ز زخم دف کفم بدرید ای جان
چه بستی کیسه را دستی بجنبان
گشادی کن بجنب آخر نه سنگی
نه سنگی هم گشاید آب حیوان
مروت را مگر سیلاب بردهست
که پیدا نیست گرد او به میدان
درافکن کهنهای گر زر نداری
تو را جز ریش کهنه نیست درمان
چو دستت بسته و ریشت گشادهست
بجنبان ریش را ای ریش جنبان
گلو بگرفت و آوازم ز نعره
مگر بسته است راه گوش اخوان
اگر راه است آبی را در این ناو
چرا چرخی و سنگی نیست گردان
وگر این سنگ گردان است کو آرد
زهی مهمانی بیآب و بینان
به طیبت گفتم این نکته مرنجید
مدارید از مزح خاطر پریشان
گلو مخراش و زیر لب بخوانش
دهانت پر کند از در و مرجان
مسلم دان خدا را خوان نهادن
خمش کن این کرم را نیست پایان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تصویر کشیدن درد و مسائلی میپردازد که وجود انسان را درگیر کردهاند. او از زخمهای روحی و فشارهایی که بر دوشش است سخن میگوید و از عدم توجه دیگران به وضعیت او و نیاز به حرکتی میگوید. شاعر به دیگران توصیه میکند که اگرچه در مقابل چالشها و مشکلات بیعمل ماندهاند، باید دست به کار شوند و هیچ وقت امیدشان را از دست ندهند. در نهایت، او بر اهمیت یاد خدا و آرامش خاطر تأکید میکند و به مخاطب یادآوری میکند که باید هرگز از یاد او غافل نشود.
هوش مصنوعی: از زخم دف (طبل) که بر کف دستم ایجاد شده، ای جان، چه کار کردی که کیسه را (ن ن) بستی؛ دستت را به حرکت درآور تا کمکی کنی.
هوش مصنوعی: به او بگو که آخر دست از کسالت بردارد و خود را به حرکت درآورد، چون هیچ مانعی وجود ندارد که او نتواند همچون آب حیات (آب حیوان) به راحتی جریان یابد.
هوش مصنوعی: گویا مروت (فضیلت و جوانمردی) از بین رفته است، چون در این میدان خبری از نشان و گرد و غبار آن نیست، مثل اینکه سیلاب آن را با خود برده است.
هوش مصنوعی: اگر طلا و زر نداری، حداقل چارهی تو فقط ریش کهنهات است که میتوانی به آن تکیه کنی، پس ریش را به میدان بیاور.
هوش مصنوعی: زمانی که دستت به کار نمیتواند بیفتد و ریش تو بلند شده است، باید ریش خود را تکان بدهی و به جنبش درآوری.
هوش مصنوعی: آوای من به شدت گرفته و به دست نعره محبوس شده است؛ آیا گوش برادران به طوری بسته است که نمیتوانند صدای مرا بشنوند؟
هوش مصنوعی: اگر در این کشتی (ناو) راهی برای دسترسی به آب وجود دارد، پس چرا چرخشی وجود ندارد و سنگی برای حرکت نیست؟
هوش مصنوعی: اگر این سنگ، واقعی باشد و بتواند به حرکت درآید، پس چه کسی میتواند بدون آب و نان و بهسادگی، مهمانی مهمی را به خانه آورد؟
هوش مصنوعی: به دوستی گفتم ناراحت نباشید و از شوخیهای بیمزهای که ممکن است باعث نگرانیتان شود دوری کنید.
هوش مصنوعی: صدایت را بلند نکن و زیر لب چیزی بخوان تا دهانت از نعمتهای گوارا و خوشمزه مانند در و مرجان پر شود.
هوش مصنوعی: بدان که خداوند را خوان (میزبان) قرار دادن، یعنی به او رحمت میطلبی، این کار را ترک کن زیرا این نوع لطف و کرم او پایانی ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
چه چیزست آن رونده تیرک خرد؟
چه چیزست آن پلالک تیغ بران؟
یکی اندر دهان حق زبانست
یکی اندر دهان مرگ دندان
ملک آن یادگار آل دارا
ملک آن قطب دور آل سامان
اگر بیند بگاه کینش ابلیس
ز بیم تیغ او بپذیرد ایمان
بپای لشکرش ناهید و هرمز
[...]
بدان گردیست آن سیمین زنخدان
بدان خمیدگی زلفین جانان
یکی گوئی که از کافور گوییست
یک گوئی که هست از مشگ چوگان
چه چیزست آن خط مشکین و آن لب
[...]
ز من معزول شد سلطان شیطان
ندارم نیز شیطان را به سلطان
سرم زیرش ندارم، مر مرا چه
اگر بر برد شیطان سر به سرطان؟
همی دانم که گر فربه شود سگ
[...]
زمان از وی پدید آمد به فرمان
به نزد برترین جوهر ز گیهان
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.