ای زده مطرب غمت در دل ما ترانه‌ای
در سر و در دماغ جان جسته ز تو فسانه‌ای
چونک خیال خوش دمت از سوی غیب دردمد
ز آتش عشق برجهد تا به فلک زبانه‌ای
زهره عشق چون بزد پنجه خود در آب و گل
قامت ما چو چنگ شد سینه ما چغانه‌ای
آهوی لنگ چون جهد از کف شیر شرزه‌ای
چون برهد ز باز جان قالب چون سمانه‌ای
ای گل و ای بهار جان وی می و ای خمار جان
شاه و یگانه او بود کز تو خورد یگانه‌ای
باغ و بهار و بخت بین عالم پردرخت بین
وین همگی درخت‌ها رسته شده ز دانه‌ای
از دهش و عطای تو فقر فقیر فخر شد
تا که نماند مرگ را بر فقرا دهانه‌ای
لطف و عطا و رحمتت طبل وصال می‌زند
گر نکند وصال تو بار دگر بهانه‌ای
روزه مریم مرا خوان مسیحیت نوا
تر کنم از فرات تو امشب خشک نانه‌ای
گشته کمان سرمدی سرده تیرهای ما
گشته خدنگ احمدی فخر بنی کنانه‌ای
پیش کشیی آن کمان هر کس می‌کند زهی
بهر قدوم تیر تو رقعه دل نشانه‌ای
جذبه حق یک رسن تافت ز آه تو و من
یوسف جان ز چاه تن رفت به آشیانه‌ای
خامش کن اگر سرت خارش نطق می‌دهد
هست برای جعد تو صبر گزیده شانه‌ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و مهری عمیق اشاره می‌کند که روح او را پر کرده و به زندگی‌اش رنگ و بویی تازه می‌بخشد. او با اشاره به زیبایی‌های طبیعی همچون گل و بهار، ارتباط عمیق‌تری بین عشق و جهان هستی برقرار می‌کند و می‌گوید که همه زیبایی‌ها از عشق سرچشمه می‌گیرند. او از درد و شوق وصال سخن می‌گوید و می‌خواهد که عطای عشق، زندگی بخش باشد. در پایان، شاعر بر قدرت صبر و شکیبایی تأکید دارد و صبر کردن را برای جلب توجه معشوق ضروری می‌داند.
هوش مصنوعی: ای مطرب، غم تو در دل ما همچون ترانه‌ای طنین‌انداز است و در ذهن و جان ما، داستانی سرشار از شگفتی و افسون نشسته است.
هوش مصنوعی: هنگامی که خیال خوش بوی دم تو از عالم غیب به دل ما میرسد، درد عشق مانند آتش به جوش می‌آید و به شدت شعله‌ور میشود تا به آسمان برسد.
هوش مصنوعی: عشق مانند زهره (ستاره صبح) وقتی به ما دست می‌زند، در آب و گل وجود ما موجب زیبایی و جاذبه‌ای مانند چنگ (ساز موسیقی) میشود و سینه‌امان نیز مانند چغانه (ساز دیگر) سر می‌دهد.
هوش مصنوعی: احساسی مانند تلاش آهو برای فرار از شیر درنده را توصیف می‌کند؛ وقتی آهو از چنگ شیر می‌گریزد، روح انسان نیز به مانند آهو از قید و بند جسم خارج میشود. این تصویر نمایانگر حالت رهایی و آزادگی است.
هوش مصنوعی: ای گل و بهار جان، تو می و مستی هستی و او (شخص مورد نظر) که تنها و بی‌نظیر است، از تو می‌نوشد و به همین دلیل تنها و بی‌نظیر شده است.
هوش مصنوعی: در این بیت، مولانا به زیبایی‌های طبیعت و رشد و شکوفایی اشاره دارد و می‌گوید که باغ، بهار و بخت میان عالم مانند درختانی هستند که از یک دانه ریشه گرفته‌اند و به وجود آمده‌اند. این اشاره به ارتباط‌های عمیق و تاثیرگذاری موجود در آفرینش دارد.
هوش مصنوعی: از رحمت و بخشش تو، فقر فقیر به افتخار تبدیل شد، به‌طوری که مرگ دیگر نتواند بر فقرا تسلطی داشته باشد.
هوش مصنوعی: لطف و رحمت تو موجب شادی و شوق من به وصال توست، اگر تو بار دیگر به وصال نرسی، دیگر دلیلی برای بهانه‌گیری وجود ندارد.
هوش مصنوعی: مریم، مادر عیسی (مسیح)، روزه‌دار است و من می‌خواهم با ذکر نام او به سراغ مسیحیت بروم و از همین‌جا روحی تازه بگیرم. شب که به کنار فرات می‌روم، نمی‌خواهم از نان خشک و بی‌مزه‌ای بخورم.
هوش مصنوعی: کمان سرمدی (داومی و همیشگی) تیرهای ما سرد شده و اقبال ما به تیرهای احمدی (پیشوای مسلمانان) افتخار قبیلهٔ بنی‌کنانه (یکی از قبایل عرب) دارد.
هوش مصنوعی: هر کسی که کمان را به دست می‌گیرد، برای قدوم تو (محبوب) تیر می‌زند و در واقع دل خود را به نشانه‌ای از عشق و محبت تو می‌سازد.
هوش مصنوعی: جذبهٔ الهی به‌واسطهٔ آه و حسرت تو و من مانند ریسمانی درخشید که موجب شد یوسف، که نماد جان است، از چاه جسم خارج شده و به مکان امن و راحتی برود.
هوش مصنوعی: اگر زبان تو توان بیان دارد، ساکت باش؛ چرا که برای موی مجعد تو باید صبر شود تا شانه‌ای برایش پیدا گردد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههای دیگر
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.