آب تو ده گسسته را در دو جهان سقا توی
بار تو ده شکسته را بارگه وفا توی
برج نشاط رخنه شد لشکر دل برهنه شد
میمنه را کله توی میسره را قبا توی
می زده مییم ما کوفته دییم ما
چشم نهادهایم ما در تو که توتیا توی
روی متاب از وفا خاک مریز بر صفا
آب حیاتی و حیا پشت دل و بقا توی
چرخ تو را ندا کند بهر تو جان فدا کند
هر چه ز تو زیان کند آن همه را دوا توی
خیز بیار بادهای مرکب هر پیادهای
بهر زکات جان خود ساقی جان ما توی
این خبر و مجادلی نیست نشان یک دلی
گردن این خبر بزن شحنه کبریا توی
گردن عربده بزن وسوسه را ز بن بکن
باده خاص درفکن خاصبک خدا توی
وقت لقای یوسفان مست بدند کف بران
ما نه کمیم از زنان یوسف خوش لقا توی
از رخ دوست باخبر وز کف خویش بیخبر
این خبری است معتبر پیش تو کاوستا توی
پر کن زان می نهان تا بخوریم بیدهان
تا که بداند این جهان باز که کیمیا توی
باده کهنه خدا روز الست ره نما
گشته به دست انبیا وارث انبیا توی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف صفات الهی و جایگاه خداوند میپردازد و از او به عنوان معلم و سقا یاد میکند که زندگیبخش و وفادار است. او با اشاره به عشق و وصل به معشوق، به حال و هوای شادی و سرخوشی اشاره میکند و بر نوشیدنی معنوی تأکید دارد. در ادامه، شاعر بر ضرورت رهایی از وسوسهها و توجه به حقیقت اشاره میکند و میگوید که انسانها باید از دنیای فانی چشم بپوشند تا به درک عمیقتری از وجود الهی برسند. همچنین، بر اهمیت پیوستن به جمع عاشقان و یادآوری وصال با معشوق تأکید میکند.
هوش مصنوعی: ای تو که در دو جهان، منبع آب و روزی هستی، به کسی که دلش شکسته و دلسرد است، کمک کن و او را سیراب کن. تو باعث وفا و امید در زندگی دیگران هستی.
هوش مصنوعی: چهرهٔ سرشار از شادی تو باعث شد که لشکر دل از لباس خود بینصیب بمانند و در این میدان، میمنه (سوی خوش) تو، کلاه یا نشانی است که بر سر داری و میسره (سوی ناخوش) را از آن قبا یا پوشش خود پوشاندهای.
هوش مصنوعی: ما در حال نوشیدن شراب هستیم و این حالت ما را به شدت بیتاب کرده است. ما چشمان خود را به تو دوختهایم، زیرا تو مانند زینتی زیبا و ارزشمند هستی.
هوش مصنوعی: از وفاداری روی خود را برنگردان و خاک بر صفای دل نریز؛ زیرا تو منبع حیات و حیاتی و حیا هستی و پشتیبان دل و ماندگاری.
هوش مصنوعی: جهان به تو خبر میدهد و در راه تو حاضر است تا جانش را فدای تو کند. هر چیزی که برای تو ضرر دارد، تو میتوانی همهٔ آن را درمان کنی.
هوش مصنوعی: برخیز و بادهای بیاور که طعم آن با بادههای دیگر متفاوت است؛ هر کسی که در این مسیر قدم میزند، باید جان خود را زکات دهد. ای ساقی، تو فقط جان ما را بفروش و به ما باده بده.
هوش مصنوعی: این خبر و این جدل، نشان از یکدلی نیست؛ بلکه باید این خبر را از مقام کبریا (خدا) برسانی و نشان بدهی.
هوش مصنوعی: با شجاعت و جسارت به کار معصیت پرداخته، وسوسههای درونی را ریشهکن کن و بادهایی که خاص خداوند است را به خاطر خدا بپاش.
هوش مصنوعی: زمانی که یوسفها (یعنی زیبایان) در حال ملاقات هستند، دستهایمان را بر میداریم و به خود مغروریم، زیرا ما در زیبایی از زنان خوشروی یوسف کم نداریم.
هوش مصنوعی: از چهرهٔ محبوب خبر دارم و از دست خودم بیخبر هستم. این خبر بزرگ و مهمی است که نزد تو وجود دارد و تو خود به آن آگاه هستی.
هوش مصنوعی: چون از آن شراب پنهان پر کن و بخوریم بدون دهان، تا جهان بفهمد که تو کیمیای واقعی هستی.
هوش مصنوعی: بادهٔ کهنهٔ خدا، که در روز الست (روز پیمان) به انبیا نشان داده شده، حالا در دست تو به ارث رسیده و تو وارث انبیا هستی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.