ماها چو به چرخ دل برآیی
چون جان به تن جهان درآیی
ماها چه لطیف و خوش لقایی
ای ماه بگو که از کجایی
داریم ز عشق تو براتی
وز قند لطیف تو نباتی
از لعل لبت بده زکاتی
ای ماه بگو که از کجایی
ای یوسف جان که در نخاسی
در حسن و جمال بی‌قیاسی
در ما بنگر چو می‌شناسی
ای ماه بگو که از کجایی
زان سان ز شراب تو خرابیم
کز خود اثری همی‌نیابیم
بفزای اگر چه می‌نتابیم
ای ماه بگو که از کجایی
در زیر درخت تو نشینیم
وز میوه دلکش تو چینیم
جز گلشن روی تو نبینیم
ای ماه بگو که از کجایی
هر دم که ز باده تو نوشیم
بس روشن جان و تیزگوشیم
بی هوش شدیم و بس به هوشیم
ای ماه بگو که از کجایی
از آتش‌هات در فروغند
فارغ از صدق وز دروغند
با قبله آتشین چو موغند
ای ماه بگو که از کجایی
ای رشک بتان و بت پرستان
آرام دل خراب مستان
پا را بمکش ز زیردستان
ای ماه بگو که از کجایی
شمس تبریز پادشاهی
در خطه بی‌حد الهی
از ماه تو راست تا به ماهی
ای ماه بگو که از کجایی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیبایی و جذابیت ماه (که در اینجا به شمس تبریز اشاره دارد) می‌پردازد و از عشق و شوق خود نسبت به او سخن می‌گوید. او با استفاده از تصویرسازی‌های زیبا به لطافت و شیرینی وجود ماه اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که منشأ وجودش را بیان کند. شاعر در حالت سرمستی و عشق به ماه، خود را در جستجوی روشنایی و حقیقت توصیف می‌کند. همچنین، او به تأثیر شگرف عشق روی زندگی و حالت‌های درونی‌اش اشاره می‌نماید. در نهایت، با ستایش از شمس تبریز به عنوان پادشاهی که در خطه الهی قرار دارد، عشق خود را نسبت به او ابراز می‌کند.
هوش مصنوعی: ای ماه، وقتی به آسمان می‌آیی، مانند جان که در بدن حاضر می‌شود، جهان را پر از زندگی می‌کنی.
هوش مصنوعی: ای ماه، چه زیبا و دلپذیر با هم ملاقات می‌کنیم. لطفاً بگو که از کجا آمده‌ای.
هوش مصنوعی: ما به خاطر عشق تو سندی داریم و از شیرینی و لطافت تو، چیزی شبیه قند به دست آورده‌ایم.
هوش مصنوعی: از لب‌های سرخ و زیبای تو، که مانند لعل (سنگ قیمتی) است، چیزی به من بخش کن و بگو که از کدام سرزمین هستی، ای ماه.
هوش مصنوعی: ای یوسف جان، که در زیبایی و جمال خود هیچ کجایی ندارد و بی‌نظیر است.
هوش مصنوعی: به ما نگاه کن و چون مرا می‌شناسی، ای ماه (زیبا)، بگو که تو از کجا آمده‌ای.
هوش مصنوعی: ما به خاطر نوشیدن شراب تو به حالت خراب و بی‌خود شده‌ایم، به‌طوری که اثری از خودمان نداریم و فقط در تو محو شده‌ایم.
هوش مصنوعی: بزرگ کن و به ما بده، هرچند که ما از تو دور هستیم. ای ماه، بگو که تو از کدام جا آمده‌ای؟
هوش مصنوعی: ما زیر درخت تو خواهیم نشست و از میوهٔ لذیذ و خوشمزهٔ تو بهره‌مند خواهیم شد.
هوش مصنوعی: ما جز زیبایی و دل‌فریب چهره تو چیزی نمی‌بینیم، ای ماه، بگو از کدام سرزمین آمده‌ای.
هوش مصنوعی: هر باری که از بادهٔ تو بخوریم، جان‌مان روشن و هوش‌مان تیز می‌شود.
هوش مصنوعی: ما بی‌خبر و مست هستیم، اما به خوبی آگاهیم. ای ماه، به ما بگو تو از کجا می‌آیی؟
هوش مصنوعی: تو در آتش عشق و زیبایی غرق شده‌ای و همه چیز برایت به حقیقت نمی‌آید و از فریب و دروغ بی‌خبر هستی.
هوش مصنوعی: با وجود آتشین و جذاب و دل‌ربا بودن تو، ای ماه (یعنی محبوب)، بگو که از کدام سرزمین و یا از کجا آمده‌ای.
هوش مصنوعی: ای زیبایی که همگان به تو حسد می‌ورزند و ای پرستشگاه بت‌ها، تو دل خراب عاشقانی را آرام می‌کنی که مست و شاداب‌اند.
هوش مصنوعی: ای ماه، پاهایت را از زیر مردم پائین نکش، و بگو که از کجا آمده‌ای.
هوش مصنوعی: شمس تبریز، شخصیتی برجسته و باعظمت، در سرزمین‌های بی‌نهایت و قدرتمند الهی زندگی می‌کند.
هوش مصنوعی: ای ماه، بگو که تو از کجا هستی، از ماه تو تا ماه دیگر، من به این می‌اندیشم که تو کیستی و از کجا آمده‌ای.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌های دیگر
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.