چه کشتیش آمد به دریای چین
برون آمد از کشتی آن گرد کین
بزد خیمه در پیش دریا کنار
جهان جوی شیراوژن نامدار
همه مرز چین برهم آمد ازین
که آمد سپاهی به دربند چین
چه بشنید خاقان یکی لشکری
فرستاد در دم بکین داوری
که گر رزم جویند رزم آورند
مبادا که این بوم و بر بسپرند
سپهبد یکی ترک منقاش نام
سپه برد بیرون ز چین کاه شام
دوره شش هزار ازیلان دلیر
بهمراه آن ترک آمد چو شیر
چونزد سپاه سپهبد رسید
بزد کوس و صف بست و لشکر کشید
فرستاد مردی هم اندر زمان
به پیش سپهدار روشن روان
کازین آمدن کام و رای تو چیست
کئی و چه نامی درای تو چیست
که این مرز چین است و شیران چین
بهر بیشه دارنده ره در کمین
به توران اگر برد خواهی سپاه
تو را نیست زین مرز خونکاره راه
براه دگر سوی توران خرام
مبادا که آید سرت زیر دام
وگر جنگجو سوی چین آمدی
بگام نهنگان کین آمدی
بگو تا ببندم کمر بهر جنگ
یکی برگشایم ازین کین دو چنگ
که منقاش چینی بود نام من
سر شیر جنگی است در دام من
فرستاده رفت و بیامد چو باد
سپهدار پاسخ چنین باز داد
که با چین میانم نباشد نبرد
به توران سپه برد خواهم چه گرد
یکی راه بگشای تا بگذرم
سپه را ز چین سوی توران برم
وگرنه چه برگرز دست آورم
به ترکان چین بر شکست آورم
فرستاد برگشت چون باد زود
بگفت آنکه از گرد بشنیده بود
چو بشنید منقاش آمد بجوش
برزم اندر آمد چو شیران زوش
میان سپاه اندر آواز داد
که ای هندی تیره بدنژاد
همی راه جوئی ز شیران چین
که رانی سپه سوی توران زمین
گرت راه باید کنون زین سپاه
ز شیران تهی کن به شمشیر راه
سپهبد چه بشنید برکرد اسب
خروشید برسان آذر گشسب
بگردان چین گفت یک تن عنان
به پیچید بدین کین رزم آوران
که تنها بسم چینیان را به جنگ
به گفت این و آمد کمر کرده تنگ
بمنقاش بربست ره استوار
خروشان ابرسان ابر بهار
کمان گرد بر زه ستمکاره مرد
برآویخت با شیر اندر نبرد
بگرد سپهبد ببارید تیر
چنان چون که از ابر زی زمهریر
سپهبد چه در زیر پولاد بود
خدنگش به پولاد چون باد بود
بزد دست و برداشت گرز گران
درآمد به تنگ اندرش پهلوان
فرو کوفت برترک آن ترک گرز
که شد ترک را نام با ترک برز
برآورد گرزش ز منقارش گرد
چنان چون سرش را به پرخاش کرد
وز آن پس برآورد گرز گران
درآمد برآن لشکر چینییان
بهرسوی کآن شیر برکاشتی
ز خون لاله در دشت چین کاشتی
سرو ترک می کرد با ترک نرم
کجا آختی دست با گرز گرم
چو ترکان بدیدند رزم درشت
ز پیش سپهبد نمودند پشت
سپهدار برگشت از رزمگاه
بیامد به نزدیک جمهور شاه
به جمهور گفت کای شه کامکار
یک امروز داریم رای شکار
چو زی صیدگه بازگردم به کام
به پیچم سوی شهر خاقان لگام
گمانم که خاقان سپاه آورد
که بر مایکی تنگ راه آورد
بگفت و به نخجیر آورد روی
بکردار شیران نخجیر جوی
به دشتی کجا جای نخجیر بود
بدان که نشیمنگه شیر بود
یکی سهمگین نره شیر ژیان
بدآن دشت نخجیر بودش مکان
خروشید مانند شیر سپهر
به پیچید از جنگ او دیو چهر
چه گردان به نخجیر در تاختند
گذر سوی آن شیر نر ساختند
چو شیر ژیان دیدشان در ستیز
برافروخت آتش ز دندان تیز
میان سواران درافتاد شیر
بسی را ز بالا برآورد زیر
سواران نهادند رخ در گریز
نبد شان چو با شیر جای ستیز



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شهریار به دربند چین میرسد و سپاهیانش در آنجا اردو میزنند. خاقان چین با شنیدن خبر ورود آنها، لشکری به جنگ فرستاده و یکی از سردارانش به نام منقاش به میدان میآید و پیشنهاد نبرد میدهد. شهریار در پاسخ میگوید که با چین نمیجنگد و به سوی توران میرود. وقتی منقاش جنگ را آغاز میکند، سپهبد شهریار با دلیران خود در نبرد شرکت کرده و با شجاعت و قدرت به میدان میآید تا به چینیها حمله کند. جنگ میان هنگها شدت میگیرد و چینیها به خاطر شدت نبرد، عقبنشینی میکنند. در نهایت، شهریار به دنبال شکار میرود و به دشت نخجیر مراجعه میکند که در آنجا با شیر نر مواجه میشود.
