مولانا
»
مثنوی معنوی
»
دفتر چهارم
»
بخش ۱۳ - عذر خواستن آن عاشق از گناه خویش به تلبیس و روی پوش و فهم کردن معشوق آن را نیز
گفت عاشق امتحان کردم مگیر
تا ببینم تو حریفی یا ستیر
من همی دانستمت بیامتحان
لیک کی باشد خبر همچون عیان
آفتابی نام تو مشهور و فاش
چه زیانست ار بکردم ابتلاش
تو منی من خویشتن را امتحان
میکنم هر روز در سود و زیان
انبیا را امتحان کرده عدات
تا شده ظاهر ازیشان معجزات
امتحان چشم خود کردم به نور
ای که چشم بد ز چشمان تو دور
این جهان همچون خرابست و تو گنج
گر تفحص کردم از گنجت مرنج
زان چنین بیخردگی کردم گزاف
تا زنم با دشمنان هر بار لاف
تا زبانم چون ترا نامی نهد
چشم ازین دیده گواهیها دهد
گر شدم در راه حرمت راهزن
آمدم ای مه به شمشیر و کفن
جز به دست خود مبرم پا و سر
که ازین دستم نه از دست دگر
از جدایی باز میرانی سخن
هر چه خواهی کن ولیکن این مکن
در سخن آباد این دم راه شد
گفت امکان نیست چون بیگاه شد
پوستها گفتیم و مغز آمد دفین
گر بمانیم این نماند همچنین



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشقی که نزد معشوق گستاخی کرده بود، با بهانهآوری میگوید قصدش فقط آزمودن پاکدامنی او بوده است، و با مثال آزمایش پیامبران به دست دشمنان و جستوجوی گنج در ویرانه، کار خود را توجیه میکند. سپس با تسلیم کامل، با شمشیر و کفن پیش میآید و میخواهد هر کیفری جز جدایی بر او روا شود. در پایان، مولانا سخن را قطع میکند و میگوید تنها پوستهی معنا گفته شد و مغز آن برای فرصتی دیگر ماند.
هوش مصنوعی: عاشق گفت: من فقط تو را آزمودم، این کار را بر من نگیر؛ میخواستم ببینم تو اهل همنشینی و بیپروایی هستی یا پاکدامن و در پرده.
هوش مصنوعی: من بیآزمایش هم تو را میشناختم و پاکیات را میدانستم، اما شنیده کی مانند دیده است؟
هوش مصنوعی: تو مانند خورشید به پاکی نامآور و شناختهشدهای؛ اگر چنین خورشیدی را آزمودم چه زیانی دارد؟
هوش مصنوعی: تو با من یکی هستی، و من هر روز خودم را هم در سود و زیان میآزمایم؛ پس آزمودن تو مانند آزمودن خودم است.
هوش مصنوعی: دشمنان پیامبران را هم آزمودند و از همین آزمودن بود که معجزههای آنان آشکار شد.
هوش مصنوعی: من در واقع چشم خود را با نور تو آزمودم، نه تو را؛ ای کسی که چشم بد از چشمانت دور باد.
هوش مصنوعی: این جهان مانند ویرانه است و تو گنجی در آن؛ اگر در جستوجوی گنج تو کاوش کردم، آزرده مشو.
هوش مصنوعی: از این رو چنین بیخردی را بیپروا انجام دادم تا هر بار بتوانم در برابر دشمنان و بدگویان به پاکی تو ببالم.
هوش مصنوعی: تا وقتی زبانم تو را به پاکی نام میبرد، چشمم هم از آنچه خود دیده است بر آن گواهی دهد.
هوش مصنوعی: اگر در راه حرمت و پاکی تو راهزن شدم و گستاخی کردم، اینک ای ماه، با شمشیر و کفن آمدهام و آمادهی کیفرم.
هوش مصنوعی: پا و سرم را جز با دست خودت مبر، زیرا من از این دست و از آنِ توام، نه از دست دیگری.
هوش مصنوعی: تو دوباره از جدایی سخن میگویی؛ هر کیفری که میخواهی بکن، اما مرا از خود جدا مکن.
هوش مصنوعی: گویندهی مثنوی میگوید در این لحظه در قلمرو سخن راهی گشوده شد، اما گفته شد که اکنون امکان گفتن نیست، چون دیر و بیهنگام شده است.
هوش مصنوعی: ما تنها پوستهها را گفتیم و مغز معنا پنهان و مدفون ماند؛ اگر زنده بمانیم، این معنا همچنان ناگفته نخواهد ماند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.