ای دیده ز نم زبون نگشتی
وی دل ز فراق خون نگشتی
وی عقل مگر تو سنگ جانی
چون مایه صد جنون نگشتی
این یک هنرت هزار ارزد
کز عشق به هر فسون نگشتی
لیک از تو شکایت است دل را
کز ناله چو ارغنون نگشتی
ز اندیشه دوست بو نبردی
ز اندیشه خود فزون نگشتی
زان گرم نگشتهای ز خورشید
کز خانه تن برون نگشتی
چون گردش آفتاب دیدی
ماننده ذره چون نگشتی
چون آب حیات خضر دیدی
چون صافی و آبگون نگشتی
مرغ زیرک به پای آویخت
شکر است که ذوفنون نگشتی
زان درس جماد علم آموخت
تو مردم یعلمون نگشتی
شمس تبریز جان جانها
ز اول بده ای کنون نگشتی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به نقد نگاه و حالتهای متفاوت انسان میپردازد و از آنها میخواهد که به خود و عشق توجه کنند. او به دیده، دل و عقل به عنوان نمادهای انسانی اشاره میکند و میگوید که آنها باید در برابر جذبه عشق و زیباییهای عالم بیدار شوند. همچنین از دل شکایت میکند که چرا به ناله و گریه نیفتاده و از اندیشه و معرفت خود بیخبر مانده است. در نهایت، شاعر به شخصیت شمس تبریزی اشاره میکند و بر اهمیت حضور او در زندگی انسانها تأکید میورزد.
هوش مصنوعی: ای چشم تو از گاهی که اشک میریزی، بیفایده شده و ناتوان ماندهای، و ای دل تو از دوری و جدایی آنقدر زخم و خونریزی ندیدهای.
هوش مصنوعی: ای عقل، آیا تو همچنان سنگین و بیحس هستی که مایهٔ صد نوع دیوانگی نشدهای؟
هوش مصنوعی: عشق تو ارزش هزار هنرت را دارد، چون به هر نیرنگ و فریب هم تن ندادهای.
هوش مصنوعی: دل من از تو شکایت دارد که نالهام حتی به اندازهٔ صدای ساز هم خوشایند نیست و تأثیری نمیگذارد.
هوش مصنوعی: از فکر و یاد دوست بویی نبردی و از اندیشههای خود هم زیادتر نشدهای.
هوش مصنوعی: تو را از گرمی آفتاب (عشق) پر شده، به خاطر اینکه از خانهٔ جسم خود (وجود مادی) بیرون نیامدی، احساس نمیکنی.
هوش مصنوعی: با مشاهدهٔ حرکت و چرخش آفتاب، چرا همانند ذرهای کوچک و بیاهمیت در جهان تغییر نکردی و به خودت نیامدی؟
هوش مصنوعی: وقتی آب زندگیبخش خضر را دیدی، چرا مانند آن آب زلال و شفاف نشدی؟
هوش مصنوعی: پرندهٔ باهوش در دام افتاد، و این شکرگزاری است که تو گرفتار هنرهای مختلف نشدی و آزاد باقی ماندی.
هوش مصنوعی: از تجربیات و علم اجسام بیجان یاد بگیر و تو نیز مانند آدمیان دانا نشو.
هوش مصنوعی: شمس تبریز، که جان جانهاست، از ابتدا به من زندگی و جان عطا کن؛ اکنون که هنوز به مقام والای خود نرسیدهام.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.