چو بی گه آمدی باری درآ مردانه ای ساقی
بپیما پنج پیمانه به یک پیمانه ای ساقی
ز جام باده عرشی حصار فرش ویران کن
پس آنگه گنج باقی بین در این ویرانه ای ساقی
اگر من بشکنم جامی و یا مجلس بشورانم
مگیر از من منم بی‌دل توی فرزانه ای ساقی
چو باشد شیشه روحانی ببین باده چه سان باشد
بگویم از کی می‌ترسم توی در خانه ای ساقی
در آب و گل بنه پایی که جان آب است و تن چون گل
جدا کن آب را از گل چو کاه از دانه ای ساقی
ز آب و گل بود این جا عمارت‌های کاشانه
خلل از آب و گل باشد در این کاشانه ای ساقی
زهی شمشیر پرگوهر که نامش باده و ساغر
توی حیدر ببر زوتر سر بیگانه ای ساقی
یکی سر نیست عاشق را که ببریدی و آسودی
ببر هر دم سر این شمع فراشانه ای ساقی
نمی‌تانم سخن گفتن به هشیاری خرابم کن
از آن جام سخن بخش لطیف افسانه ای ساقی
سقاهم ربهم گاهی کند دیوانه را عاقل
گهی باشد که عاقل را کند دیوانه ای ساقی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل مولانا به وصف وضعیت عاطفی و روحانی شاعر می‌پردازد که در جستجوی وصال و تجدید نیرو است. او از ساقی می‌خواهد که باده‌ای به او بدهد تا از این طریق زنجیرهای روحی‌اش را بگسفته و به آزادی و آگاهی برسد. شاعر به‌طور تمثیلی، وجود انسان را در آب و گل توصیف می‌کند و از ساقی می‌خواهد که او را از قید و بندهای مادی رها کند. همچنین، او از تحولات روحی و دیوانگی‌هایی که ممکن است در اثر باده به وجود آید، سخن می‌گوید و به تأثیر عمیق باده بر وضعیت روانی و عاطفی انسان اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که در این دنیای مادی، وی در پی جستجوی حقیقت و عشق واقعی است.
هوش مصنوعی: وقتی ناگهان آمدی، مردانه به درون بیا ای ساقی؛ پنج پیمانه را با یک پیمانه مخلوط کن ای ساقی.
هوش مصنوعی: از جام باده‌ای که بهشتی است، مرز و دیوار دنیای مادی را خراب کن، و پس از آن گنج معنوی را در این ویران‌خانه‌ی دنیا ببین، ای ساقی.
هوش مصنوعی: اگر من جام شراب را بشکنم یا مجلس را به هم بریزم، از من دل‌سرد نشو، زیرا من را در این حال نیز تو، فرزانه و دانایی می‌دانی که در عشق بی‌دل و بی‌خیال هستم.
هوش مصنوعی: اگر شیشه‌ای روحانی وجود داشته باشد، ببین چگونه باده در آن خواهد بود. بگویم که از چه کسی می‌ترسم، ای ساقیِ در خانه.
هوش مصنوعی: ای ساقی، پای خود را در این دنیای مادی قرار بده که روح به مانند آب است و بدن مانند گل؛ آب را از گل جدا کن، همان‌طور که کاه را از دانه جدا می‌کنند.
هوش مصنوعی: اینجا زندگی ما از ترکیب آب و گل ساخته شده است؛ اگر مشکلی در آن پیش بیاید، از همین ترکیب آب و گل خواهد بود.
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف باده و شراب می‌پردازد که به عنوان "شمشیر پرگوهر" معرفی شده است و به قدرت و ارزش بالای آن اشاره دارد. همچنین به حیدر (علی) اشاره می‌کند که ممکن است به نوعی از شراب یا باده، به عنوان یک نیروی قوی و تاثیرگذار، تعبیر شود. شاعر از ساقی می‌خواهد که به سرعت شراب را به کسی که بیگانه است بدهد، به نوعی ابراز شوق و عشق به وصال را نشان می‌دهد.
هوش مصنوعی: عاشق هیچ سر و سامان و امنیتی ندارد، پس هر لحظه این شمع (عشق) را بسوزان و او را رها کن، ای ساقی.
هوش مصنوعی: نمی‌توانم به طور عادی صحبت کنم، مرا به خاطر اوهام و احساسات سرمست کن، از آن جامی که داستان‌های شیرین و دل‌انگیز را منتقل می‌کند.
هوش مصنوعی: ساقی بعضی اوقات دیوانه را عاقل می‌کند و در مواقعی هم عاقل را دیوانه می‌سازد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.