|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چون تو آن روبند را از روی چون مه برکنی
چون قضای آسمانی توبه‌ها را بشکنی
منگر اندر شور و بدمستی من ای نیک عهد
بنگر آخر در میی کاندر سرم می‌افکنی
اول از دست فراقت عاشقان را تی کنی
وآنگه اندر پوستشان تا سر همه در زر کنی
مه رخا سیمرغ جانی منزل تو کوه قاف
از تو پرسیدن چه حاجت کز کدامین مسکنی
چون کلام تو شنید از بخت نفس ناطقه
کرد صد اقرار بر خود بهر جهل و الکنی
چون ز غیر شمس تبریزی بریدی ای بدن
در حریر و در زر و در دیبه و در ادکنی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، گوینده به زیبایی و جاذبه معشوق اشاره می‌کند که با برطرف کردن حُجب و پرده‌ها، حقیقت عشق را نمایان می‌کند. او به نیک عهدی معشوق اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که به شور و مستی‌اش توجه کند، چرا که این حالات در نهایت به آگاهی و شناخت عمیق‌تری منجر می‌شود. گوینده به تجربه‌های عاشقی و دلدادگی‌اش اشاره می‌کند و به دگرگونی درونی که بر اثر عشق حاصل می‌شود، می‌پردازد. او یادآور می‌شود که تنها از طریق عشق به شمس تبریزی است که می‌توان به معنی حقیقی زندگی و وجود رسید.
هوش مصنوعی: وقتی تو آن حجاب را از روی من برداری، مانند این است که زیبایی‌ام را نشان داده‌ای؛ همچون یک قضای الهی که باعث می‌شود توبه‌ها و ناپاکی‌ها از بین بروند و شکسته شوند.
هوش مصنوعی: ای کسی که با عهد خوب و نیک خود به من نگاه می‌کنی، به شور و مستی من توجه نکن، بلکه نگاه کن به می که در سر من می‌افکنی، زیرا این می حالت من را به هم می‌زند.
هوش مصنوعی: ابتدا عاشقان را به خاطر جدایی‌ات رنج می‌دهی و سپس در آرامش آنها به قدری خوشحالی و سرور به وجود می‌آوری که همه را از سر تا پا پر از طلا می‌کنی.
هوش مصنوعی: چهرهٔ ماه مانند، نشانهٔ زیبایی و کمال روحی است. سیمرغ، پرنده‌ای افسانه‌ای و نماد کمال و گلچینی روحانی است. از کسی می‌پرسند که در کدام مکان مقدس، مثل کوه قاف، که خانهٔ سیمرغ است، می‌توان آن زیبایی و روح را پیدا کرد و چه نیازی از وجود آن زیبایی داریم.
هوش مصنوعی: وقتی بخت، سخن تو را شنید، نفس و روح انسان به بی‌خود شدن و نادانی خود معترف شد و صد بار اقرار کرد که در جهل و نادانی است.
هوش مصنوعی: وقتی که از غیر شمس تبریزی جدا شدی، ای بدن، در هر چیزی از جمله در حریر، زر، دیبا و ادکنی (نوعی پارچه فاخر) محصور شدی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
از برای توبه هی امروز و فردا می‌کنی
وای بر حال تو چون جا در صف محشر کنی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.