شاه گشادست رو، دیده شه بین که راست ؟
باده گلگونِ شه، بر گل و نسرین که راست ؟
شاه در این دم به بزم پای طرب درنهاد
بر سر زانوی شه تکیه و بالین که راست ؟
پیش رخ آفتاب چرخ پیاپی کی زد ؟
در تتق ابر تن ماه به تعیین که راست ؟
ساغرها میشمرد وی بشده از شمار
گر بنشد از شمار ساغر پیشین که راست ؟
از اثر روی شه هر نفسی شاهدی
سر کشد از لامکان گوید کابین که راست ؟
ای بس مرغان آب بر لب دریای عشق
سینه صیاد کو دیده شاهین که راست ؟
هین که براقان عشق در چمنش میچرند
تنگ درآمد وصال لایقشان زین که راست ؟
سیمبر خوب عشق رفت به خرگاه دل
چهره زر لایق آن بر سیمین که راست ؟
خسرو جان شمس دین مفخر تبریزیان
در دو جهان همچو او شاه خوشآیین که راست ؟


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به وصف حال و هوای بزم عیش و عشق میپردازد. شاعر با تحسین از شاهی سخن میگوید که در محفل طرب نشسته و باده گلگون مینوشد. در این بزم، زیبایی و عشق در حال ظهورند و افراد مختلف به وجد آمدهاند. شاعر به تصویر کشیدن درد و شوقی که در دل عاشقان وجود دارد، اشاره میکند و در نهایت به ستایش از قدرت و مقام شمس تبریزی به عنوان مظهر عشق و بزرگی میپردازد.
هوش مصنوعی: شاه با چهرهای گشاده و خوشحال است، چشمانش به زیباییهای اطراف مینگرد و میپرسد: چه کسی در این مجلس زیبایی خاصی دارد؟ همچنین، بادهای سرخرنگ که متعلق به شاه است بر روی گلها و نسرینها (گونهای گل) ریخته شده و باز هم میپرسد: چه کسی میتواند با این زیباییها رقابت کند؟
هوش مصنوعی: در این لحظه، شاه به مهمانی خوشی وارد شده و بر سر زانوی پادشاه دیگری تکیه کرده است. در اینجا پرسش مطرح میشود که آیا این واقعیت درست است؟
هوش مصنوعی: در برابر نور خورشید، آیا چرخ روزگار (زمان) هر لحظه و به طور مداوم نگاه کرده است؟ آیا مهتاب در زیر ابر به تعیین موقعیت مشخصی پرداخته است؟
هوش مصنوعی: او (معشوق) در حال شمارش ساغرها است و به حالتی مواجه شده که بشدت مست شده و دیگر قادر به شمارش آنها نیست. پس از اینکه یکی از ساغرها از دستش افتاده و شمارش متوقف شده، از خود میپرسد آیا این ساغر هم جزو همان ساغرهای پیشین حساب میشود یا نه؟
هوش مصنوعی: هر بار که نگاه به چهرهی زیبا و ملکوتی آن پادشاه میاندازم، موجودی را میبینم که از دنیای غیرمادی سخن میگوید و به دنیا دعوت میکند. به گونهای که در این عالم چیزی به عنوان واقعیت وجود ندارد و تنها عشق و زیبایی مطرحاند.
هوش مصنوعی: بسیاری از پرندگان، به عشق به کنار دریا آمدهاند و در جستوجوی آن هستند. سینهٔ صیاد که توانایی شکار آنها را دارد، چه کسی میتواند به دیدهٔ تیز خود، شاهینی را که شکار میکند، ببیند؟
هوش مصنوعی: در باغ عشق، اسبهای سریع و شگفتانگیز در حال چریدن هستند و این نشاندهندهی کمبود یا تنگی فرصت برای رسیدن به وصالی است که شایستهی آنهاست.
هوش مصنوعی: عشق به زیبایی به سرای دل آمده و چهرهای زیبا و باارزش دارد که شایستهٔ آن این است که بر کسی بیفتد که از نظر زیبایی مشابه او باشد.
هوش مصنوعی: خسرو جان، شمسالدین، پیشوای تبریزیان، در دو جهان همچون او، کسی با این زیبایی و مقام پادشاهی وجود ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.