|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای چرخ عیب جویم وی سقف پرستیزم
تا کی به گوشه گوشه از مکر تو گریزم
ای چرخ همچو زنگی خون خواره خلایق
من ابر همچو خونم بر تو چرا بریزم
ای دل بسوز خوش خوش مگریز از این دوآتش
کاین است بر تو واجب کیی به نار تیزم
مقصود نور آمد عالم تنور آمد
وین عشق همچو آتش وین خلق همچو هیزم
همچون خلیل یزدان پروانه وار شادان
در آتشش نشستم تا حشر برنخیزم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عیوب و تزویرهای روزگار می‌پردازد و از چرخ فلک و سرنوشت شکایت می‌کند. او درگیر دو آتش عشق و آتش امتحان است و به دل خود دستور می‌دهد که از این دو نیفتد. شاعر به یک نوع تولد معنوی اشاره می‌کند که عشق او را به آتش قدرت می‌کشاند و همچون حضرت ابراهیم در آتش قرار می‌گیرد تا بر ایمان و عشقش پایدار بماند. این عشق و شعله بر سرنوشت او تأثیر می‌گذارد و او را به دامنه‌های روحانی نزدیک‌تر می‌کند.
هوش مصنوعی: ای چرخ (جهان یا دوران) که عیب من را می‌جویی، ای سقف (آسمان) که پر از سرزنش‌ها هستی، تا کی باید از نیرنگ و ترفند تو در هر گوشه فرار کنم؟
هوش مصنوعی: ای چرخ (آسمان) مانند زنگی که خون مردم را می‌مکد، چرا من مثل ابر، خونم را بر تو بریزم؟
هوش مصنوعی: ای دل، تو بسوز و از این دو آتش فرار نکن، زیرا این وضعیت برای تو ضروری است که در آتش تندی بیفتی.
هوش مصنوعی: مقصود از نور به دنیا آمده است و این دنیا مانند تنوری است که در آن عشق مانند آتش می‌سوزد و مردم مانند هیزم در آتش عشق قرار دارند.
هوش مصنوعی: همچون ابراهیم خلیل (که به خاطر ایمانش به خدا در آتش افکنده شد) با شادی در آتش عشق نشسته‌ام و نمی‌خواهم از این حال برخیزم تا روز قیامت.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
آری ستیزه می کن تا من همی‌ستیزم
چندین زبون نیم که ز استیز تو گریزم
از حیله خواب رفتی هر سوی می بیفتی
والله که گر بخسپی این باده بر تو ریزم
ای دولت مصور پیش من آر ساغر
[...]
کاری چو برنیاید از آه صبح خیزم
تا چند هر زمانی با بخت بر ستیزم
از عزت در تو خواهم کشم به دیده
خاک درت که از وی خاشاک و خس نبیزم
در آرزوی خوابم کت گه گهی ببینم
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.