چون ببینی آفتاب از روی دلبر یاد کن
چون ببینی ابر را از اشک چاکر یاد کن
چون ببینی ماه نو را همچو من بگداخته
از برای جان خود زین جان لاغر یاد کن
درنگر در آسمان وین چرخ سرگردان ببین
حال سرگردان این بیپا و بیسر یاد کن
چون جهان تاریک بینی از سپاه زنگ شب
از اسیران شب هجران کافر یاد کن
چون ببینی نسر طایر بر فلک بر آتشین
ز آتش مرغ دل سوزیده شهپر یاد کن
چون ببینی بر فلک مریخ خون آشام را
چشم مریخی خون آشام پرشر یاد کن
لب ببند و خشک آر و هر چه بینی خشک و تر
در لب و چشمم نگر زان خشک و زین تر یاد کن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر به زیباییهای آفرینش اشاره میکند و از تماشای عناصر مختلف طبیعت، یاد محبوب را زنده میکند. او با دیدن آفتاب، ابر، ماه و ستارگان، یاد دلبر و عشق را در دل میپروراند. همچنین از درد هجران و حال سرگردان خود میگوید و تلخیهای عشق را در کنار نشانههای طبیعت به تصویر میکشد. شاعر اصرار دارد که با نگریستن به زیباییهای بیرونی، در واقع به عمق احوال درونی خود توجه کند و یاد محبوب را همواره زنده نگه دارد.
هوش مصنوعی: وقتی به چهرهٔ دلبر (محبوب) نگاه کنی، به یاد من باش؛ همچنین وقتی ابر را ببینی، به یاد اشکهای من که از عشق او ریختهام، بیفت.
هوش مصنوعی: وقتی ماه نو را ببینی، به یاد من بیفت که به خاطر جان خودم در آتش عشق سوختهام؛ به یاد این جان لاغر و نحیف من باش.
هوش مصنوعی: به آسمان نگاه کن و حال این چرخ گردان را ببین، و وضعیت کسی که نه پا دارد و نه سر، یعنی در عذابی بیپایان گرفتار است را به یاد بیاور.
هوش مصنوعی: هرگاه جهان را تاریک ببینی و سپاه ظلمت شب را ببینی، به خاطر بیاور که در میان این اسیران تاریکی و اندوه جدایی، افرادی هم هستند که مانند کافر در جهل و بیخبری به سر میبرند.
هوش مصنوعی: وقتی که پرندهٔ نسر (پرندهای بزرگ و شاید مقصود عقاب است) را بر آسمان میبینی، به یاد آتش و درد دل سوختۀ کسی باش که از عشق سوزان رنج میکشد.
هوش مصنوعی: وقتی که بر آسمان سیارهٔ مریخ را میبینی که خونین و ویران به نظر میرسد، به یاد آن چشمهای پرخون و آسیبدیدهٔ مریخی بیفت.
هوش مصنوعی: سکوت کن و بیحرکت بمان، و هر چه در لب و چشمان من میبینی، چه خشک و چه تر، به یاد بیاور.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
روز چون روشن شود زان روی انور یاد کن
شب چو گردد تیره زان زلف معنبر یاد کن
صبح با خورشید تابان چون شود دست و بغل
از بیاض گردن و رخسار دلبر یاد کن
می توان کردن به عادت زهر را شیرین چو قند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.