گهی به سینه درآیی گهی ز روح برآیی
گهی به هجر گرایی چه آفتی چه بلایی
گهی جمال بتانی گهی ز بت شکنانی
گهی نه این و نه آنی چه آفتی چه بلایی
بشر به پای دویده ملک به پر بپریده
به غیر عجز ندیده چه آفتی چه بلایی
چو پر و پاش نماند چو او ز هر دو بماند
تو را به فقر بداند چه آفتی چه بلایی
مثال لذت مستی میان چشم نشستی
طریق فهم ببستی چه آفتی چه بلایی
در آن دلی که گزیدی خیال وار دویدی
بگفتی و بشنیدی چه آفتی چه بلایی
چه دولتی ز چه سودی چه آتشی و چه دودی
چه مجمری و چه عودی چه آفتی چه بلایی
غم تو دامن جانی کشید جانب کانی
به سوی گنج نهانی چه آفتی چه بلایی
چه سوی گنج کشیدش ز جمله خلق بریدش
دگر کسی بندیدش چه آفتی چه بلایی
چه راحتی و چه روحی چه کشتیی و چه نوحی
چه نعمتی چه فتوحی چه آفتی چه بلایی
بگفتمت چه کس است این بگفتیم هوس است این
خمش خمش که بس است این چه آفتی چه بلایی
هوس چه باشد ای جان مرا مخند و مرنجان
رهم نما و بگنجان چه آفتی چه بلایی
تو عشق جمله جهانی ولی ز جمله نهانی
نهان و عین چو جانی چه آفتی چه بلایی
مرا چو دیک بجوشی مگو خمش چه خروشی
چه جای صبر و خموشی چه آفتی چه بلایی
بجوش دیک دلم را بسوز آب و گلم را
بدر خط و سجلم را چه آفتی چه بلایی
بسوز تا که برویم حدیث سوز بگویم
به عود ماند خویم چه آفتی چه بلایی
دگر مگوی پیامش رسید نوبت جامش
ز جام ساز ختامش چه آفتی چه بلایی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، مولانا به تضادهای وجودی انسان و دردها و لذتهای زندگی اشاره میکند. او از تغییرات حالات انسانی سخن میگوید که گاهی در شادی و جمال غرق میشود و گاهی در هجر و سختی. دعا میکند که آدمی به اعماق وجود خود سفر کند و به حقیقت وجودی خویش پی ببرد، این در حالی است که هوسها و دغدغهها او را آزار میدهند. در نهایت، او تأکید میکند که عشق و حقیقت در دل انسان نهفته است و باید بر خلوص درون و عشق دست یازید. مولانا همچنین از شور و دلی پرشور سخن میگوید که نیاز به بیداری و آگاهی دارد تا به آرامش و درک صحیح از زندگی برسد.
هوش مصنوعی: گاهی به دل آدمی راه مییابی، گاهی از روح او دور میشوی و گاهی هم به جدایی میروی. این تغییرات که به تو مربوط میشود، چه درد و بلایی بر سر عاشق میآورد.
هوش مصنوعی: گاهی زیبایی بتان را جلوه میدهی و گاهی همانها را میشکنی. گاهی هم نه این زیبایی را داری و نه آن قدرت را؛ که این موضوع، چه آسیبها و مصیبتها که به بار نمیآورد.
هوش مصنوعی: انسان با پاهایش به دویدن مشغول است و فرشته با بالهایش در حال پرواز، اما جز ناتوانی چیزی نمیبیند و این نشاندهندهٔ مشکلات و مصیبتهای دنیا است.
هوش مصنوعی: وقتی که تو مانند پر و پای خود حرکتی نمکین کنی و از دو چیز برطرف شوی، او تو را به فقر و نیاز میشمارد. این نشاندهندهٔ سختیها و مصیبتهاست.
هوش مصنوعی: مستی و خوشی مانند یک لذت شیرین است که در چشمها نمایان میشود و این احساس باعث میشود که راه درک و فهم حقیقت بسته شود.
هوش مصنوعی: در دل کسی که تو انتخاب کردی، خیالت مانند سایهای در آنجا به حرکت درآمد و تو چیزی گفتی و او آن را شنید؛ اکنون نمیدانم چه آسیبی میزند یا چه بدبختی بههمراه میآورد.
هوش مصنوعی: سخن از این است که در این دنیا، چه سودی میتوان از چیزهای گذرا داشت؟ چه آتش و دودی در کار است؟ چه عطرها و خوشبوهایی وجود دارد؟ در نهایت همه اینها به آسیبها و مشکلات مربوط میشود.
هوش مصنوعی: غم تو روح مرا به سمت چشمهای کشاند که به گنجی پنهان منتهی میشود. این مسیر چه خطرناک و مصیبتبار است.
هوش مصنوعی: او (محبوب) چگونه به سوی گنجهای پنهان کشیده شد و از میان تمام آدمها جدا شد، و حالا کسی دیگر به او وابسته شده است؛ چه مصیبت و بلایی بر سر او آمده است.
هوش مصنوعی: از چه آرامش و زندگی خوب و شادی و نجات و چه روح تازهای برخوردار است، و همچنین از چه نعمتها و پیروزیهایی بهرهمند شده، اما در عین حال با چه مشکلات و مصیبتهایی نیز مواجه است.
هوش مصنوعی: گفتم به تو این شخص کیست، گفتی که این هوای نفس است. ساکت شو که بس است، این چه مصیبت و چه رنجی است.
هوش مصنوعی: هوس چیست ای جان من؟ مرا نخند و عذابم نده، راه من را نشان بده و در خودت جای ده؛ چرا که این احساس برای من آفت و بلاست.
هوش مصنوعی: تو عشق در تمام جهان هستی، اما از نظر بسیاری پنهان و غیابی. تو همچنین حقیقتی عینی و محسوس هستی، مانند جان که وجود دارد، ولی در عین حال نامرئی است.
هوش مصنوعی: وقتی مرا همچون دیگی به جوش میآوری، دیگر از سکوت و آرامش نگو، چرا که در این حال هیچ جایی برای صبر و سکوت نیست و تنها درد و مصیبت را میتوان احساس کرد.
هوش مصنوعی: دل من همچون دیگی در حال جوش است، بسوز تا آب و گل من به هم بیامیزد و خط و نشان زندگیام دچار تغییر شود، چه مسالهای و چه بلایی در این تغییر وجود دارد؟
هوش مصنوعی: بسوز تا بتوانیم راجع به سوز و درد دل بگوییم، مانند عود که با سوختن عطرش آزاد میشود. چه بلاهایی که بر سر ما نیامده است!
هوش مصنوعی: دیگر، دربارهٔ آن پیام نگو، زیرا نوبت به جام او رسیده است. از جامی که آخرین مرحلهٔ زندگی را نشان میدهد، بگو که چه آسیبها و مصیبتهایی دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.