ساقی فرخ رخ من جام چو گلنار بده
بهر من ار میندهی بهر دل یار بده
ساقی دلدار توی چاره بیمار توی
شربت شادی و شفا زود به بیمار بده
باده در آن جام فکن گردن اندیشه بزن
هین دل ما را مشکن ای دل و دلدار بده
باز کن آن میکده را ترک کن این عربده را
عاشق تشنه زده را از خم خمار بده
جان بهار و چمنی رونق سرو و سمنی
هین که بهانه نکنی ای بت عیار بده
پای چو در حیله نهی وز کف مستان بجهی
دشمن ما شاد شود کوری اغیار بده
غم مده و آه مده جز به طرب راه مده
آه ز بیراه بود ره بگشا بار بده
ما همه مخمور لقا تشنه سغراق بقا
بهر گرو پیش سقا خرقه و دستار بده
تشنه دیرینه منم گرم دل و سینه منم
جام و قدح را بشکن بیحد و بسیار بده
خود مه و مهتاب توی ماهی این آب منم
ماه به ماهی نرسد پس ز مه ادرار بده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از ساقی میخواهد که جامی پر از می خوشبو به او بدهد و در کنار یارش او را شاد کند. او به ساقی اشاره میکند که دلدارش درمانگر بیماریهاست و باید شربتی از شادی و شفا به او بدهد. شاعری عاشق و تشنه، خواهان ورود به میکده و فرار از عربدههای دنیوی است و میخواهد در آنجا غمها را فراموش کند. او از ساقی میخواهد که بادهای به او بدهد تا تسکینی بر دردهایش باشد و در تلاش است تا از این عشق سیراب شود. در نهایت، شاعر بر تمایل عمیقش به وصال و آزادی از قید و بندهای دنیا تأکید میکند.
هوش مصنوعی: ای ساقی زیبا، یک جام مثل گلنار (نوعی میوه) به من بده؛ اگر قرار نیست شراب به من بدهی، پس حداقل برای دل یار (عشقم) شراب بده.
هوش مصنوعی: ساقی، عشق تو علاج درد و رنج من است. تو شربتی از شادی و سلامتی هستی، پس آن را هر چه زودتر به من بیمار بده.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از ساقی میخواهد که شراب را در جام بریزد و به او بدهد تا اندیشه و نگرانیها را کنار بگذارد. همچنین از دلدار میخواهد که دل او را نشکند و به او محبت کند. بهنوعی، شاعر در تلاش است تا در میکده و شراب، آرامش و خوشی را بیابد.
هوش مصنوعی: میکده را باز کن و این آشفتهگی و سر و صدا را رها کن. به عاشق تشنهای که در حال جان دادن است از شراب خم خمار بنوشان.
هوش مصنوعی: جان تو مانند بهار و چمن، مملو از شادی و طراوت است؛ ای معشوق باهوش، همین حالا بهانهتراشی نکن و به من لطف کن و عشق و محبت خود را بده.
هوش مصنوعی: چون پاهای خود را در فریب و نیرنگ بگذاری و از دست مستی بجهی، دشمن ما خوشحال میشود. پس به کور کردن دیگران کمک کن و در غفلتهای آنها، کاری نکن که خوشحالی بدخواهان بیشتر شود.
هوش مصنوعی: نباید غم و نالهای به دل بیافکنی و جز به شادی راهی نداشته باشی. اگر در میانهٔ راه، بیهدف گام برمیداری، باید راه را باز کنی و بار مسافت را بر دوش بگذاری.
هوش مصنوعی: ما همه به خاطر دیدن تو مست هستیم و به دنبال پر کردن تشنگی خود برای به دست آوردن زندگی جاودانیم. برای رسیدن به این منظور، به گرو و در برابر سقا باید خرقه و دستار (لباس و کلاه) خود را تقدیم کنیم.
هوش مصنوعی: من همیشه تشنهام و در دلم آتش سوزان وجود دارد. بیصبرانه میخواهم که بیحد و حصر برایم می، یعنی عشق و شادی، بیاوری و جام و قدح را بشکنی تا از آن بنوشم.
هوش مصنوعی: من تو را همچون ماه و آسمان زیبای شب میبینم، و من در این آب، ماهی هستم که هرگز به تو نخواهد رسید. پس از ماه، ادرار (یعنی نور و روشنایی) را به من بده.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.