|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
قوم گفتند ای نصوحان بس بود
اینچ گفتید ار درین ده کس بود
قفل بر دلهای ما بنهاد حق
کس نداند برد بر خالق سبق
نقش ما این کرد آن تصویرگر
این نخواهد شد بگفت و گو دگر
سنگ را صد سال گویی لعل شو
کهنه را صد سال گویی باش نو
خاک را گویی صفات آب گیر
آب را گویی عسل شو یا که شیر
خالق افلاک او و افلاکیان
خالق آب و تراب و خاکیان
آسمان را داد دوران و صفا
آب و گل را تیره رویی و نما
کی تواند آسمان دردی گزید
کی تواند آب و گل صفوت خرید
قسمتی کردست هر یک را رهی
کی کهی گردد بجهدی چون کهی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، قوم به انبیا می‌گویند که دیگر بس است نصیحت‌ها و دعوت‌ها. آنها باور دارند که سرنوشتشان از قبل تعیین شده است و هیچ تغییر و تحولی در آن ممکن نیست. مولانا به تصویرهای مختلفی مانند سنگ، خاک و آب اشاره می‌کند و می‌گوید که نمی‌توان به راحتی طبیعت را تغییر داد. او نتیجه می‌گیرد که هر موجودی در سرنوشت خود مسیری دارد که نمی‌تواند به میل خود تغییر دهد و این تغییرات باید از جانب خالق صورت گیرد. در نهایت، تاکید بر این است که هیچکس نمی‌تواند صفات ذاتی و مسیر طبیعی چیزها را تغییر دهد.
هوش مصنوعی: قوم به نصوحان (راهنماها) گفتند: کافی است آنچه تاکنون گفتید، اگر در این ده (سرزمین) کسی وجود داشت.
هوش مصنوعی: خداوند قفل‌هایی بر دلهای ما گذاشته است که هیچکس نمی‌داند چگونه این قفل‌ها را بر خالق (خدا) سبقت می‌دهد یا پیشی می‌گیرد.
هوش مصنوعی: ما نقشی داریم که آن تصویرگر (خدا) برای ما تعیین کرده است و نمی‌توانیم تغییرش دهیم. در حقیقت، این مسأله قابل بحث نیست و هرگونه گفت و گو درباره‌اش بی‌فایده است.
هوش مصنوعی: اگر سنگ را صد سال بگویی باید مانند لعل (گوهر گرانبها) شود، یا اگر چیزی کهنه است را صد سال تلاش کنی تا نو بشود، تغییر نمی‌کند و نمی‌تواند به حالت جدید در آید.
هوش مصنوعی: خاک را به گونه‌ای توصیف کن که مانند آب خاصیت جذب و نرمی داشته باشد، و آب را به گونه‌ای بگویید که شیرینی‌اش به عسل شبیه شود.
هوش مصنوعی: خداوند، آفرینندهٔ آسمان‌ها و ستاره‌هاست و او همچنین آفرینندهٔ آب و خاک و موجودات زمینی نیز می‌باشد.
هوش مصنوعی: آسمان به خاطر دوران (چرخش و تغییر) خود و پاکی‌اش، مقام و فضل خاصی دارد، اما آب و گل به خاطر سرشت و شکل ظاهری‌شان، ظاهری تیره و نازیبا دارند.
هوش مصنوعی: هیچ کس نمی‌تواند آسمان را دردی تحمل کند و هیچ کس نمی‌تواند از آب و خاک پاکی را به دست آورد.
هوش مصنوعی: هر کس را راه و راهی مخصوص داده شده است، پس نمی‌تواند در زمانی که به سراغ او نمی‌رود، از او انتظار داشته باشید که تغییر کند یا از راه خود دور شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.