یا ساقی شرف بشراباتک زندی
فالراح مع الروح من افضالک عندی
برخیز که شورید خرابات افندی
مستان نگر و نقل و شرابات افندی
هر مست درآویخته با مست ز مستی
گردان شده ساقی به مساقات افندی
یک موی نمیگنجد در حلقه مستان
جز رقص و هیاهوی و مراعات افندی
بسم الله ساقی ولی نعمت برخیز
تا جان بدهیمت به مکافات افندی
در هر دو جهان است و نبودهست و نباشد
جز دیدن روی تو کرامات افندی
چون تنگ شکر میر خرابات درآمد
یا رب چه لطیف است ملاقات افندی
میخندد و میگوید من خفته بدم مست
هیهای شنیدم من و هیهات افندی
زان خنده و زان گفتن و زان شیوه شیرین
صد غلغله در سقف سماوات افندی
خورشید ز برق رخ تو چشم ببندد
کافزون ز زجاجهست و ز مشکات افندی
در خانه خمار و خرابات کی دیدهست
معراج و تجلی و مقامات افندی
با مست خرابات خدا تا بنپیچی
تا وا ننماید همه رگهات افندی
در خانه دل کژ مکن آن چانه به افسوس
کامروز عیان است خفیات افندی
روزی که روم جانب دریای معانی
یاد آیدت این جمله مقالات افندی
شاد آمدی ای کان شکر عیب مفرما
گر بوسه دهد بنده بر آن پات افندی
واجب کند ای دوست که آرم به صد اخلاص
در سایه زلف تو مناجات افندی
از مصحف آن روی چو ماه تو بخوانیم
سوره قصص و نادره آیات افندی
مستیم ز جام تو و زان نرگس مخمور
رستیم به شاهیت ز شهمات افندی
عالم همه پرغصه و آن نرگس مخمور
فارغ ز بدایات و نهایات افندی
چون سایه فناییم به خورشید جمالت
ایمن شده از جمله آفات افندی
سرمست بیا جانب بازار نظر کن
تا راست شود جمله مهمات افندی
تا روز اجل هر چه بگوییم ز اشعار
این است و دگر جمله خرافات افندی
سلطان غزلهاست و همه بنده اینند
هر بیتش مفتاح مرادات افندی
من کردم خاموش تو باقیش بفرما
ای جان اشارات و عبارات افندی
شمس الحق تبریز توی موسی ایام
بر طور دلم رفته به میقات افندی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از ساقی و میخانه سخن میگوید و حال و هوای مستی و عشق را توصیف میکند. او دعوت میکند تا بر سر سفره نعمتهای الهی و ملاقات با معشوق حاضر شوند و از جمال معشوق بهرهمند گردند. در توصیف حال مستی، کشش به دیدن و یادآوری معانی عمیق زندگی و رابطه انسان با خداوند مطرح میشود. شاعر نرگس مخمور را نمادی از زیبایی و رهایی از غمها میداند و هر کلام و آهنگی را به عشق و زیبایی معطوف میکند. در نهایت، او از شمس تبریزی یاد میکند و جایگاه او را در دل اشاره میزند.
هوش مصنوعی: ساقی، آیا میخواهی با نوشیدنیهای خود، به من نعمتهای روحانی بدهی و با آن زندگیام را شیرین کنی؟
هوش مصنوعی: برخیز و به خرابات (محل نوشیدن) برویم که در آنجا حال و هوای دیوانگی موج میزند. گروهی که در آنجا مشغول خوشگذرانی هستند را ببین و باده و شراب را بیاور.
هوش مصنوعی: هر مینوشی که در دنیای مستی غرق شده، به واسطهٔ سکّاک (ساقی) و در کسی که مستی را تجربه کرده، به حالت شور و شوق دچار شده است.
هوش مصنوعی: در حالتی که مستان مشغول شادکامی و رقص و سر و صدا هستند، هیچ چیزی از جمله یک مو نمیتواند در آن فضا جا بگیرد و این باعث میشود که باید به رعایت آن حال و هوای شاد پرداخته شود.
هوش مصنوعی: ساقی (راهنما و طراح زندگی) که ولی نعمت ماست، با نام خداوند برخیز و تا جان را به کیفر و پاداش شیرینت بگیری، آمادهام.
