صبا از کشور آن پاکدامان دیر میآید
ز یوسف بوی پیراهن به کنعان دیر میآید
سواری تند در جولان و شوری نیست در میدان
چرا آن شهسوار افکن به میدان دیر میآید
مگر از سیل اشگم پای قاصد در گلست آنجا
که سخت این بار از آن راه بیابان دیر میآید
همانا باد هم خوش کرده منزلگاه جانان را
که بر بالین این بیمار گریان دیر میآید
تو را انگشت همدم کافت جان تو زود آمد
مرا این میکشد کان آفت جان دیر میآید
برای میهمانی میکنم دل را کباب اما
دلم بسیار میسوزد که مهمان دیر میآید
تو داری محتشم ز آشوب دوران کلفتی منهم
دلی پر غصه کان آشوب دوران دیر میآید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، شوق و انتظار برای دیدار محبوب را به تصویر میکشد. او از صبای پیغامآور و بوی خوش یوسف یاد میکند که هنوز نیامدهاند و این تأخیر، دل شاعر را آزرده کرده است. همچنین، او به غم و درد ناشی از فراق و بیقراری اشاره میکند و ابراز میکند که زخمهای دلش ناشی از این انتظار طولانی است. در پایان، شاعر به آشفتگیهای دوران معاصر و تأثیر آن بر روحیهاش اشاره میکند، و درمییابد که غم و اندوه زندگی، همچنان با اوست.
هوش مصنوعی: باد صبایی که از سرزمین آن زن پاکدامن (مریم آپولی) میآید، دیر به اینجا میرسد و بوی پیراهن یوسف هم به کنعان (مصر) دیر میآید.
هوش مصنوعی: چرا در میدان نبرد شوری وجود ندارد و سواری تند نیست؟ چون آن فرمانده بزرگ (شهسوار) که قرار است در میدان حاضر شود، دیر کردنش موجب تأخیر در آغاز جنگ شده است.
هوش مصنوعی: شاید به خاطر سیلاب اشکهای من، پای قاصد به گلستان نرسد، جایی که به شدت، باران و اشک از آن مسیر بیابان دیر میآید.
هوش مصنوعی: باد به طرز دلپذیری مکان محبوب را آراسته است، در حالی که این عاشق بیمار و گریانی که در انتظار محبوبش است، بهسختی به آنجا میرسد.
هوش مصنوعی: دوست تو به سرعت به سوی تو میآید و جان تو را شاداب میکند، اما من را این موضوع میآزارد که آفت جانم به آرامی و دیر میآید.
هوش مصنوعی: برای پذیرایی از مهمان، دل را آماده و شاد میکنم، اما در درونم خیلی ناراحت هستم زیرا مهمان دیر میرسد.
هوش مصنوعی: تو (یعنی مهمان) به راحتی از آشفتگیهای زمانه میگذری، اما من دلی دارم پر از غم که این آشفتگیها دیر به سراغش میآید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چه شد یارب که آن سرو خرامان دیر می آید
سوار چابک من سوی میدان دیر می آید
ز هر سویی سپاهی از پریرویان رسید اما
چه حاصل دادخواهان را که سلطان دیر می آید
ز جانم یک رمق مانده ست و تیغش آرزو دارم
[...]
رهی دارم که از دوری به پایان دیر میآید
سری کز بی سرانجامی به سامان دیر میآید
به پیراهن دریدن تا به دامان میرود دستم
ز ضعفم چاک پیراهن به دامان دیر میآید
صبا جنبید و میدان رفته شد یارب چرا این سان
[...]
ز هجران کار دلتنگی به سامان دیر می آید
که دست ناتوانم، تا گریبان دیر می آید
به رنگ شمع می سازم، به آه سینه سوز خود
به گوشم نالهٔ مرغ سحر خوان دیر می آید
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.