بخش ۱۳۰ - در نمد دوختن زن عرب سبوی آب باران را و مهر نهادن بر وی از غایت اعتقاد عرب
مرد گفت آری سبو را سر ببند
هین که این هدیه‌ست ما را سودمند
در نمد در دوز تو این کوزه را
تا گشاید شه به هدیه روزه را
کاین چنین اندر همه آفاق نیست
جز رحیق و مایه‌ی اذواق نیست
زانک ایشان ز آبهای تلخ و شور
دایما پر علت‌اند و نیم‌کور
مرغ کاب شور باشد مسکنش
او چه داند جای آب روشنش
ای که اندر چشمه‌ی شورست جات
تو چه دانی شط و جیحون و فرات
ای تو نارسته ازین فانی رباط
تو چه دانی محو و سکر و انبساط
ور بدانی نقلت از آب و جدست
پیش تو این نامها چون ابجدست
ابجد و هوز چه فاش است و پدید
بر همه طفلان و معنی بس بعید
پس سبو برداشت آن مرد عرب
در سفر شد می‌کشیدش روز و شب
بر سبو لرزان بُد از آفات دهر
هم کشیدش از بیابان تا به شهر
زن مصلا باز کرده از نیاز
رب سلم ورد کرده در نماز
که نگهدار آب ما را از خسان
یا رب آن گوهر بدان دریا رسان
گرچه شویم آگهست و پر فنست
لیک گوهر را هزاران دشمنست
خود چه باشد گوهر، آبِ کوثرست
قطره‌ای زینست کاصل گوهرست
از دعاهای زن و زاری او
وز غم مرد و گران‌باری او
سالم از دزدان و از آسیب سنگ
برد تا دار الخلافه بی‌درنگ
دید درگاهی پر از انعامها
اهل حاجت گستریده دامها
دم بدم هر سوی صاحب‌حاجتی
یافته زان در عطا و خلعتی
بهر گبر و مؤمن و زیبا و زشت
همچو خورشید و مطر نی چون بهشت
دید قومی در نظر آراسته
قوم دیگر منتظر بر خاسته
خاص و عامه از سلیمان تا بمور
زنده گشته چون جهان از نفخ صور
اهل صورت در جواهر بافته
اهل معنی بحر معنی یافته
آنک بی همت چه با همت شده
وانک با همت چه با نعمت شده
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: زنی عربی برای تهیهٔ سبوی آب باران، آن را در نمد می‌دوخت و به آن مهر می‌نهاد؛ او به اعتقاد خود، این کار را هدیه‌ای سودمند می‌دانست. مردی به او گفت که این عمل نزد ما بسیار ارزشمند است و باید سبو را درست ببندد تا در روز خاصی مورد استفاده قرار گیرد. مرد عرب، سبو را برداشت و در سفرش به طور مداوم آن را با خود می‌کشید. زن نیز در موقعیت خود دعا می‌کرد که آبش را از آسیب‌ها محافظت کند. در مسیر سفر، مرد به دارالخلافه می‌رسد و در آنجا با افرادی مواجه می‌شود که در جستجوی حاجت‌های مختلف هستند و همه گونه از انعامها و برکات بهره‌مند می‌شوند. در این میان، تابلوی زندگی و بخت افراد مختلف جلوه‌گر است؛ افرادی از هر طبقه و گروهی گرد هم آمده‌اند و همگی از نعمت‌های الهی بهره‌مند می‌شوند.
هوش مصنوعی: مرد گفت که حتماً سر سبوی آب باران را ببند، زیرا این هدیه‌ای است که برای ما سودمند خواهد بود.
هوش مصنوعی: تو در نمد (پارچه) برای این کوزه بدوز که وقتی کارش تمام شد، شاه این هدیه را به عنوان هدیه روزه بگشاید.
هوش مصنوعی: در تمامی جهان، چیزی به‌جز خوشی و لذت وجود ندارد و هیچ چیز دیگری که مایهٔ طراوت و شادابی باشد، نیست.
هوش مصنوعی: زیرا آنها همیشه از آبهای تلخ و شور سیراب می‌شوند و به همین خاطر علت‌های زیادی دارند و درک کمتری از حقیقت دارند.
هوش مصنوعی: پرنده‌ای که در آبهای شور و تلخ زندگی می‌کند، نمی‌داند که آب پاک و زلال در کجا وجود دارد.
