صنما بیار باده بنشان خمار مستان
که ببرد عشق رویت همگی قرار مستان
می کهنه را کشان کن به صبوح گلستان کن
که به جوش اندرآمد فلک از عقار مستان
بده آن قرار جان را گل و لاله زار جان را
ز نبات و قند پر کن دهن و کنار مستان
قدحی به دست برنه به کف شکرلبان ده
بنشان به آب رحمت به کرم غبار مستان
صنما به چشم مستت دل و جان غلام دستت
به می خوشی که هستت ببر اختیار مستان
چو شراب لاله رنگت به دماغها برآید
گل سرخ شرم دارد ز رخ و عذار مستان
چو جناح و قلب مجلس ز شراب یافت مونس
ببرد گلوی غم را سر ذوالفقار مستان
صنما تو روز مایی غم و غصه سوز مایی
ز تو است ای معلا همه کار و بار مستان
بکشان تو گوش شیران چو شتر قطارشان کن
که تو شیرگیر حقی به کفت مهار مستان
ز عقیق جام داری نمکی تمام داری
چه غریب دام داری جهت شکار مستان
سخنی بماند جانی که تو بیبیان بدانی
که تو رشک ساقیانی سر و افتخار مستان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از محبوب خود میخواهد که با شراب و باده، خمار مستان را بنشاند و عشق را به او نمایان سازد. او از میکهنه درخواست میکند تا به شور و حال گلستانی تبدیل شود و جان را با گل و لاله زینت دهد. شاعر میگوید که محبوبش دلی با طراوت دارد و به او نامی از عشق میدهد که باعث آرامش مستان میشود. او همچنین از محبوب میخواهد که غم و غصه را از دلهای مردم دور کند و آنان را به خوشی و بزم دعوت کند. در پایان، شاعر محبوب را با توصیفاتی چون شیرگیر و شکارچی معرفی کرده و از او میخواهد که از وجود خود به دیگران خوشی ببخشد.
هوش مصنوعی: ای محبوب، بادهای بیاور تا خمار (سرخوشی) مستان را بنشاند، چرا که عشق به روی زیبایت، تمام آرامش مستان را میبرد.
هوش مصنوعی: شراب کهنه را بکشید و آن را در باغ بغل کنید، زیرا آسمان از شادی مستان به خروش آمده است.
هوش مصنوعی: به من آن آرامش را بده که باغ و گلزار جان را پر کند؛ دهان و کناره را با گیاه و قند شیرین کن تا از شادی مستان پر شود.
هوش مصنوعی: جام شراب را به دست بگیر و بر لبهای شیرین آن بنشین. با آب رحمت و لطف، غبار و کدورتهای اهل مستی را بشوی.
هوش مصنوعی: ای زیباروی، به چشم مستت، دل و جانم در دست توست. بگذاری در بیخیالی و خوشیام غرق شوم، زیرا تو خود خوب و شیرینطعم هستی و میریزی اختیار من را.
هوش مصنوعی: وقتی شراب با رنگ قرمز لاله به دماغها میآید، گل سرخ از زیبایی چهره و رخسار مستان شرمنده میشود.
هوش مصنوعی: وقتی که خوشی و شوق در جمع مستان به واسطهٔ شراب احساس میشود، این شادی میتواند غم را از بین ببرد و مثل شمشیری که غم را میبرد، آن را از گلو و زندگی مستان دور کند.
هوش مصنوعی: ای محبوب، تو روز و روشنی ما هستی و باعث سوزش غم و اندوههای ما میشوی. تمام کارها و امور مستان به واسطهٔ وجود تو است، ای زیبا.
هوش مصنوعی: ای محبوب، تو را به گوش شیران (قدرتمندان) بکشاند و مانند شتر، آنها را به صف و نظم بیاور. زیرا تو با قدرت و حقیقت خود میتوانی ارادهی مستان (دربارهٔ عشق و آزادی) را به کنترل درآوری.
هوش مصنوعی: عقیق، نوعی سنگ قیمتی است که در اینجا به جامی اشاره دارد که از آن درست شده است و نمک به معنای طعمی خاص و دلپذیر است. شاعر میگوید که تو (که در اینجا شاید به ساقی اشاره داشته باشد) دارای جامی با طعم ممتاز و خاص هستی، اما با این حال، شکار مستان (شرابنوشان) مثل شکار حیوانات در دام افتاده و در عذابی غریب و دردناک است.
هوش مصنوعی: سخنی باقی میماند که تو بدون بیان کردن آن را درک کنی، تو به قدری شایسته و با افتخار هستی که باعث حسادت ساقیها و مستان میشوی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.