مرا چون کم فرستی غم حزین و تنگ دل باشم
چو غم بر من فروریزی ز لطف غم خجل باشم
غمان تو مرا نگذاشت تا غمگین شوم یک دم
هوای تو مرا نگذاشت تا من آب و گل باشم
همه اجزای عالم را غم تو زنده می دارد
منم کز تو غمی خواهم که در وی مستقل باشم
عجب دردی برانگیزی که دردم را دوا گردد
عجب گردی برانگیزی که از وی مکتحل باشم
فدایی را کفیلی کو که ارزد جان فدا کردن
کسایی را کسایی کو که آن را مشتمل باشم
مرا رنج تو نگذارد که رنجوری به من آید
مرا گنج تو نگذارد که درویش و مقل باشم
صباح تو مرا نگذاشت تا شمعی برافروزم
عیان تو مرا نگذاشت تا من مستدل باشم
خیالی کان به پیش آید خیالت را بپوشاند
اگر خونش بریزم من ز خون او بحل باشم
بسوزانم ز عشق تو خیال هر دو عالم را
بسوزند این دو پروانه چو من شمع چگل باشم
خمش کن نقل کمتر کن ز حال خود به قال خود
چنان نقلی که من دارم چرا من منتقل باشم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان تاثیر عمیق عشق و غم معشوق بر زندگی خود میپردازد. او از حالت غمگینی و تنگدلی ناشی از دوری معشوق مینالد و مطرح میکند که غم معشوق او را از دیگر دردها و رنجها دور نگهداشته است. شاعر به طور پیوسته به شوق و خشوع خود نسبت به معشوق پرداخته و ابراز میکند که حتی در رنج و ناراحتی، عشق او باعث زنده ماندن احساسات اوست. او در نهایت میگوید که به خاطر محبت معشوق، حاضر است همه چیز را فدای او کند و عشقش را به حدی عمیق میداند که حتی دردش نیز مایهی آرامش اوست.
هوش مصنوعی: اگر تو کمتر از من دور باشی، من همواره غمگین و دلتنگ میشوم، و اگر غم به من هجوم بیاورد، از لطف آن غم شرمنده خواهم بود.
هوش مصنوعی: غمهای تو به من این اجازه را نداد که حتی برای یک لحظه غمگین شوم، آرزو و یاد تو مانع شد که من به حال و هوای ماده و جسم برگردم.
هوش مصنوعی: غم توست که همهٔ موجودات را زنده نگهمیدارد. من هم برای خودم غمی میخواهم که بهوسیلهٔ آن، بتوانم به وجودم ادامه دهم و مستقل باشم.
هوش مصنوعی: عجب دردی را ایجاد میکنی که فقط آن درد میتواند درمان من باشد. عجب زیبایی را بوجود میآوری که من فقط با آن میتوانم آراسته و بیآلایش باشم.
هوش مصنوعی: من نیاز به یک حامی دارم که ارزش فدای جانم را داشته باشد و تنها کسی که میتواند این ارزش را درک کند، کسی است که قابلیت آن را داشته باشد که در این عشق به او وابسته شوم.
هوش مصنوعی: رنجی که تو به من میدهی مانع از این میشود که به بیتابی دچار شوم، و ثروتی که تو به من میمیرسی مانع از این میشود که فقیر و ضعیف باشم.
هوش مصنوعی: صبح تو به من اجازه نداد که شمعی روشن کنم، و روشنی تو مانع شد که من به استدلال و استدراک بپردازم.
هوش مصنوعی: هر خیالی که به ذهنم بیفتد، خیالت آن را پوشش میدهد. حتی اگر برای رسیدن به تو از خودم مایه بگذارم و خونم را بریزم، من باید از آن خون به نوعی آزاد شوم.
هوش مصنوعی: برای عشق تو، خیال هر دو جهان را به آتش میزنم. پروانههایی چون من که شمع وجود عشق تو را میسوزانند.
هوش مصنوعی: سکوت کن و از حال خود کمتر بگو؛ طوری دربارهٔ خود صحبت کن که من میکنم، چرا من باید از خودم سخن بگویم؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.