یا ویح نفسنا بفوات الفضائل
یا ویل روحنا بفسادالوسائل
قد حن واشتکی فلذا الصخر بکیا
علی علی هجران فخرالقبایل
لو ان فراقی حمل‌الطور والصفا
زمانا یسیرا هدمت بالزلازل
لو ان شرارا من هوانا تبلجت
علی ظاهری احرقت کل العواذل
لو ان قلیلا من جمالک اثرت
علی‌البر لم توحش فلا بالقوافل
بحق وصال نورالقلب فضله
بنور نای عن درکه کل فاضل
و حرمهٔ اسرار جرت و لطایف
کنیت بها سرا و لست بقایل
و جودک و النعماء ما لم تسمه
لسانی و قلبی عنه لیس بزائل
تجود بوصل مشرق باهر نری
به جملة حاجاتنا و المسائل
فانی لا اسطاع زورة زایر
بجفنین مقروحین در الهوامل
ارید ترابا من تراب فنائه
مدبر نورالعین منی و کاحل
اکل ثری تبریز مثل ترابه
فلا کان جسم قال روحی ممائلی
فلا زال شمس الدین مولا و سیدا
و ذو منة فی ذمتی و هو کافلی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد فراق و اوهام ناشی از آن سخن می‌گوید و از عواطفش نسبت به معشوق می‌نالد. او به ناتوانی روحش در تحمل جدایی اشاره می‌کند و از حسرت‌هایش بر فراق فخر القبایل می‌گوید. همچنین از زیبایی‌های معشوق و ذاتی که در وصالش نهفته است، یاد می‌کند و دلش به نور وصال او مشغول است. شاعر در نهایت بیان می‌کند که هر چه باشد، او همیشه شمس‌الدین را در دل دارد و نیازمند رحمت و نیکی اوست و او را بزرگ و محترم می‌داند.
هوش مصنوعی: ای وای بر ما از دست دادن فضائل و ای وای بر روح ما از فاسد شدن وسایل و ابزارها.
هوش مصنوعی: عشق و دلتنگی باعث شده که حتی سنگ‌ها نیز برای جدایی «فخر القبایل» (که لقب یکی از شخصیت‌ها است) گریه کنند.
هوش مصنوعی: اگر جدایی من به اندازهٔ باران و صفا، لحظه‌ای طول می‌کشید، به وسیلهٔ زلزله‌ها ویران می‌شد.
هوش مصنوعی: اگر شعله‌هایی از عشق ما به نمایش درمی‌آمد، همه موانع و دلایل مخالفت را نابود می‌کرد.
هوش مصنوعی: اگر کمی از زیبایی‌های تو بر زمین اثر می‌گذاشت، نه‌تنها نبودن تو را تحمل نمی‌کردم، بلکه به جز از رهگذر قافله‌ها نیز احساس دلتنگی نمی‌کردم.
هوش مصنوعی: به حق وصل شدن به نور قلب، فضیلت و برتری نور را بر هر چیز دیگری که از درک آن فراتر است، نشان می‌دهد.
هوش مصنوعی: حرمت و ارزش رازها و لطایف معنوی که در دل انسان است، باید محفوظ بماند و من نمی‌توانم دربارهٔ آنها صحبت کنم.
هوش مصنوعی: بخشش و نعمت‌های تو که نامشان را زبان من نمی‌تواند بر زبان بیاورد، و قلب من نیز از یاد برده است، هیچ‌گاه تمام نخواهد شد و از بین نمی‌رود.
هوش مصنوعی: خداوندی که عنایتش را به ما نشان می‌دهد و نیازهای ما را برآورده می‌کند، در حالتی بی‌نظیر و روشن می‌باشد.
هوش مصنوعی: من نمی‌توانم به حضور کسی که دلتنگش هستم برسم، زیرا چشمانم از غم و درد بی‌تابی به شدت غمگین و مجروح شده‌اند.
هوش مصنوعی: می‌خواهم خاکی از خاک و فنا بگیرم، چون نور چشمم تویی و سفیدی چشمانم به تو وابسته است.
هوش مصنوعی: ثریا (یک نوع ستاره یا همان ستارهٔ درخشان) در تبریز مانند خاک است، پس جسم من به روح من شباهتی ندارد.
هوش مصنوعی: شمس‌الدین، مولای من و آقای من، همواره با فضیلت و بخشنده است و من خود را مدیون او می‌دانم و او حامی و پشتیبان من است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.