هله بحری شو و در رو مکن از دور نظاره
که بود در تک دریا کف دریا به کناره
چو رخ شاه بدیدی برو از خانه چو بیدق
رخ خورشید چو دیدی هله گم شو چو ستاره
چو بدان بنده نوازی شدهای پاک و نمازی
همگان را تو صلا گو چو مؤذن ز مناره
تو در این ماه نظر کن که دلت روشن از او شد
تو در این شاه نگه کن که رسیدهست سواره
نه بترسم نه بلرزم چو کشد خنجر عزت
به خدا خنجر او را بدهم رشوت و پاره
که بود آب که دارد به لطافت صفت او
که دو صد چشمه برآرد ز دل مرمر و خاره
تو همه روز برقصی پی تتماج و حریره
تو چه دانی هوس دل پی این بیت و حراره
چو بدیدم بر سیمش ز زر و سیم نفورم
که نفور است نسیمش ز کف سیم شماره
تو از آن بار نداری که سبکسار چو بیدی
تو از آن کار نداری که شدستی همه کاره
همه حجاج برفته حرم و کعبه بدیده
تو شتر هم نخریده که سکسته است مهاره
بنگر سوی حریفان که همه مست و خرابند
تو خمش باش و چنان شو هله ای عربده باره



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، مولانا به شنونده دعوت میکند که از دور ننگرد و به عمق وجود خود فرو رود و در دریای عشق غوطهور شود. او میگوید زمانی که چهرهی حقیقت یا شاه واقعی را دیدی، باید از خود فاصله گرفته و از دنیا گم شوی. از بندهای که مورد نوازش قرار میگیرد، خواسته میشود که همه را به نیکی و دعا ترغیب کند. شاعر به روشنی اشاره میکند که در این ماه دلش روشن شده و نظرش به حقیقتی که به آن رسیده است متمرکز است. همچنین در این شعر اشارهای به بیمقدار بودن دنیا و ناپایداری آن شده و از روحانی بودن و مستی در عشق الهی سخن میرود. مولانا به شنونده یادآوری میکند که نباید به قید و بند دنیا غرق شود و باید حرکتی مخلصانه و خالصانه در راه خدا داشته باشد.
هوش مصنوعی: به یاد داشته باش که باید خود را در دل دریا غوطهور کنی و از دور تماشا نکن، زیرا تنها وجودت در دریا به مانند کف دریا در کنار آن است.
هوش مصنوعی: وقتی که چهرهٔ شاه را دیدی، از خانهات بیرون برو. مانند بیدق (پیشپاز) که وقتی خورشید را میبیند، ناپدید میشود، تو نیز به سرعت دور شو مانند ستاره.
هوش مصنوعی: وقتی که به بندهات لطف و محبت میکنی، مانند فردی خوب و پاک و کسی که نماز میخواند، باید همه را به سمت تو دعوت کنی مانند مؤذنی که از مناره اذان میدهد.
هوش مصنوعی: اینجا به مخاطب گفته میشود که در این ماه (ماه مخصوصی) به قلب خود توجه کند که با نور خدا روشن شده است و همچنین به این شاه (متعلق به خدا یا حقیقت) نگاه کند که مانند یک سوار (با قدرت و شکوه) رسیده است.
هوش مصنوعی: من نمیترسم و نمیلرزم وقتی خنجر عزت (قدرت و عظمت) او به طرف من میآید، زیرا به خدا قسم، برای او خنجر را به عنوان رشوه میدهم و آن را پاره میکنم.
هوش مصنوعی: آب لطیفی که به نرمی و زیبایی او وصف میشود، اینقدر دلنشین است که میتواند از دل سنگ و خارا (سنگ سخت) دو صد چشمه بجوشاند.
هوش مصنوعی: تو هر روز به دنبال لذت و خوشی مشغول رقص و شادی هستی، اما چه میدانی که دل چه آرزوها و اشتیاقاتی برای رسیدن به معنا و حقیقت دارد؟
هوش مصنوعی: وقتی که بر چهرهاش، که از طلا و نقره آراسته است، نگاهم افتاد، از او بیزار شدم؛ چون بویی که از دستهایش به ساحل میرسد، همانقدر زشت و نفرتانگیز است که خود او.
هوش مصنوعی: تو باری بر دوش نداری که مانند یک درخت سبکتر باشد و از آن کارها هم دوری که به همه کارها پرداختهای.
هوش مصنوعی: همه زائران به مکه و کعبه رفتهاند و از آنجا دیدن کردهاند، ولی تو حتی شتر هم نخریدهای، چون مهاری که شتر را ببندد، دچار مشکل شده است و نمیتوانی سفر کنی.
هوش مصنوعی: به یاران بنگر که همه در حال سرمستی و بیخودیاند. تو ساکت و خاموش باش و مانند آنان در نیا، ای کسی که دچار الهام شدهای.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.