصنوعی: در اینجا به زیباییهای صورت و لبهای دلنشین اشاره شده است، که اگر کسی نتواند زیبایی را ببیند، دلی شکسته و مجروح خواهد داشت؛ زیرا در دندانهای شیرین و متعادل او، نشانی از تلخی و درد نیست.
هوش مصنوعی: عجب آن است که تو با احساس شگفتی به سوی آسمان پرواز کردی، اما هیچ ترسی از دام و تلهای که او (شخص یا چیزی که در دام اشاره دارد) برایت گذاشته است نداشتی.
هوش مصنوعی: برو مانند ماه به جستجوی خورشید برو، زیرا خورشید هرگز از زیباییاش کم نمیکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.