محتشم تا کی کشم از ناسزاگویان عذاب
آخر از بی‌طاقتی تیغ جزا خواهم کشید
گر حسام هجو خواهم داشت زین پس در غلاف
برخلاف ماسلف آزارها خواهم کشید
می‌زند چون تیغ طعنم خواه دشمن خواه دوست
می‌کشم تیغ زبان ورنه جفا خواهم کشید
تا غنیمان را کنم هریک به کنجی منزوی
خویش را بیرون ز کنج انزوا خواهم کشید
بر عقاب طبع چون خواهم زدن با یک ستیز
نیک و بد را بر عقابین پر هجا خواهم کشید
هرکه بی‌اندیشه است از قلزم اندیشه‌ام
کشتی عیشش به گرداب فنا خواهم کشید
در قفای من زبان هر که می‌گردد به خبث
من به تیغ هجو بیرون از قفا خواهم کشید
چون به زور طبع قلاب نفس خواهم فکند
پیر و برنا را به کام اژدها خواهم کشید
تا ز تیغ بیم گردد زهرهٔ بیگانه چاک
انتقام اول ز خویش و آشنا خواهم کشید
تا بساط این و آن بر هم خورد زابیات هجو
لشگر آفت به میدان بلا خواهم کشید
دیدهٔ اغیار خواهم کند و در چشم امید
یار را هم داروی خوف و رجا خواهم کشید
بهر دشمن دار عبرت خواهم اندر شهر زد
دوست را هم کرسی از زیر پا خواهم کشید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عذاب‌های ناشی از ناسزاگویی دیگران سخن می‌گوید و اعلام می‌کند که دیگر تحمل این آزارها را نخواهد داشت. او تصمیم می‌گیرد که با زبانش به طور تند و بی‌محابا از خود دفاع کند و به نیابت از خود و به خاطر انتقام از دشمنان و نزدیکان، به هجو و انتقاد بپردازد. شاعر به نقدهایی که بر او می‌شود پاسخ می‌دهد و می‌خواهد هر که تمایلی به آزارش دارد را به ناکامی کشاند. او همچنین به عواقب اندیشه نادرست اشاره می‌کند و می‌خواهد دیگران را از معاصی و زشتی‌ها دور کند. در نهایت، شاعر نشان می‌دهد که به مبارزه‌ای جدی با این مشکلات برمی‌خیزد و از خود مقاومت و صلابت می‌سازد.
هوش مصنوعی: محتشم، تا چه زمانی باید عذاب و دشنام ناسزاگویان را تحمل کنم؟ در نهایت، از روی بی‌تابی، مجازات و انتقام را به دست می‌گیرم.
هوش مصنوعی: اگر بخواهم زخم زبان بزنم، دیگر مانند گذشته در خفا نمی‌مانم و به جای فرار از آزارها، در مقابلشان می‌ایستم و تحمل می‌کنم.
هوش مصنوعی: چون زبانم همچون تیغ اظهارنظر می‌کند، چه بر دشمن و چه بر دوست، در صورت ضرورت از آن استفاده می‌کنم و گرنه، به بی‌مهری و ظلم خواهم پرداخت.
هوش مصنوعی: می‌خواهم رقبای خود را هر کدام را به گوشه‌ای دور بیندازم و خودم را از گوشه‌ی انزوا بیرون بکشم.
هوش مصنوعی: اگر بخواهم بر روح بلند و پرواز‌کننده‌ام با یک تلاش خوب و مثبت دست بزنم، می‌خواهم نیکی و بدی را بر پرندگان تندپرواز و توانمند بزنم.
هوش مصنوعی: هرکس که بدون فکر و تدبیر زندگی کند، با افکار عمیق من، او را به هلاکت و نابودی خواهم کشاند.
هوش مصنوعی: هر کسی که در پشت سر من بدگویی می‌کند و نسبت به من بدجنس است، با زبانی تند و هجوآمیز به او پاسخ خواهم داد و او را رسوا خواهم کرد.
هوش مصنوعی: چون به زور طبیعت، یعنی به هنگام تنش و فشار، می‌خواهم افرادی را در دام و چنگال خود کشیده و نابود کنم. من هم پیر و هم جوان را به کام اژدها، که نماد قدرت و نابودی است، می‌کشانم.
هوش مصنوعی: از ترس شمشیر، دل دشمنان به لرزه خواهد افتاد و اولین انتقام را از خودی‌ها و نزدیکانم خواهم گرفت.
هوش مصنوعی: وقتی که وضعیت و آرامش دیگران به هم بریزد، من با اشعار بی‌ادبانه خود بر علیه لشگری که سرنوشت بدی برایشان رقم زده به میدان نبرد می‌روم.
هوش مصنوعی: چشم‌های دیگران را از خود دور می‌کنم و در چشم امید به یار، هم خواهم آرامش بخشید و هم داروی ترس و امید را به او می‌دهم.
هوش مصنوعی: برای دشمنان درس عبرتی خواهم گرفت و در شهر، دوست را هم از پای کرسی‌اش به زیر خواهم کشید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.