|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آنک بیرون از جهان بد در جهان آوردمش
و آنک می‌کرد او کرانه در میان آوردمش
آنک عشوه کار او بد عشوه‌ای بنمودمش
و آنک از من سر کشیدی کشکشان آوردمش
آنک هر صبحی تقاضا می‌کند جان را ز من
از تقاضا بر تقاضا من به جان آوردمش
جان سرگردان که گم شد در بیابان فراق
از بیابان‌ها سوی دارالامان آوردمش
گفت جان من می‌نیایم تا بننمایی نشان
کو نشان کو مهر سلطان من نشان آوردمش
مهربانی کردن این باشد که بستم دست دزد
دست بسته پیش میر مهربان آوردمش
چونک یک گوشه ردای مصطفی آمد به دست
آنک بد در قعر دوزخ در جنان آوردمش
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف تلاش‌های خود در راستای نزدیک شدن به معشوق و حقیقت می‌پردازد. او از تجربه‌های خود در عالم عشق و فراق می‌گوید و به این نتیجه می‌رسد که باید جان گم‌شده‌اش را از بیابان‌های دوری به جایی امن و آرامش یعنی دارالامان برساند. شاعر بیان می‌کند که محبت واقعی در این است که دست دزد را ببندد و با این کار، از درد و رنج معشوق کاسته و او را از قعر دوزخ به بهشت جبران می‌کند. در نهایت، او به ضرورت نشان دادن محبت و اخلاص در عشق تأکید می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که عشق و مهربانی در کنار فراق و درد، تجربه‌ای گرانبهاست.
هوش مصنوعی: من در خارج از محدودهٔ این دنیا، او را به این دنیا آوردم و او که به دنبال مرز و محدوده بود، من او را در وسط اینجا قرار دادم.
هوش مصنوعی: عشق و زیبایی متعلق به او بود و من آن را به نمایش گذاشتم، و آنکه تو از من دور شدی، نشانه‌های محبت او را به چشم خود آوردم.
هوش مصنوعی: هر صبح، جانم به من تقاضای صبوری و تحمل می‌کند و من به خاطر این تقاضا، جانم را به او می‌سپارم.
هوش مصنوعی: جانِ سرگردان و گمشده‌ای که در بیابانِ دوری و فراق مانده، من او را از آن بیابان‌ها به سرزمین امن و آرامش راهنمایی کردم.
هوش مصنوعی: جان من گفت که نمی‌آیم، تا تو نشانه‌ای از عشق و محبت را نشان دهی. من نشانه‌ای از مهر سلطان خود را آورده‌ام.
هوش مصنوعی: مهربانی کردن یعنی این که دزدی را که دستش بسته است، نزد کسی که مهربان است (میر مهربان) آورده‌ام تا او به او کمک کند.
هوش مصنوعی: در این بیت گفته می‌شود که وقتی یک گوشه از لباس پیامبر (مصطفی) به دست آن فرد (دزد) رسید، من او را از عذاب در آتش جهنم نجات دادم و به بهشت بردم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههای دیگر
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.