ای سرو و گل بستان بنگر به تهی دستان
نانی ده و صد بستانهاده چه به درویشان
بشنو تو ز پیغامبر فرمود که سیم و زر
از صدقه نشد کمتر هاده چه به درویشان
یک دانه اگر کاری صد سنبله برداری
پس گوش چه می خاریهاده چه به درویشان
کم کن تو فزایش بین بنواز و ستایش بین
بگشا و گشایش بین هاده چه به درویشان
صدقه تو به حق رفته و اندر شب آشفته
او حارس و تو خفتههاده چه به درویشان
هر لطف که بنمایی در سایه آن آیی
بسیار بیاساییهاده چه به درویشان
حرمت کن و حرمت بین نعمت ده و نعمت بین
رحمت کن و رحمت بینهاده چه به درویشان
ای مکرم هر مسکین و ای راحم هر غمگین
ای مالک یوم الدینهاده چه به درویشان
آمد به تو آوازم واقف شدی از رازم
محروم میندازم هاده چه به درویشان
سرگشته تحویلم در قالم و در قیلم
بنگر تو به زنبیلم هاده چه به درویشان
دانی که دعا گویم هر جا که ثنا گویم
بین کز تو چه واگویم هاده چه به درویشان
رنجیت مبا آمین دور از تو قضا آمین
یار تو خدا آمین هاده چه به درویشان
ای کوی شما جنت وی خوی شما رحمت
خاصه که در این ساعت هاده چه به درویشان
گفتیم دعا رفتیم وز کوی شما رفتیم
خوش باش که ما رفتیم هاده چه به درویشان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر به اهمیت بخشش و کمک به نیازمندان اشاره میکند و از خداوند میخواهد که به درویشان نگاه کند و نیکوئیها را از بندگانش بپذیرد. او تأکید میکند که هر کمکی، حتی کوچک، میتواند عواقب بزرگی داشته باشد و از مخاطب میخواهد به یکدیگر محبت کنند و در کنار بندگان خدا، رحمت و لطف را ترویج دهند. شاعر ضمن یادآوری مقام و عظمت خداوند، به نیازمندان و مشکلاتشان توجه میکند و از خدا میخواهد که به آنها یاری رساند. در نهایت، با اشاره به دعا و ثنای خود، از پیوندی عمیق با خداوند و آرزوی آسایش برای درویشان سخن میگوید.
هوش مصنوعی: ای سرو و گل بستان، به بیچارگان نگاه کن و به آنها نان بده و در عوض، صد چیز خوب و ارزشمند بیفزا، چون این کار برای درویشان نیکو است.
هوش مصنوعی: پیامبر گفته که طلا و نقره در احسان و صدقهای که داده میشود، از ارزش کاسته نمیشود، بنابراین حتی اگر شخصی در حالت فقر است، باز هم میتواند صدقه دهد.
هوش مصنوعی: اگر یک دانه (تلاش یا عمل) تأثیر بسیار زیادی داشته باشد و صد سنبله (محصول) به بار آورد، پس چرا به حرفهای بیمورد (و بیفایده) گوش میدهی؟ این به درویشان (کسانی که از دنیا بریدهاند) میآید.
هوش مصنوعی: به جای افزایش و بزرگتر کردن مشکلات، کمی از آن بکاه و به نوازش و ستایش دیگران بپرداز. درهای دل را برای دوستداران بگشای و فضای گشایش و محبت را به وجود بیاور، نه اینکه به فکر درویشان و نیازمندان نباشی.
هوش مصنوعی: صدقهای که تو دادهای به درگاه خدا رفته و در شب بینظمی، او (خدا) نگهبان آن است، در حالی که تو در بیخبرانی و خواب به سر میبری.
هوش مصنوعی: هر کمکی که به دیگران کنی، موجب آرامش و راحتی بیشتر خودت میشود. این درسی است درباره اهمیت محبت و خوبی کردن به نیازمندان.
هوش مصنوعی: به دیگران احترام بگذار و حرمت آنها را حفظ کن. نعمت را به دیگران بده و رحمت خودت را نسبت به ایشان نشان بده. این رفتار به درویشان نیز مربوط میشود.
هوش مصنوعی: ای بزرگوار، تو به هر بینوا احترام میگذاری و ای مهربان، بر هر غمگینی رحم میکنی. ای مالک روز جزا، با درویشان نیز همانگونه رفتار کن.
هوش مصنوعی: به تو میگویم که از راز دلم آگاه شدهای و دیگر از من بر کنار نمیمانی؛ هرچند در پی درویشان (فقرا) نباشی.
هوش مصنوعی: در حالتی سردرگم و دگرگون شدهام و ظاهرم تغییر کرده است. به باطن و روح من توجه کن که چه بار سنگینی از دردم را با خود حمل میکنم.
هوش مصنوعی: میدانی که هر وقت دعا میکنم و از تو ستایش میکنم، میبینم که چه چیزی از تو میگویم.
هوش مصنوعی: از رنج و عذاب تو دور بمانم و قضا و سرنوشت من هم دور از تو باشد، من بر این دعا تأکید میکنم که یار تو خداست.
هوش مصنوعی: ای کوی شما مانند بهشت است و ویژگی شما رحمت خاصی دارد که در این لحظه به درویشان هم میرسد.
هوش مصنوعی: ما گفتیم دعا کردیم و از محل شما رفتیم. خوشحال باشید که ما رفتیم، هر چند که این اتفاق برای درویشان (فقرا) پیش آمده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.