هوش مصنوعی: در هر دو جهان، یعنی در دنیا و آخرت، چیزی باارزشتر از دیدن روی تو وجود ندارد و هیچگاه نبوده و نخواهد بود. وجود تو، ای آقا و بزرگ، نشانههای باکرامت و شگفتی را به ارمغان میآورد.
هوش مصنوعی: چون معشوق در حالت مستی و شادابی از میخانه بیرون آمد، ای خدا، چه زیباست دیدن او.
هوش مصنوعی: او در حالی که میخندد، میگوید من در حال مستی خواب بودم و فقط صدای هیهای (شکستهنفسی) را شنیدم، و چه حالتی دارد!
هوش مصنوعی: از آن خنده و آن گفتن و آن شیوهٔ دلنشین تو، صدهای شگفتی در آسمان بهوجود آمد.
هوش مصنوعی: چهرهٔ تو آنقدر درخشان است که خورشید از تابش آن خیره میشود و به همین دلیل، نور تو از زجاجه (پنجره) و مشکات (نورافشانی) بیشتر است.
هوش مصنوعی: در خانهٔ میخانه و جایی که عرقخواری و عیاشی وجود دارد، آیا کسی زیباییهای روحانی و نقطههای اوج معنوی را دیده است؟
هوش مصنوعی: اگر با مستی به خرابات خدا (محل توبه و بندگی) بروی و ذهن و دل خود را به خداوند بسپاری، آنگاه همه رازها و درونتهای تو آشکار خواهد شد و دیگر نتوانی خود را پنهان کنی.
هوش مصنوعی: در خانه دل، اشتباه نکن و به خاطر افسوس و ناراحتی، چیزی را پنهان نکن؛ چون امروز رازها و حقایق روشن است و به راحتی مشخص میشوند.
هوش مصنوعی: روزی که به سمت دریای معانی بروم، یاد تو و این سخنان (مقالات) نیکو به یادم خواهد آمد.
هوش مصنوعی: خوشحال آمدی، ای کسی که مانند شکر هستی، عیبجویی نکن؛ اگر بنده بر پای تو بوسه زند، چه اشکالی دارد، ای آقا؟
هوش مصنوعی: ای دوست، بر من واجب میشود که با تمام صداقت و اخلاص زیر سایه زلف تو دعا و مناجات کنم.
هوش مصنوعی: از کتاب آن چهره زیبا و مانند ماه تو، آیات خاص و شگفتانگیز را میخوانیم؛ مانند سوره قصص، تو را تفسیر میکنیم و زیباییهایت را بیان میداریم.
هوش مصنوعی: ما از بادهٔ تو مست شدهایم و از آن نرگس (چشم) خوابآلود نیز به مقام پادشاهی و عظمت رسیدهایم.
هوش مصنوعی: دنیا پر از غم و اندوه است، اما آن نرگس مخمور (که به نوعی به محبوب اشاره دارد) از آغاز و پایان این غمها بیخبر و فارغ است.
هوش مصنوعی: وقتی که در سایه زیبایی تو قرار بگیریم، از همه خطرها و آسیبها ایمن خواهیم شد.
هوش مصنوعی: به وجد آمده و سرمست بیا و به بازار عشق و زیبایی نگاه کن تا همهٔ کارهای مهم و ضروری درست و به جای خود انجام شود.
هوش مصنوعی: تا زمانی که مرگ بیاید، هر چیزی که از اشعار بگوییم حقیقت است و بقیه چیزها افسانه و بیاساس است.
هوش مصنوعی: هر یک از غزلها، که به نوعی به مولانا تعلق دارد، مانند یک فرمانروا (سلطان) است و همهی آدمها (شاعران و اهل ادب) به آنها وابستهاند. هر بیت از این غزلها، کلیدی برای رسیدن به آرزوها و خواستههای بندگان است.
هوش مصنوعی: من منادی کلام تو هستم و به نیروی کلام تو سکوت کردهام. حالا ای محبوب، تو باقی سخنان و اشارهها را بگو.
هوش مصنوعی: شمسالدین تبریزی، که به او شمس الحق میگویند، همانند موسی که بر کوه طور رفت، در دلم جای دارد و من در میقات، یعنی در وقت ویژهای، به یاد او رفتهام.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.