ما را مسلم آمد هم عیش و هم عروسی
شادی هر مسلمان کوری هر فسوسی
هر روز خطبهای نو هر شام گردکی نو
هر دم نثار گوهر نی قبضه فلوسی
عشقی است سخت زیبا فقری است پای برجا
بر آسمان نهی پا گر دست این دو بوسی
جانی است چون چراغی در زیر طشت قالب
کرد به پیش نورش خورشید چاپلوسی
صد گونه رخت دارد صد تخت و بخت دارد
تختش ز رفعت آمد نی تخت آبنوسی
رختش ز نور مطلق در تخته جامه حق
نی بارگیر سیسی نی جامههای سوسی
از ذوق آتش دل وز سوزش خوش دل
آتش پرست گشتم اما نیم مجوسی
روزی دو همره آمد جان غریب با تن
چون مرغزی و رازی چون مغربی و طوسی
پرویزن است عالم ما همچو آرد در وی
گر بگذری تو صافی ور نگذری سبوسی
هر روز بر دکانها بازار این خسان بین
ای خام پیش ما آ کتان ماست روسی
بشکن سبوی قالب ساغر ستان لبالب
تا چند کاسه لیسی تا کی زبون لوسی
دستور میدهی تا گویم تمام این را
تا شرق و غرب گیرد اقبال بینحوسی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل مولانا تمجید از شادی و عشق در زندگی مسلمانان است. شاعر با اشاره به شادیهای همیشگی و تنوع لذایذ زندگی، شیوهای پرشور و باطراوت از دینداری را تصویر میکند. او بر پیوند عشق و فقر تأکید میکند و زندگی را به مثابه چراغی روشن میداند که انسان را به خداوند نزدیک میکند. مولانا اشاره میکند که هر روز باید به جستجوی زیبایی و حقیقت زندگی ادامه داد و از ناامیدی دوری جست. در نهایت، شاعر به تلاش برای فهم بهتر زندگی و پرهیز از ریاکاری دعوت میکند.
هوش مصنوعی: برای ما مسلمانان، هم خوشی و عیش و هم جشن عروسی و شادی وجود دارد، و هر کسی که مسلمان است از نشان نادانی و لجاجت خود دور است.
هوش مصنوعی: هر روز خطبهای تازه و جدید خوانده میشود و هر شب گردی از شادی و نشاط تازه برپا میشود، و هر لحظه به عمق وجود محبتی از عشقی باارزش و ناب نثار میشود که قابل معادلسازی نیست.
هوش مصنوعی: عشق، بسیار زیبا و دلربا است و فقر به تعبیری محکم و استوار است. اگر بتوانی با این دو عامل به آسمان پا بگذاری، این کار نشان دهندهٔ تواضع و محبت توست.
هوش مصنوعی: جان انسان مانند چراغی است که در زیر ظرفی خاموش و پنهان شده است. اگر او را آزاد کنیم و به نور بکشیم، مثل خورشید خواهد درخشید و برتر از همه چیز خواهد بود.
هوش مصنوعی: جانی (روحی) که نورانی و با صفاست، لباسهای متنوعی دارد و به اندازهای پرورش یافته که در مرتبهای بلند و شایسته قرار گرفته است؛ این تخت (مقام) او از عروج و تعالی به دست آمده و نه از چوب گرانبهایی مانند آبنوس.
هوش مصنوعی: پوشش او از نور مطلق است و در حقیقت، لباس او حقیقت الهی است؛ نه بارهای سنگین و نه لباسهای نازک و بیارزش.
هوش مصنوعی: از عشق و سوزی که در دل دارم و به خاطر آن، به آتشپرستی پرداختهام، اما هیچگاه به آیین مجوسیت (آتشپرستان) نپیوستهام.
هوش مصنوعی: روزی دو همراه، جان غریب و تن، به خاطر هم آمدند؛ مانند پرندهای که تنهاست و رازهایی دارد، مانند دو رنگ مغرب و مشرق.
هوش مصنوعی: عالم ما مانند آرد است که پرویز (شخصیت اسطورهای) در آن قرار دارد. اگر از این عالم پاک و صاف عبور کنی، به حقیقت میرسی، ولی اگر عبور نکنی، به ناپاکی و کثافت باقی میمانی.
هوش مصنوعی: هر روز در دکانهای بازار، افراد بیخود و نادان را ببین که به تماشا ایستادهاند. ای نادان، برای ما بیایید و ببینید که ماست را با چه ناز و زیبایی میفروشیم.
هوش مصنوعی: سبوی گلی را بشکن و از آن ساغر پر کن، چرا که به اندازه کافی لبالب است. تا کی باید مانند کسی زبون و حقیر، کاسهها را لیس بزنی و چیزی به دست نیاوری؟
هوش مصنوعی: تو از من میخواهی که همه این مطالب را بهطور کامل بگویم، تا اقبال و موفقیت به سمت شرق و غرب بیاید، بدون آنکه به بدشانسی دچار شود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.