|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گفت ای شه بر من عور گدای
قول دشمن مشنو از بهر خدای
گر به بطلانست دعوی کردنم
من نهادم سر ببُر این گردنم
زاغ کو حکمِ قضا را منکرست
گر هزاران عقل دارد کافرست
در تو تا کافی بود از کافران
جای گَند و شهوتی چون کافِ ران
من ببینم دام را اندر هوا
گر نپوشد چشم عقلم را قضا
چون قضا آید شود دانش بخواب
مه سیه گردد بگیرد آفتاب
از قضا این تعبیه کی نادِرست
از قضا دان کو قضا را مُنکرست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: هدهد به طعنه‌های زاغ پاسخ می‌دهد و از او می‌خواهد که به سخنان دشمنان توجه نکند. او تأکید می‌کند که اگر دشمنان او را نادرست بدانند، ادعایش را در مورد حقیقت نادیده نگیرد. هدهد به زاغ می‌فهماند که انکار حکم الهی و قضا، او را از عقل و دانش دور می‌کند و در نهایت می‌تواند سبب سقوطش شود. او بر این باور است که درکی نادرست از قضا، افراد را به ورطه نابودی می‌کشاند.
هوش مصنوعی: هدهد به پادشاه می‌گوید که ای پادشاه، به خاطر خدا، به اظهارات دشمنان توجه نکن و به رنج‌هایی که به من رفته، اعتنا نکن.
هوش مصنوعی: اگر ادعای من نادرست باشد، پس من سر خود را از گردن جدا می‌کنم.
هوش مصنوعی: زاغ، که آن را به عنوان یک نماد در نظر بگیریم، اگر حکم تقدیر و قضا را انکار کند، حتی اگر هزاران عقل و دانش داشته باشد، باز هم کافر و بی‌ایمان است.
هوش مصنوعی: در وجود تو تا زمانی که به کافران وابسته و گرفتار شهوات آنها هستی، جایی نخواهد بود که پاک و خالص شود، همان‌طور که کافران خود جایی مناسب برای زندگی ندارند.
هوش مصنوعی: من می‌بینم دام را در آسمان، اگر چشمان عقلم قضا را نپوشاند.
هوش مصنوعی: زمانی که قضا (سرنوشت) فرامی‌رسد، دانش (آگاهی) به خواب می‌رود و در آن لحظه، ماه (نماد روشنایی و آگاهی) تاریک می‌شود و آفتاب (علم و روشنایی) گرفتار می‌آید.
هوش مصنوعی: از قضا، این تدبیر درستی نیست، زیرا کسی که قضا را انکار کند، نمی‌تواند به درستی درک کند که قضا چه چیزی است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.