هرچ گویی از بهانه لا نسلم لا نسلم
کار دارم من به خانه لا نسلم لا نسلم
گفتهای فردا بیایم لطف و نیکویی نمایم
وعدهست این بینشانه لا نسلم لا نسلم
گفتهای رنجور دارم دل ز غم پرشور دارم
این فریب است و بهانه لا نسلم لا نسلم
گفت مادر مادرانه چون ببینی دام و دانه
این چنین گو رهروانه لا نسلم لا نسلم
گوییم امروز زارم نیت حمام دارم
می نمایی سنگ و شانه لا نسلم لا نسلم
هر کجا خوانند ما را تا فریبانند ما را
غیر این عالی ستانه لا نسلم لا نسلم
بر سر مستان بیایی هر دمی زحمت نمایی
کاین فلان است آن فلانه لا نسلم لا نسلم
گوییم من خواجه تاشم عاقبت اندیش باشم
تا درافتی در میانه لا نسلم لا نسلم
رو ترش کرد آن مپرسم تا ز شکل او بترسم
ای عجوزه بامثانه لا نسلم لا نسلم
دست از خشمم گزیدی گویی از عشقت گزیدم
مغلطه است این ای یگانه لا نسلم لا نسلم
جمله را نتوان شمردن شرح یک یک حیله کردن
نیست مکرت را کرانه لا نسلم لا نسلم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان احساسات عمیق خود درباره عشق و دلشکستگی میپردازد. او به بهانههایی که طرف مقابل برای عدم برقراری ارتباط میآورد، اعتراض میکند و بر این باور است که اینها تنها فریبهایی هستند تا او را از رسیدن به معشوقش باز دارند. در این یادآوری، او از چهرههای مختلفی که در عشق مشاهده کرده، همچون فریب و ناراحتی یاد میکند و در نهایت بر تعهد خود به عشق و عدم تسلیم در برابر موانع تأکید دارد. کلیت شعر پر از حسرت و دعای به عشق است و نشاندهندهٔ عدم پذیرش شکست در این رابطه میباشد.
هوش مصنوعی: هر چه بهانه بیاوری تا من دست از کارم بکشم، نمیکشم. من به کارها و کارهای خود در خانهام مشغول هستم و نمیتوانم دست از آنها برداشته و تسلیم شوم.
هوش مصنوعی: تو گفتهای که فردا میآیی و محبت و خوبی میکنی، ولی این فقط یک وعده بیمدرک و نشانه است و من نمیتوانم به آن اعتماد کنم.
هوش مصنوعی: تو گفتهای که دلت رنجور و پر از غم است، اما این تنها یک بهانه است و واقعی نیست. از تو وعدهای نمیپذیریم و قبول نمیکنیم.
هوش مصنوعی: مادر از تو میخواهد که چون دام و دانه را میبینی، به یاد سادگی و محبت او باشی و اگر چنین است، باید به راهی که در زندگی پیش رو داری ادامه دهی و از آن دست برنداری.
هوش مصنوعی: میگویم امروز حال من خراب است و قصد دارم به حمام بروم، اما تو بیاحساس و بیتفاوت به من نگاه میکنی و مثل سنگ و شانه سرد و بیروح هستی.
هوش مصنوعی: هر کجا که ما را بخوانند و فریبمان دهند، جز این حالتی که داریم، هیچ چیز دیگر را قبول نداریم.
هوش مصنوعی: هر لحظه بر افرادی که مست هستند ظاهر میشوی و زحمت میکشی تا آنها را مشخص کنی ولی ما از این کارها دست نمیکشیم.
هوش مصنوعی: میگویم من همواره باید مانند خواجه با تدبیر و آیندهنگر باشم تا در میان مشکلات و سختیها سقوط نکنم.
هوش مصنوعی: به خاطر حالت عبوس او، از اینکه از او سؤال کنم، خودداری میکنم تا مبادا از ظاهرش بترسم. ای زن سالخورده (عجوزه) که مثل داستانها و افسانهها هستی.
هوش مصنوعی: از خشم خود دست برداشتی، گویی من نیز از عشق تو دست برداشتهام. این موضوع نادرست است، ای یگانه و بیمثل.
هوش مصنوعی: نفهمیدن و درک نکردن تمامی روشهای فریب و نیرنگ ممکن نیست، و برای توضیح و شرح این ترفندها، نمیتوان به تکتک آنها پرداخت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههای دیگر
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.