اندرآ در خانه یارا ساعتی
تازه کن این جان ما را ساعتی
این حریفان را بخندان لحظهای
مجلس ما را بیارا ساعتی
تا ببیند آسمان در نیم شب
آفتاب آشکارا ساعتی
تا ز قونیه بتابد نور عشق
تا سمرقند و بخارا ساعتی
روز کن شب را به یک دم همچو صبح
بی درنگ و بیمدارا ساعتی
تا ز سینه برزند آن آفتاب
همچو آب از سنگ خارا ساعتی
تا ز دارالملک دل برهم زند
ملک نوشروان و دارا ساعتی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از یار میخواهد که ساعتی به خانهاش بیاید تا جانش را تازه کند و حریفان را بخنداند. در این مجلس، شاعر آرزو دارد که نور عشق چنان بتابد که آسمان در نیمه شب، آفتاب را ببیند و شعلههای عشق بر دلها بتابد. او میخواهد که شب به روز تبدیل شود و لحظهای خوشی و بیدردسری را تجربه کند، تا دلها را از شادی سرشار کند و یاد نوشروان و دارا را زنده نگه دارد.
هوش مصنوعی: به خانهی و یار وارد شو و دمی آرام بگذار تا جان ما را تازه کنی.
هوش مصنوعی: لحظهای دوستان را بخندان و مجلس ما را زیبا کن؛ این کار را برای یک مدت کوتاه انجام بده.
هوش مصنوعی: تا آسمان در نیمهشب، برای لحظهای، آفتاب را به روشنی ببیند.
هوش مصنوعی: عشق باید به اندازهای شگفتانگیز باشد که از قونیه تا سمرقند و بخارا (دو شهر بزرگ ایران و آسیا) نورش را منتشر کند، حتی اگر فقط برای یک لحظه باشد.
هوش مصنوعی: عشق میتواند شب را به روز تبدیل کند، همانطور که صبح بیدرنگ و بدون ملاحظه ظاهر میشود.
هوش مصنوعی: تا از دل و سینه انسان، آن خورشید نورافشان، مانند آب که از سنگ سخت میجوشد و بیرون میآید، لحظهای تابیده و روشن شود.
هوش مصنوعی: تا زمانی که دل ملک نوشروان و دارا (دو پادشاه معروف) در دارالملک (پایتخت) بر هم بخورد و دچار تغییراتی شود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.