بوی آن خوب ختن می آیدم
بوی یار سیمتن می آیدم
می رسد در گوش بانگ بلبلان
بوی باغ و یاسمن می آیدم
درد چون آبستنان می گیردم
طفل جان اندر چمن می آیدم
بوی زلف مشکبار روح قدس
همچو جان اندر بدن می آیدم
یوسفم افتاده در چاه فراق
از شه مصر آن رسن می آیدم
من شهید عشقم و پرخون کفن
خونبها اندر کفن می آیدم
بر سرم نه آن کلاه خسروی
کان چنان شیرین ذقن می آیدم
سر نهادم همچو شمع اندر لگن
سر نگر کاندر لگن می آیدم
جان‌ها بر بام تن صف صف زدند
کان قباد صف شکن می آیدم
گوییا آن چنگ عشرت ساز یافت
تا نوای تن تنن می آیدم
گوییا ساقی جان بر کار شد
تا چنین می در دهن می آیدم
یا ز شعشاع عقیق احمدی
بوی رحمان از یمن می آیدم
یا ز بوی شمس تبریزی ز عشق
نعره‌ها بی‌خویشتن می آیدم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ابراز عشق و yearning (آرزو و اشتیاق) خود اشاره می‌کند و بویی را توصیف می‌کند که از یار و زیبایی‌های او می‌آید. او می‌گوید که صدای بلبلان و عطر گل‌ها به او می‌رسد و این امر موجب بیداری روحش می‌شود. او با تمثیل‌های زیبایی از درد فراق و احساسات عمیق خود به یوسف و میدان عشق حرف می‌زند و الهاماتی از شمس تبریزی و نورانی بودن عشق را به تصویر می‌کشد. در نهایت، شاعر به نوعی از شیدایی و بی‌خود شدن بر اثر عشق اشاره دارد که موجب می‌شود او در این حالت، وجود و هویت خود را فراموش کند.
هوش مصنوعی: بوی دل‌انگیز زیبایی ختنی (خود را که به زیبایی معروف است) و بوی محبوبی با سیما و زیبایی خاص به مشامم می‌رسد.
هوش مصنوعی: صدای بلبلان در گوش من می‌رسد و بوی گل‌های باغ و یاسمن به مشامم می‌رسد.
هوش مصنوعی: دردِ روحانی مانند درد زایمان به من دست می‌دهد، و مانند کودکی که به باغ می‌آید، جانم به سرزمین عشق و زیبایی وارد می‌شود.
هوش مصنوعی: بوی خوش زلف معشوق روح‌نواز است که مانند جان در بدن وجود می‌یابد و به من می‌رسد.
هوش مصنوعی: من در چاه جدایی از یوسف، که نماد عشق و زیبایی است، گرفتار شده‌ام و مانند یوسف که به خاطر خواسته‌های دیگران به چاه افتاده، من هم از عشق و امیدوار به وصال به شدت رنج می‌کشم.
هوش مصنوعی: من به خاطر عشق، قربانی شده‌ام و جسمم پر از خون است؛ بهای این عشق را در کفن خود دارم و با این حال، به سوی آن محبوب می‌روم.
هوش مصنوعی: بر سر من آن کلاهی نیست که مخصوص شاهان باشد، بلکه آن چیزی که از آن می‌گویم، یعنی شیرینی لب و ذقن (یعنی چهره زیبا و خوش‌سخنی)، در وجود من جاری است.
هوش مصنوعی: سرم را مانند شمع در ظرف گذاشته‌ام و به آن نگاه می‌کنم، زیرا در آن ظرف، نوری وجود دارد که به من می‌تابد.
هوش مصنوعی: جان‌ها مانند صف‌هایی بر روی بام بدن ایستاده‌اند و نشان می‌دهد که حالا در موقعیتی قرار دارند که قباد (پادشاه) با قدرت و شکوه خود می‌آید. قباد اشاره به عظمت و قدرت دارد و در اینجا نماد شخصیتی است که تأثیر و نفوذش همگان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که آن چنگ (ساز موسیقی) خوشی و شادی ایجاد کرده و صدای دلنشینی از آن بیرون می‌آید که باعث خوشحالی و سرور می‌شود.
هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که ساقی، روح و زندگی‌ام را مشغول کرده است، به طوری که من این می را در دهانم حس می‌کنم و به سمت باده‌نوشی می‌روم.
هوش مصنوعی: احتمالاً بوی خوش و زیبایی از عقیق (گوهر قیمتی) و شخصیت احمدی (احمد به معنای محمد) و همچنین بوی رحمان، یعنی رحمت خدا، از سمت یمن به مشام می‌رسد و باعث می‌شود که من با عشق و شور و هیجان به اینجا بیایم.
هوش مصنوعی: یا از بوی شمس تبریزی، که به خاطر عشق به او نعره‌زنان و بی‌خود می‌شوم، می‌آیم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.