|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
هر دم ای دل سوی جانان می‌روی
وز نظرها سخت پنهان می‌روی
جامه‌ها را چاک کردی همچو ماه
در پی خورشید رخشان می‌روی
ای نشسته با حریفان بر زمین
وز درون بر هفت کیوان می‌روی
پیش مهمانان به صورت حاضری
سوی صورتگر به مهمان می‌روی
چون قلم بر دست آن نقاش چست
در میان نقش انسان می‌روی
همچو آبی می‌روی در زیر کاه
آب حیوانی به بستان می‌روی
در جهان غمگین نماندی گر تو را
چشم دیدی چون خرامان می‌روی
ای دریغا خلق دیدی مر تو را
چون نهان از جمله خلقان می‌روی
حال ما بنگر ببر پیغام ما
چون به پیش تخت سلطان می‌روی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف عشق و دلبستگی می‌پردازد که دل و جان را به سوی معشوق می‌کشاند. او اشاره می‌کند که عاشق، در هر لحظه به سمت جانان حرکت می‌کند و از چشم‌ها پنهان است. شاعر به زیبایی معشوق و ویژگی‌های او می‌پردازد و به تصویر کشیدن عشق و جستجوی معشوق اشاره می‌کند. در این میان، گویی روح عاشق در پی رسیدن به حقیقتی عمیق‌تر و یافتن جایگاهی در مقابل پروردگار است. شاعر از مخاطب می‌خواهد حال او را بنگرد و پیغامش را به معشوق برساند.
هوش مصنوعی: ای دل، هر لحظه به سوی معشوق می‌روی و از دید دیگران به شدت مخفی می‌شوی.
هوش مصنوعی: تو مانند ماه، لباس‌های خود را پاره کرده‌ای و در پی خورشید تابان می‌روی. این تصویر نشان‌دهندهٔ تلاشت برای رسیدن به نور و حقیقتی والاتر از خودت است.
هوش مصنوعی: ای کسی که بر زمین با دوستان نشسته‌ای و از درون به سمت هفت کیوان (سیاره‌ها) حرکت می‌کنی.
هوش مصنوعی: تو در میان مهمانان به عنوان یک چهره و ظاهر حاضر هستی، اما در واقع به سوی صورتگری (خدا یا هنرمندی) می‌روی که به روح و باطن تو چهره‌ای زیبا می‌بخشد.
هوش مصنوعی: تو مانند آبی که در زیر کاه فرو می‌رود، به سمت صورتگری می‌روی که در دستش قلم است و مشغول کشیدن نقوش انسان‌هاست.
هوش مصنوعی: تو مانند آبی در زیر کاه (که نشان از پنهان بودن دارد) می‌روی و به مانند حیوانی در باغ (برای چرا و خوش‌گذران) حرکت می‌کنی.
هوش مصنوعی: اگر تو را ببینند که با ناز و آرامش حرکت می‌کنی، در این دنیا که پر از غم است، دیگر حزن و اندوهی نخواهی داشت.
هوش مصنوعی: افسوس، ای کاش مردم تو را می‌دیدند، اما تو با وجود اینکه از میان همه آنها می‌گذری، کاملاً پنهان و ناچیز به نظر می‌رسی.
هوش مصنوعی: حال ما را ببین و پیغام ما را به سلطان برسان، چرا که تو به پیش او می‌روی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گاه پرناز و خرامان می‌روی
گاه چُست و چو پیکان می‌روی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.