هوش مصنوعی: وقتی کشتیِ آن پهلوان کینهجو (شهریار) به دریای چین رسید، از کشتی بیرون آمد.
هوش مصنوعی: آن جهانجوی نامدارِ شیرافکن در کنار دریا خیمه برپا کرد.
هوش مصنوعی: سراسر سرزمین چین از این خبر که سپاهی به گذرگاه (دربند) چین رسیده، آشفته و پریشان شد.
هوش مصنوعی: خاقان چین چون این را شنید، بیدرنگ لشکری برای جنگ و رویارویی فرستاد.
هوش مصنوعی: به این نیت که اگر آنان جنگ بخواهند، با آنان بجنگند تا مبادا این سرزمین را زیر پا بگذارند و تصرف کنند.
هوش مصنوعی: سپهسالاری ترک به نام منقاش، شبانگاه سپاه را از چین بیرون برد.
هوش مصنوعی: حدود شش هزار پهلوان دلیر همراه آن ترک، چون شیر به میدان آمدند.
هوش مصنوعی: وقتی نزدیک سپاه شهریار رسید، طبل جنگ زد، صف آراست و لشکر را به میدان آورد.
هوش مصنوعی: در همان هنگام فرستادهای نزد سپهسالارِ روشندل (شهریار) فرستاد.
هوش مصنوعی: و پرسید: مقصود و نیتت از این آمدن چیست؟ کیستی، چه نام داری و در سر چه داری؟
هوش مصنوعی: بدان که اینجا سرزمین چین است و پهلوانانِ شیرمانند چین در هر بیشهای راه را در کمین گرفتهاند.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی سپاه به توران ببری، از این مرز خونریز راهی برایت نیست.
هوش مصنوعی: از راه دیگری به سوی توران برو، مبادا سرت در دام گرفتار شود.
هوش مصنوعی: و اگر برای جنگ به چین آمدهای، بدان که به کام نهنگانِ کینهجو آمدهای.
هوش مصنوعی: بگو تا کمر جنگ ببندم و دو دستم را برای این کینهخواهی بگشایم.
هوش مصنوعی: بدان که نام من منقاش چینی است و سرِ شیرانِ جنگی در دام من گرفتار است.
هوش مصنوعی: فرستاده رفت و به سرعت باد بازگشت، و شهریار چنین پاسخ داد:
هوش مصنوعی: من با چین سر جنگ ندارم؛ میخواهم مانند پهلوانان سپاه را به توران ببرم.
هوش مصنوعی: راهی باز کن تا بگذرم و سپاه را از چین به توران برسانم.
هوش مصنوعی: وگرنه چون گرز به دست بگیرم، ترکان چین را شکست خواهم داد.
هوش مصنوعی: فرستاده چون باد زود بازگشت و آنچه از آن پهلوان شنیده بود بازگفت.
