دیدم رخ خوب گلشنی را
آن چشم و چراغ روشنی را
آن قبله و سجده گاه جان را
آن عشرت و جای ایمنی را
دل گفت که جان سپارم آن جا
بگذارم هستی و منی را
جان هم به سماع اندرآمد
آغاز نهاد کف زنی را
عقل آمد و گفت من چه گویم
این بخت و سعادت سنی را
این بوی گلی که کرد چون سرو
هر پشت دوتای منحنی را
در عشق بدل شود همه چیز
ترکی سازند ارمنی را
ای جان تو به جان جان رسیدی
وی تن بگذاشتی تنی را
یاقوت زکات دوست ما راست
درویش خورد زر غنی را
آن مریم دردمند یابد
تازه رطب تر جنی را
تا دیده غیر برنیفتد
منمای به خلق محسنی را
ز ایمان اگرت مراد امنست
در عزلت جوی ایمنی را
عزلت گه چیست خانه دل
در دل خو گیر ساکنی را
در خانه دل همیرسانند
آن ساغر باقی هنی را
خامش کن و فن خامشی گیر
بگذار تو لاف پرفنی را
زیرا که دلست جای ایمان
در دل میدارمؤمنی را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیباییهای معشوق و جنبههای عرفانی عشق میپردازد. او از دیدن چهره دلربای محبوب سخن میگوید و احساس میکند که باید همه چیز خود را برای او فدای کند. عاشق به سمت سماع و شادی میرود و در این میان عقل نیز به حیرت میافتد. او بر این باور است که در عشق همه چیز تغییر میکند و دل ایمان را در خود جای داده است. همچنین، شاعر به مفهوم عزلت و سکون در دل اشاره میکند و بر اهمیت خاموشی و سکوت در جستجوی ایمان تأکید مینماید.
هوش مصنوعی: من چهرهی زیبا و دلفریب دوست را دیدم که مانند گل در باغ میدرخشد و نور چشم و روشنیام است.
هوش مصنوعی: آن مکان که قبله و سجدهگاه جان است، جای شادی و امن و آرامش را نشان میدهد.
هوش مصنوعی: دل به من میگوید که جانم را فدای آنجا کنم و هستی و خودم را در آنجا بگذارم.
هوش مصنوعی: جان نیز به حالت خوشی و سرخوشی درآمد و شروع به جشن و شادی کرد.
هوش مصنوعی: عقل به حیرت افتاد و نمیدانست چه بگوید دربارهٔ این بخت و خوشاقبالی بزرگ که نصیب من شده است.
هوش مصنوعی: این عطر گلی که مانند سرو (در قامت و زیبایی) دو شاخهٔ منحنی بر گردن (دل) میزد، به چه معنایی است.
هوش مصنوعی: در عشق، هر چیزی به چیزی دیگر تبدیل میشود و مانند ارمنیها که ترکی را میسازند، همه چیز تحت تاثیر عشق تغییر مییابد.
هوش مصنوعی: ای جان تو به مقام بسیار عالی و روحانی رسیدی و در عوض، جسم خود را رها کردی.
هوش مصنوعی: دوستی ما مانند یاقوت باارزش است و درویش، که در فقر به سر میبرد، از طلا و ثروت بینیاز است.
هوش مصنوعی: مریم دردمند هرگز از عشق تازه و شیرینیهای آن غافل نمیشود و همواره لذت و طعم خوشی را جستجو میکند.
هوش مصنوعی: تا وقتی که نگاه دیگران به تو معطوف نشود، خود را در برابر مردم نیکوکار نشان نده.
هوش مصنوعی: اگر از ایمان تو هدف رسیدن به آرامش و امنیت است، پس در تنهایی به دنبال این امنیت و آسایش بگرد.
هوش مصنوعی: عزلت کجا است؟ آن خانهٔ دل، جایی است که باید در آن سکنی گزید و آرام گرفت.
هوش مصنوعی: در خانهٔ دل، آن نوشیدنی باقیمانده را به کسی میرسانند که هنوز در حال لذتبردن است.
هوش مصنوعی: سکوت کن و فن سکوت را یاد بگیر، دیگر از هنرهای خود که به آنها مینازی، حرف نزن.
هوش مصنوعی: چون دل محل ایمان است، من هم یک مؤمن واقعی را که در دلش ایمان دارد، محترم میشمارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.