هوش مصنوعی: ای کسی که در چشمه‌ای پر از شور زندگی می‌کنی، تو چه می‌دانی درباره‌ی رودها و جریان‌های بزرگ و شیرین مثل شط، جیحون و فرات؟
هوش مصنوعی: ای کسی که هنوز از قید و بندهای این دنیای زایا و فانی رها نشده‌ای، تو چه می‌دانی از حالاتی مانند محو، سکر (سرخوشی و مستی روحانی) و انبساط (شادمانی و گشایش در دل) که در عالم معنوی وجود دارد؟
هوش مصنوعی: اگر تو بدانی که نَسل و ریشه‌ات از آب و گل است، در این صورت این نامها و الفاظ که به سادگی مانند الفبای ابجد هستند، چه اهمیتی دارند؟
هوش مصنوعی: حروف الفبا و چیزهایی مانند ابجد و هوز برای همه بچه‌ها کاملاً روشن و واضح است، اما معنای عمیق و واقعی آنها برای مردم عادی بسیار دور و ناواضح است.
هوش مصنوعی: آن مرد عرب در سفر، سبویی که برداشت کرده بود را طول روز و شب می‌کشید و با خود می‌برد.
هوش مصنوعی: آن سبوی آب باران که مرد عرب با خود داشت، در مسیر سفر به دلیل مشکلات و خطرات زمانه دچار لرزش و آسیب شده بود. او تلاش کرده بود تا این سبو را از دل بیابان به شهر برساند.
هوش مصنوعی: زن عربی که از نیاز و درخواست به خداوند، سجاده‌اش را باز کرده و در حال خواندن دعای «سَلِم» (سلامتی) در نماز است.
هوش مصنوعی: ای خدا، نگهدار آب زندگی ما را از انسان‌های ناپاک و بی‌ارزش (خسان) باش و لطف کن که آن گوهر ارزشمند (روح یا حقیقت) را به دریا (وصل به حقیقت مطلق یا عشق الهی) برسانی.
هوش مصنوعی: هرچند ما از دانش و فنون آگاه و باخبر هستیم، اما گوهر و حقیقت ارزشمند ما (یعنی آب معنوی) دشمنان زیادی دارد که می‌خواهند به آن آسیب برسانند.
هوش مصنوعی: جوهر اصلی وجود انسان، مانند آب کوثر، بسیار باارزش و نادر است و آن ارزش را از قطره‌ای که در آن است به دست نمی‌آورد.
هوش مصنوعی: زن عرب به خاطر مشکلات و دردهای زندگی‌اش دعا می‌کند و زاری می‌کند، و همچنین غم و بار سنگین مرد نیز باعث نگرانی و ناراحتی اوست.
هوش مصنوعی: از دزدان و خطرات سنگ‌ها در امان بمان و بی‌درنگ به دارالخلافه (پایتخت) برو.
هوش مصنوعی: مولانا مشاهده می‌کند که در آنجا، دربسته‌ای پر از نعمت‌ها و بخشش‌های خداوند وجود دارد و افرادی که نیازمند هستند، به سوی آنجا هجوم آورده‌اند تا از این انعامها بهره‌مند شوند.
هوش مصنوعی: هر لحظه از آن در، شخصی که نیاز دارد به عطا و بخشش‌هایی دست می‌یابد و از هدیه‌ها بهره‌مند می‌شود.
هوش مصنوعی: برای هر کس، چه کافر و چه مؤمن، و چه زیبا و چه زشت، نعمت‌ها و برکاتی وجود دارد که به مانند خورشید و باران همگانی است و بهشت مختص به جمع خاصی نیست.
هوش مصنوعی: برخی از افراد خود را با ویژگی‌های خوب و زیبا به نمایش گذاشته‌اند، در حالی که گروهی دیگر در انتظار هستند تا به آنها توجه شود و معرفی شوند.
هوش مصنوعی: خاص و عام و همهٔ انسان‌ها از سلیمان (پیامبر و پادشاه معروف) تا بمور (احتمالاً به معنای دیگر مخلوقات) با دمیدن صور (شیپور) زنده شده‌اند، همچنان که جهان در اثر این دمیدن به حیات بازگشته است.
هوش مصنوعی: آدم‌های ظاهربین و دلبسته به دنیا، در بافتن مواد ظاهری مهارت دارند، اما اهل معنا و حقیقت، در عمق معانی و مفاهیم به مانند دریا شناور هستند و از آن بهره‌مند شده‌اند.
هوش مصنوعی: آن که بی‌کوشش و تلاش است، در واقع در مقام و موقعیتی مبتذل قرار دارد و آن که با تلاش و پشتکار به مقام می‌رسد، از نعمت و برکت برخوردار می‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.