امشب عجبست ای جان گر خواب رهی یابد
وان چشم کجا خسپد؟ کاو چون تو شهی یابد
ای عاشق خوشمذهب زنهار مخسب امشب
کان یار بهانهجو بر تو گنهی یابد
من بنده آن عاشق کاو نر بود و صادق
کز چستی و شبخیزی از مه کلهی یابد
در خدمت شه باشد شب همره مه باشد
تا از ملاء اعلا چون مه سپهی یابد
بر زلفِ شب آن غازی چون دلو رسنبازی
آموخت که یوسف را در قعر چهی یابد
آن اشتر بیچاره نومید شدست از جو
میگردد در خرمن تا مشت کهی یابد
بالش چو نمییابد از اطلس روی تو
باشد ز شب قدرت شال سیهی یابد
زان نعل تو در آتش کردند در این سودا
تا هر دل سودایی در خود شرهی یابد
امشب شب قدر آمد خامش شو و خدمت کن
تا هر دل اللهی ز الله ولهی یابد
اندر پی خورشیدش شب رو پی امیدش
تا ماه بلند تو با مه شبهی یابد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ شبی خاص و احساسی عمیق نسبت به محبوب است. شاعر به معشوقه اش اشاره میکند که اگر بخوابد، ممکن است فراموشش کند و بر او گناهی بیفتد. او به عاشقانی که در جستجوی محبوب واقعی هستند، توصیه میکند که بیدار بمانند و در خدمت آن معشوق بمانند. شاعر به تصویرسازی زیبایی از شب و ارتباط آن با امید و جستجوی حقیقت میپردازد و به اهمیت شب قدر و ارتباط با خداوند اشاره میکند. در نهایت، او از وجود شب به مثابه فرصتی برای دستیابی به معشوق یاد میکند.
هوش مصنوعی: عجب است که تو آنقدر به عشق مشغولی که اگر امشب خواب بر چشمانت بیفتد، آن چشم کجا میتواند آرام بگیرد؟ او که به زیبایی تو میرسد، چگونه میتواند خوابش ببرد؟
هوش مصنوعی: ای عاشق باایمان، مواظب باش امشب خواب نروی، چون یار تو به دنبال بهانهای است که بر تو عیب بگذارد.
هوش مصنوعی: من غلام و بندهٔ عاشقی هستم که نه مردی نر است و نه دروغگو، بلکه به دلیل چابکی و هوشیاریاش مانند ماهی در شب شگفتی میآفریند.
هوش مصنوعی: در راه خدمت به پادشاه، شب همراهِ ماه خواهد بود تا از مقام بالای فرشتگان مانند ماهی بزرگ به مقصود برسد.
وقتی که با دلو و رَسن، آب از چاه کشیده میشود دلو میچرخد و رسن را میچرخاند مولانا این تصویر را به رسنبازی تشبیه کرده است. رسنبازی در اصل یعنی عمل رسنباز و بندباز و کسی که بر رسن میرقصد؛ در قدیم رقاصان هندی و کشمیری در آن شهره بودهاند. (رسن در شعر استعاره است از گیسو که بافته است و سیاه.)
هوش مصنوعی: آن اسب بیچاره که از آبی ناامید شده، در میان خوشههای گندم میگردد تا شاید مقدار کمی از جو را پیدا کند.
هوش مصنوعی: اگر بالش از روی تو (که درخشان و زیباست) نتواند بیابد، پس از شب و تاریکی قدرت و توانایی پیدا میکند تا شالی سیاه انتخاب کند. در واقع، این بیت به تنهایی و ناامیدی در غیاب زیبایی و حضور محبوب اشاره دارد.
هوش مصنوعی: به خاطر نعل تو که در آتش گذاشتند و تعلق خاطر به این عشق را ایجاد کردند، حالا هر دل عاشق و آرزومند درد و شوقی جدید پیدا میکند.
هوش مصنوعی: امشب شب قدر است، پس خاموش باش و به عبادت و خدمت بپرداز تا هر دلی که محبت خدا را دارد، با عشق و محبت الهی آشنا شود.
هوش مصنوعی: در جستجوی خورشید، شب به دنبال امید اوست، تا تو نیز در شب با ماه بلند، دوستی و همنشینی پیدا کنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.