دوش سرگرم از وثاق آن کوکب گیتی فروز
نیم شب آمد برون چون افتاب نیم روز
همرهش فوجی ز می‌خواران پر ظرف از شراب
واقف از جمعی ز آگاهان آگاه از رموز
پیش پیش لشگر حسنش پس از صد دور باش
در کمانها تیرهای دل شکاف سینه سوز
پیش روی تابناکش کوههای عقل و صبر
در گداز از بی‌ثباتی‌ها چو برف اندر تموز
چون به راه آثار من ناگه نمود از دود آه
پیش چشم نیم بازش چون گیاه نیم‌سوز
دست مخمورانه‌ای از ناز بردوشم فکند
کامشب از دهشت به دست رعشه دوشم هنوز
محتشم فریاد کز جام غرور آن ترک مست
غافل است از فتنه زائی‌های این چرخ عجوز
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در شب، در حال تماشای زیبایی‌های یک معشوق آسمانی است که مانند خورشید درخشنده و نیرومند جلوه‌گر شده است. در کنار این زیبایی، می‌خوارانی در حال شادی و لذت‌اند و شاعر از جمع آگاهان حضور دارد و به رازهای عشق و شراب پی‌برده است. او از دور به لشگری از حسن و زیبایی معشوق می‌نگرد و تیرهای عشق که دلش را می‌شکافد، در حال پرواز هستند. احساساتی متناقض از شگفتی و ترس در او ایجاد شده و دلسوزی او نسبت به زیبایی‌های زندگی و دردهای آن را به تصویر می‌کشد. در نهایت، شاعر به عواقب بی‌خبری از هوس‌ها و فتنه‌های زندگی اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: دیشب مشغول تماشای ستاره‌ای بودم که نورش مانند خورشید در میانه روز درخشید و به‌طور ناگهانی در نیمه شب نمایان شد.
هوش مصنوعی: همراه او گروهی از می‌خواران وجود دارند که با ظرف‌های پر از شراب آمده‌اند و از رازها و رموز این جمع آگاه هستند.
هوش مصنوعی: در جلوی لشکر حسن، باید به سمت او آماده باشید و پس از اینکه صد بار دور شده‌اید، مانند تیرهای کمان، دردناک و قلب‌شکن، به دل‌ها اثر بگذارید و سینه‌ها را بسوزانید.
هوش مصنوعی: در برابر چهرهٔ درخشان او، کوههای عقل و صبر از شدت ناپایداری ذوب می‌شوند، مثل برفی که در گرمای تابستان آب می‌شود.
هوش مصنوعی: ناگهان از دود آه‌های من نشانه‌هایی دیده شد که در مقابل چشمان نیمه‌باز او ظاهر گشت، شبیه به گیاهی که نیم‌سوز شده است.
هوش مصنوعی: دست مستی و ناز یک معشوق به آرامی بر شانه‌ام افتاد، اما امشب به حدی ترسیده‌ام که هنوز از لرزش دوش خود نمی‌توانم رها شوم.
هوش مصنوعی: محتشم از جام عشق و غرور فریاد می‌زند که آن جوان خوش‌چهرهٔ می‌نوش، از سختی‌ها و دسیسه‌های زندگی که مانند یک زن پیر است، غافل است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دوش من یا ایر خود تدبیر کردم تا بروز
کاینهمه بدریده های خلقرا چندین بدوز
گفت خاموش ای خر و بندیش ای ناهل پیش
مرد خواهی تابگاه حشر جون خرمی سپوز
گفتم آمد ماه روزه چون کنم تدبیر چیست
[...]
عاشقان را شد مسلم شب نشستن تا به روز
خوردنی و خواب نی اندر هوای دلفروز
گر تو یارا عاشقی ماننده این شمع باش
جمله شب می‌گداز و جمله شب خوش می‌بسوز
غیر عاشق دان که چون سرما بود اندر خزان
[...]
فکر عقل از حد گذشت، ای عشق، آتش برفروز
هر کجا یابی نشانی هستی ما را بسوز
با وجود آنکه دریا جرعه جام منست
بر لب دریای حیرت با لب خشکم هنوز
با خیال زلف و رویت مست و حیران مانده ام
[...]
فصل دی کوته بود ساقی برای عیش روز
رشته گیر از شمع و از شب وصله ای بر روز دوز
از فروغ فضله شهدم چه حاصل فضل کن
وز رخ شاهد حریم مجلسم را برفروز
در جوانی بود سجده پیش شاهد عادتم
[...]
دوش در بزمم گذر کرد آن مه مجلس فروز
روشنی بیرون نرفت از خانهٔ من تا به روز
دیشب از شست خیالش ناوکی خوردم به خواب
روز چون شد خورد بر جانم خدنگ سینه‌سوز
دیدمش در خواب کاتش می‌زند در خانه‌ام
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.