هوش مصنوعی: منقاش چون این را شنید به خشم آمد و مانند شیرِ غرّان به میدان جنگ وارد شد.
هوش مصنوعی: در میان سپاه فریاد زد: ای هندیِ تیرهروی بدنژاد!
هوش مصنوعی: از شیرانِ چین راه میخواهی تا سپاهت را به سرزمین توران برانی؟
هوش مصنوعی: اگر راه میخواهی، اکنون با شمشیر راه را از این سپاهِ شیران خالی کن.
هوش مصنوعی: شهریار چون این را شنید اسب را تاخت و مانند آتشِ آذرگشسب خروشید.
هوش مصنوعی: شهریار به پهلوانان چین گفت که هیچیک از جنگاوران همراه من نباید برای این کینخواهی عنان بگرداند و به میدان بیاید.
هوش مصنوعی: زیرا من به تنهایی برای جنگ با چینیان بسندهام. این را گفت و کمربندش را تنگ بست و به میدان آمد.
هوش مصنوعی: راه را محکم بر منقاش بست و مانند ابر بهاری غرّید.
هوش مصنوعی: آن مرد ستمگر، یعنی منقاش، زه کمان را کشید و با آن شیرمرد در نبرد درآویخت.
هوش مصنوعی: گرداگرد سپهبد تیر بارید، چنانکه از ابر زمستانی تگرگ و سرما فرو میبارد.
هوش مصنوعی: چون سپهبد زره پولادین بر تن داشت، تیرهای منقاش بر آن پولاد چون باد بیاثر بود.
هوش مصنوعی: پهلوان دست برد و گرز سنگین را برداشت و از نزدیک به او حمله کرد.
هوش مصنوعی: گرز را چنان بر کلاهخود آن مرد ترک کوفت که نام و بلندیِ آن ترک همراه کلاهخودش فرو ریخت و نابود شد.
هوش مصنوعی: ضربهٔ گرز از سر و روی منقاش گرد برآورد و سرش را در آن پیکار درهم کوبید.
هوش مصنوعی: پس از آن گرز سنگین را برافراشت و بر لشکر چینیان یورش برد.
هوش مصنوعی: به هر سو که آن شیرمرد اسب میتاخت، از خون دشمنان در دشت چین لاله میرویاند؛ یعنی زمین را از خون سرخ میکرد.
هوش مصنوعی: هر جا که با گرز داغ و پرشتابش دست میگشود، سر دشمنان را همراه کلاهخودشان نرم و خرد میکرد.
هوش مصنوعی: وقتی ترکان آن جنگ سخت را دیدند، از برابر سپهبد گریختند.
هوش مصنوعی: سپهدار از میدان جنگ بازگشت و نزد جمهور شاه آمد.
هوش مصنوعی: به جمهور گفت: ای شاه کامروا، امروز قصد شکار داریم.
هوش مصنوعی: چون کامیاب از شکارگاه برگردم، لگام اسب را به سوی شهر خاقان میگردانم.
هوش مصنوعی: گمان میکنم خاقان سپاهی بیاورد تا راه را بر ما تنگ کند.
هوش مصنوعی: این را گفت و مانند شیرانی که در پی شکارند، رو به شکارگاه نهاد.
هوش مصنوعی: به دشتی رفت که جای شکار بود و آنجا لانهٔ شیری بود.
هوش مصنوعی: شیر نرِ خشمگین و هراسانگیزی در آن دشتِ شکار جای داشت.
هوش مصنوعی: آن شیر مانند شیرِ آسمان غرّید و حتی دیو هم از جنگ با او روی برمیتافت.
هوش مصنوعی: هنگامی که پهلوانان برای شکار تاختند، به سوی آن شیر نر رفتند.
هوش مصنوعی: چون شیر خشمگین آنان را آمادهٔ ستیز دید، از دندانهای تیزش گویی آتش برافروخت و به خشم آمد.
هوش مصنوعی: شیر در میان سواران افتاد و بسیاری را از اسب به زیر انداخت.
هوش مصنوعی: سواران رو به گریز نهادند، چون یارای ستیز با شیر را نداشتند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.