ای خجل از تو شکر و آزادی
لایق آن وصال کو شادی
عشق را بین که صد دهان بگشاد
چون تو چشمان عشق بگشادی
ای دلا گرد حوض میگشتی
دیدی آخر که هم درافتادی
ز آب و آتش چو باد بگذشتی
ای دل ار آتشی و ار بادی
دل و عشقاند هر دو شاگردش
خورد شاگرد را به استادی
اولا هر چه خاک و خاکی بود
پیش جاروب باد بنهادی
تا همه باد گشت آبستن
تا از آن باد عالمی زادی
زاده باد خورد مادر را
همچو آتش ز تاب بیدادی
کرمکی در درخت پیدا شد
تا بخوردش ز اصل و بنیادی
عشق آن کرم بود در تحقیق
در دل صد جنید بغدادی
نی جنیدی گذاشت و نی بغداد
عشق خونی به زخم جلادی
چون خلیفه بکوفت طبل بقا
کرد خالق اساس ایجادی
یک وجودی بزرگ ظاهر شد
همه شادی و عشرت و رادی
شمس تبریز چهرهای بنما
تا نمایم سخن بعبادی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر به شکرگزاری و آزادی اشاره میکند و دل را به جستجوی عشق میطلبد. او از تصویر عاشقانهای صحبت میکند که در آن عشق همچون باد و آتش وجود دارد و بر دلها تأثیر میگذارد. شاعر به جدایی و پیوستگی عشق و دل اشاره دارد و به زاده شدن جهانی از این عشق و معانی عمیق آن میپردازد. در نهایت، نام شمس تبریز به عنوان نمایندهای از عشق و حقیقت مطرح میشود که در جستجوی آن است.
هوش مصنوعی: ای کسی که از عشق تو خجالت میکشم، شکر و آزادی در شأن آن وصال نیست، آن شادی کجاست؟
هوش مصنوعی: به عمق عشق توجه کن که با باز شدن چندین زبان، حقیقت خود را بیان کرد، همانطور که تو با گشودن چشمانت به معانی عشق دست یافتی.
هوش مصنوعی: ای دل، تو دور حوض شراب میچرخیدی و در نهایت متوجه شدی که خودت نیز در عذاب افتادهای.
هوش مصنوعی: ای دل، مثل بادی که از بین آب و آتش عبور میکند، اگر آتشین و یا بادی، به سرعت و آزادی حرکت کن.
هوش مصنوعی: دل و عشق هر دو زبانآموز او هستند، و او به شاگردی که در راه عشق است آموزش میدهد و از شاگردی به استادی میرسد.
هوش مصنوعی: هر چیزی که از خاک و مادیات بود، در ابتدا به وسیلهٔ وزش باد کنار گذاشته شد.
هوش مصنوعی: باد به اندازهای بزرگ و قدرتمند شد که موجب شد تا جهانی از آن به وجود بیاید.
هوش مصنوعی: زاییدهٔ باد، مادر را میخورد، مانند آتش که از گرمای بلای سخت (ستم) برمیخیزد.
هوش مصنوعی: کرمکی در درخت ظاهر شد تا از اساس و ریشهاش تغذیه کند.
هوش مصنوعی: عشق همچون آن کرمی است که در عمق دل، به تحقیق و جستوجو میپردازد و در این راه از معرفت و فهم عمیقِ جنید بغدادی، عالِم و عارف بزرگ بهره میبرد.
هوش مصنوعی: عشق نه جنید بغدادی را شناخت و نه بغداد را، بلکه خود را با درد و رنجی که از عشق به دست آورده، مثل زخمی که به دست جلاد رسیده است، وصف میکند.
هوش مصنوعی: وقتی خلیفه (حاکم) طبل پایداری و جاودانگی را به صدا درآورد، خداوند اساس آفرینش را بنا نهاد.
هوش مصنوعی: یک شخصیتی بزرگ و مهم ظاهر گشت که موجب شادی، خوشی و خوشحالی همه شد.
هوش مصنوعی: شمس تبریز، چهرهای درخشان و جالب نشان بده تا من هم بتوانم درباره تو و ویژگیهای تو صحبت کنم و سخنرانی کنم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
زان گشاید فقع که بگشادی
زان نمایذ ترا که بنمادی
ای جهانی ز تو به آزادی
بر من از تو چراست بیدادی
دل من دادی و نبود مرا
از دل بیوفای تو شادی
دل دهان دل به دوستی دادند
[...]
ای سرشته به سیرت رادی
داد رادی به واجبی دادی
تازه در خسروی به حل و به عقد
صد طریق ستوده بنهادی
رنجها را برسم در بستی
[...]
چون در لطف و جود بگشادی
رهنمایی به ما فرستادی
از دل راد او رود رادی
زان دل راد دارم آزادی
زردی از رخ ز دودش آن دل راد
ای دل راد ، داد او دادی
درد دارد ز زار دل زارش
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.