نو به نو هر روز باری می کشم
وین بلا از بهر کاری می کشم
زحمت سرما و برف ماه دی
بر امید نوبهاری می کشم
پیش آن فربه کن هر لاغری
این چنین جسم نزاری می کشم
از دو صد شهرم اگر بیرون کنند
بهر عشق شهریاری می کشم
گر دکان و خانهام ویران شود
بر وفای لاله زاری می کشم
عشق یزدان پس حصاری محکم است
رخت جان اندر حصاری می کشم
ناز هر بیگانه سنگین دلی
بهر یاری بردباری می کشم
بهر لعلش کوه و کانی می کنم
بهر آن گل بار خاری می کشم
بهر آن دو نرگس مخمور او
همچو مخموران خاری می کشم
بهر صیدی کو نمیگنجد به دام
دام و داهول شکاری می کشم
گفت ای غم تا قیامت می کشی
می کشم ای دوست آری می کشم
سینه غار و شمس تبریزی است یار
سخره بهر یار غاری می کشم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از بار سنگین عشق و رنجهایی که برای آن تحمل میکند، سخن میگوید. او هر روز با مشکلات و سختیها دست و پنجه نرم میکند، اما به امید رسیدن به بهار و عشق ادامه میدهد. عشق را همچون حصاری محکم میداند که جانش در آن قرار دارد و به خاطر محبوبش، حتی در سختترین شرایط نیز مقاومت میکند. او از غم و مشکلات نمیهراسد و برای رسیدن به وصال معشوق، آماده است تا هر سختی را تحمل کند. در نهایت، شاعر به شمس تبریزی به عنوان دوستی که در دلش جا دارد، اشاره میکند و عشق به او را ریشهکن نمیداند.
هوش مصنوعی: هر روز به تازگی بار سنگینی را به دوش میکشم و این درد و دردسر را به خاطر انجام کاری تحمل میکنم.
هوش مصنوعی: در سرمای شدید و برفهای ماه دی، به خاطر امید و انتظار بهار، سختی و رنج میکشم.
هوش مصنوعی: برای آنکه هر انسان ضعیف و لاغری را پیش او بزرگ و فربه کنم، من اینگونه بدنی که نحیف و نزار است را تحمل میکنم.
هوش مصنوعی: اگر از دوصد شهر مرا بیرون کنند، به خاطر عشق، تحمل سلطنت (داشته) را دارم.
هوش مصنوعی: اگر دکان و خانهام خراب شود، برای وفای عشق، مثل لالهای که در صحرا میروید، تحمل میکنم و ادامه میدهم.
هوش مصنوعی: عشق الهی مانند یک دیوار محکم است و من جانم را در این دیوار محکم حفاظت میکنم.
هوش مصنوعی: من برای کمک به دیگران و یاری رساندن، دلی سنگین از ناز و خودخواهی بیگانگان را تحمل میکنم.
هوش مصنوعی: برای رسیدن به لعل زیبایش (که استعاره از عشق یا محبوب است) کوه و سنگ را به جان میخرم و برای آن گل نرم، بار تلخ و زحمت را تحمل میکنم.
هوش مصنوعی: به خاطر آن دو نرگس زیبای او (که حالت مستی دارند)، مانند مستها، رنج و زحمت میبرم.
هوش مصنوعی: برای شکار کردن صیدی که به دام نمیآید، من مانند شکارچیان، دام و داهول (نوعی وسیلهٔ شکار) درست میکنم.
هوش مصنوعی: غم به من میگوید که تا همیشه مرا رنج میدهد؛ اما من برای تو، ای دوست، این رنج را به جان میخرم.
هوش مصنوعی: سینه من همچون غاری است که شمس تبریزی، که یار من است، در آن حضور دارد و من برای او از سختیها و مشکلات میگذرم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
نو به نو هر روز باری میکشم
بار نبود چون ز یاری میکشم
ناشکفته زو گلی هرگز مرا
هر زمان زو رنج خاری میکشم
گر بلایش میکشم عیبم مکن
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.