تو آن ماهی که در گردون نگنجی
تو آن آبی که در جیحون نگنجی
تو آن دُرّی که از دریا فزونی
تو آن کوهی که در هامون نگنجی
چه خوانم من فسون ای شاه پریان
که تو در شیشه و افسون نگنجی
تو لیلیی ولیک از رشک مولی
به کنج خاطر مجنون نگنجی
تو خورشیدی قبایت نور سینه است
تو اندر اطلس و اکسون نگنجی
توی شاگرد جان افزا طبیبی
در استدلال افلاطون نگنجی
تو معجونی که نبود در ذخیره
ذخیره چیست در قانون نگنجی
بگوید خصم تا خود چون بود این
تو از بیچونی و در چون نگنجی
چنین بودی در اشکمگاه دنیا
بگنجیدی ولی اکنون نگنجی
مخوان در گوشها این را خمش کن
تو اندر گوش هر مفتون نگنجی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تأمل و تفکر دربارهٔ ماهیت شخصی میپردازد که او را به صفاتی از جمله غیرقابل اندازهگیری و فراتر از محدودیتها توصیف میکند. او این شخصیت را در مقامهای مختلفی معرفی میکند؛ همچون ماهی در آسمان، آبی در جیحون و کوهی در هامون که هرکدام نشاندهندهٔ عظمت و بزرگمنشی اوست. شاعر احساس میکند که نمیتواند به درستی او را توصیف کند و حتی در افکار و واژهها نمیگنجد. در عین حال، او به عشق و اشتیاقی شبیه به محبوبیت لیلی و مجنون اشاره میکند و تأکید میکند که این شخصیت برتر از هر کنج و محدودهای است. در نهایت، به تضاد میان وجود او و محدودیتهای دنیوی اشاره میکند و میگوید که نمیتوان او را حتی در اشک یا در گوش کسی گنجاند.
هوش مصنوعی: تو آن ماهی هستی که در آسمان (گردون) جا نمیگیری، تو آن آبی هستی که در جیحون (رود بزرگ) نمیتواند محدود شود.
هوش مصنوعی: تو آن گوهر درخشان و باارزشی هستی که در آبهای دریا زیاد و گرانبهاست، و تو آن کوه استواری هستی که در دشت هامون جا نمیگیرد.
هوش مصنوعی: من نمیدانم چه چیزی باید بگویم تا تو، ای پادشاه پریان، که در ذات خود بسیار بزرگ و فراوانی، در این الفاظ و جملات گنجانده شوی.
هوش مصنوعی: تو لیلی هستی، اما به خاطر زیباییات، حسادت سید و مولایی را برمیانگیزی و در دل مجنون، که عاشق توست، جا نمیگیری.
هوش مصنوعی: تو مثل خورشیدی و نور تو در سینهام است، اما تو در لباس عادی و در درون آسمان و زمین نمیگنجی.
هوش مصنوعی: تو شاگردی هستی که جان را افزایش میدهی، و در استدلال افلاطون (که اشاره به عمق و پیچیدگی افکار او دارد) نمیتوانی جا بگیری.
هوش مصنوعی: تو همچون معجون و ترکیبی هستی که در هیچ موجودی ذخیره نشده و هیچ قانونی نمیتواند تو را در خود جا دهد.
هوش مصنوعی: خصم (دشمن) میگوید که تو چگونه هستی، در حالی که تو خود به خاطر بیچون و بینظیریات در چیزی جا نمیگیری.
هوش مصنوعی: اگر در دنیای اشک و اندوه همواره با غم و درد زندگی میکردی، میتوانستی در آن جا جا بگیری، اما اکنون نمیتوانی در چنین وضعیتی قرار بگیری.
هوش مصنوعی: این بیت میگوید که نباید این سخن را در گوش دیگران بخوانی و آشکار کنی، چون تو در دل هر کسی که مجذوب شده است، جا نمیگیری.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.