گنجور

 
جلال الدین محمد مولوی
 

ای دوست شکر بهتر یا آنک شکر سازد

خوبی قمر بهتر یا آنک قمر سازد

ای باغ توی خوشتر یا گلشن گل در تو

یا آنک برآرد گل صد نرگس تر سازد

ای عقل تو به باشی در دانش و در بینش

یا آنک به هر لحظه صد عقل و نظر سازد

ای عشق اگر چه تو آشفته و پرتابی

چیزیست که از آتش بر عشق کمر سازد

بیخود شده آنم سرگشته و حیرانم

گاهیم بسوزد پر گاهی سر و پر سازد

دریای دل از لطفش پرخسرو و پرشیرین

وز قطره اندیشه صد گونه گهر سازد

آن جمله گهرها را اندرشکند در عشق

وان عشق عجایب را هم چیز دگر سازد

شمس الحق تبریزی چون شمس دل ما را

در فعل کند تیغی در ذات سپر سازد

 

mouse با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

format_list_numbered_rtl حذف شماره‌ها | وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب) | search شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | linkرونوشت نشانی | content_copyرونوشت متن | share

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

حامد نیک‌پی » دیوانه‌تر » صد گونه

music_note معرفی آهنگهای دیگری که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

photo_camera پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، support راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

علیرضا در ‫۱۰ سال و ۷ ماه قبل، چهار شنبه ۱۰ فروردین ۱۳۹۰، ساعت ۱۳:۳۶ نوشته:

بیت:
بگذار شکرها را بگذار قمرها را
کاو چیز دگر داند او چیز دگر سازد
نوشته نشده است

 

بهمن صباغ زاده در ‫۸ سال و ۹ ماه قبل، دو شنبه ۲۵ دی ۱۳۹۱، ساعت ۱۷:۰۲ نوشته:

سلام و مثل همیشه بهترین هستید
بیت آخر مطابق نظر دکتر شفیعی کدکنی:
در فعلْ کند تیغی، در ذاتْ سپر سازد
و دیگر این که در مصرع زیر "توی" ممکن است بد خوانده شود و می‌بایست "تویی" ضبط شود:
ای باغ، تویی خوشتر یا گلشنِ گل در تو؟
بهترین هستید.

 

محمدجواد نوری در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، دو شنبه ۱۸ خرداد ۱۳۹۴، ساعت ۰۷:۲۳ نوشته:

این غزل رو دکتر سروش با نوایی مسحور کننده قرائت کردن. واقعاً به ایرانی بودن خودم افتخار می‌کنم و خدا رو سپاسگزارم.

 

سید محمد مهدی شریفی حسینی در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، چهار شنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۶، ساعت ۱۳:۰۰ نوشته:

مفهوم بسیار بلند و عارفانه در این شعر نهفته است و آن اینکه هر چیزی که نیکوست و خوب است در جهان هستی و عالم امکان اما خداوند خالق اینها برتر و والاتر است و با نوعی استفهام ما را به این مسئله هدایت میکند که محبوب حقیقی و واقعی تو باید خداوند باشد و در مظاهر خلقت متوقف نشو و مقصد اصلی که خداست را در نظر بگیر

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.