صوفیان بر صوفیی شنعه زدند
پیش شیخ خانقاهی آمدند
شیخ را گفتند داد جان ما
تو ازین صوفی بجو ای پیشوا
گفت آخر چه گله‌ست ای صوفیان
گفت این صوفی سه خو دارد گران
در سخن بسیارگو همچون جرس
در خورش افزون خورد از بیست کس
ور بخسپد هست چون اصحاب کهف
صوفیان کردند پیش شیخ زحف
شیخ رو آورد سوی آن فقیر
که ز هر حالی که هست اوساط گیر
در خبر خیر الامور اوساطها
نافع آمد ز اعتدال اخلاطها
گر یکی خلطی فزون شد از عرض
در تن مردم پدید آید مرض
بر قرین خویش مفزا در صفت
کان فراق آرد یقین در عاقبت
نطق موسی بد بر اندازه ولیک
هم فزون آمد ز گفت یار نیک
آن فزونی با خضر آمد شقاق
گفت رو تو مکثری هذا فراق
موسیا بسیارگویی دور شو
ور نه با من گنگ باش و کور شو
ور نرفتی وز ستیزه شسته‌ای
تو به معنی رفته‌ای بگسسته‌ای
چون حدث کردی تو ناگه در نماز
گویدت سوی طهارت رو بتاز
ور نرفتی خشک خنبان می‌شوی
خود نمازت رفت پیشین ای غوی
رو بر آنها که هم‌جفت توند
عاشقان و تشنهٔ گفت توند
پاسبان بر خوابناکان بر فزود
ماهیان را پاسبان حاجت نبود
جامه‌پوشان را نظر بر گازرست
جان عریان را تجلی زیورست
یا ز عریانان به یکسو باز رو
یا چو ایشان فارغ از تنجامه شو
ور نمی‌توانی که کل عریان شوی
جامه کم کن تا ره اوسط روی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، صوفیانی که به نزد شیخ می‌روند، از یک صوفی دیگر که خیلی حرف می‌زند و در خوراک هم زیاده‌روی می‌کند، شکایت می‌کنند. شیخ به آنان گوشزد می‌کند که هر چیزی باید در حد اعتدال باشد و از افراط پرهیز کرد، زیرا زیاده‌گویی و حرص می‌تواند منجر به بیماری روحی و جسمی شود. او با ذکر داستان موسی و خضر به اهمیت اعتدال و پرهیز از سخن‌وری بی‌مورد تأکید می‌کند و از صوفیان می‌خواهد که اگر نمی‌توانند خود را از دنیا برهانند، حداقل در رفتارشان اعتدال را رعایت کنند. در نهایت، شیخ به آنان می‌گوید که اگر نمی‌توانند عریان شوند، باید لباس خود را برای رسیدن به حقیقت رها کنند.
هوش مصنوعی: صوفیان به صوفی‌ای که به شیخ نزدیکی دارد، انتقاد کردند و درباره‌اش در محفل خانقاه صحبت کردند.
هوش مصنوعی: به شیخ، پیشوای روحانی، گفتند که جان ما را از این صوفی بگیر و برای ما کمک کن.
هوش مصنوعی: صوفیان از یکدیگر می‌پرسند که این شخص (صوفی) چرا ناراحت است و او پاسخ می‌دهد که این صوفی دارای سه ویژگی منفی و سنگین است که او را به دردسر می‌اندازند.
هوش مصنوعی: سخن کسی که خیلی حرف می‌زند مانند زنگوله‌ای است که صدایش زیاد است؛ او در گفتگو بیشتر از بیست نفر سخن می‌گوید و این نشان‌دهنده‌ی کم‌عمق بودنش است.
هوش مصنوعی: اگر صوفیان با سکوت و آرامش به خواب بروند، مانند اصحاب کهف (که در داستان‌هایی خواب طولانی کشیدند)، بر سرشان پیش شیخ (رهبر صوفیان) حرف‌ها زدند و از آنها پیش شیخ بدگویی کردند.
هوش مصنوعی: شیخ به سوی آن فقیر توجه کرد که در هر حالتی، اعتدال را رعایت می‌کند.
هوش مصنوعی: در اخبار آمده که بهترین کارها در میانه‌روی است و این میانه‌روی باعث سلامتی و فایده‌مندی مخلوط‌ها (اخلاط) می‌شود.
هوش مصنوعی: اگر یکی از مزاج‌ها در بدن انسان از حد طبیعی زیاد شود، به سبب آن در بدن بیماری بروز می‌کند.
هوش مصنوعی: اگر کسی در صفات خود، مانند خویش‌داری و محبت، از دیگران پیشی گیرد، در نهایت این پیشی‌گیری باعث می‌شود که به یقین به جدایی و فراق دچار شود.
هوش مصنوعی: نطق موسی (سخن گفتن موسی) در اندازهٔ خود خوب بود، اما سخن دوست نیکو (یار نیک) از آن هم بیشتر و بهتر بود.
هوش مصنوعی: این بیت بیان می‌کند که آن حجم و افزونی (گفتار) به خضر (پیکر معنوی و راهنمای عرفان) رسید و او گفت: "تو (ای مولانا) دنباله‌رو (یا پراکنده‌گویی) هستی، پس به جدایی (فراق) می‌رسیم.
هوش مصنوعی: ای موسی، از زیاد حرف زدن دوری کن، وگرنه با من در سکوت باقی خواهی ماند و مانند کسی نابینا و ناشنوا خواهی شد.
هوش مصنوعی: اگر از عداوت و خصومت خود دور نشده‌ای و در صلح و صفا نبوده‌ای، پس در واقع از معنای واقعی رفته‌ای و به نوعی خود را از آن جدا کرده‌ای.
هوش مصنوعی: اگر در وسط نماز حدثی (مثل بی‌وضو شدن) برایت پیش بیاید، به تو می‌گوید که سریعاً به سمت طهارت (وضو یا غسل) بروی.
هوش مصنوعی: اگر در حالت خشک و بی‌حال بایستی و نتوانی به طهارت بروی، نمازی که خوانده‌ای به دلیل ناامیدی و بی‌اشتیاق تو، قبول نمی‌شود.
هوش مصنوعی: به کسانی نگاه کن که همواره به عشق و محبت نزدیک‌اند و در پی کلام و محبتند.
هوش مصنوعی: پاسبان یا نگهبان بر کسانی که در خوابند، فزونی می‌آورد، ولی برای ماهی‌ها نگهبانی در تأمین نیازها و ضرورت‌ها وجود ندارد. به عبارتی، نگهبانی برای کسانی که غفلت کرده‌اند، بی‌فایده است، همان‌طور که ماهی‌ها به پاسبانی نیازی ندارند.
هوش مصنوعی: جامه‌پوشان به افرادی اشاره دارد که در ظاهر خود را آراسته‌اند، اما گازرست (بخشی از جان) یعنی حقیقت روحانی را نمی‌بینند؛ در حالی که جان عریان (بی‌پوشش) خود را با نور و تجلی زیور الهی آراسته می‌کند. به عبارت دیگر، کسانی که در لباس ظاهر خود مانده‌اند نمی‌توانند زیبایی معنوی را درک کنند.
هوش مصنوعی: یا به سوی عریان‌ها برو و آنها را انتخاب کن، یا مانند آنها از قید لباس و بدن راحت شده و بی‌نیاز از ظاهر شو.
هوش مصنوعی: اگر نمی‌توانی کاملاً از جسم خود رها شوی و عریان شوی، حداقل لباس خود را کم کن تا به راه میانه و صحیح برسید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.