چراغ خود دگر در بزم او بینور میبینم
بهشتی دارم اما دوزخی از دور میبینم
به خشم است آن مه از غیر و نشان تیر خوفم من
که در دستش کمان خشم را پرزور میبینم
نگه ناکردنش در غیر خرسندم چسان سازد
که من میل نگه زان نرگس مخمور میبینم
به ساحل گر روم بهتر که دریای وصالش را
ز طوفانی که دارد در قفا پرشور میبینم
هنوز از آفتاب وصل گرمم لیک روز خود
به چشم دور بین مثل شب دیجور میبینم
برای غیر گوری کنده بودم در زمین غم
کنون تابوت خود را بر لب آن گور میبینم
چسان پیوند برد محتشم در نزع جسم از جان
ز دست او کنون خود را به آن دستور میبینم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از احساس انزوا و ناامیدی خود در بزم محبوب سخن میگوید. او میبیند که چراغ محبتش خاموش شده و در عین حال در دلش بهشتی وجود دارد که دور از دسترس است. خشم محبوب او را متأثر کرده و او در تلاش است که نگاه او به غیر باعث آرامش او نشود. در دریا و طوفان وصال محبوب غرق شده، اما در عین حال از نور آفتاب وصالش احساس گرما میکند. شاعر از عمق غم و اندوه خود میگوید که گوری برای دیگران حفر کرده، اما حالا خود را در آستانه مرگ میبیند. در نهایت، محتشم در تأملی عمیق درباره جدایی روح از تن خود به سر میبرد.
هوش مصنوعی: در محفل معشوق، نور خود را دیگر نمیبینم و در حالی که بهشت امید دارم، از دور دوزخی را احساس میکنم.
هوش مصنوعی: ماه (معشوق) از دیدن دیگران خشمگین است و من از اینکه نگران عکسالعمل او هستم، در وجود خود ترس و نگرانی احساس میکنم، زیرا در دستان او کمان خشم دارد که میتواند به شدت آسیب بزند.
هوش مصنوعی: من از اینکه آن معشوق به دیگری نگاه نمیکند خوشحالم، اما نمیدانم چطور میتوانم برای او جلب توجه کنم، زیرا چشمان نرگس گونهاش غرق خواب و مستی است و به من توجهی ندارد.
هوش مصنوعی: اگر به ساحل بروم، بهتر است چون دریاهای وصال او را که در پسزمینهاش طوفان دارد، پرشور و ناآرام میبینم.
هوش مصنوعی: هرچند هنوز در حال و هوای محبت و وصال معشوق هستم، اما روزگار من به قدری سیاه و تیره شده که مانند شب سیاه به نظر میرسد.
هوش مصنوعی: به خاطر دیگران در زمین غم، برایشان قبری کنده بودم، اما حالا خودم را میبینم که در تابوت بر لب آن گور قرار دارم.
هوش مصنوعی: محتشم در حالتی از جان کندن و جدایی از جسم به سر میبرد و از خودش میپرسد که چگونه این جدایی رخ داده است. اکنون او خود را تحت فرمان یا اختیار آن خدای بزرگ میبیند که قدرت جدایی جان از جسم را دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به عهدت ای شه خوبان عجب دستور میبینم
دیار عیش ویران ملک غم معمور میبینم
من از بیصرفهگوییهای تو ناصح نمیرنجم
توام مختار میدانی منت مجبور میبینم
روم نزدیک و بینم تا چه گل خواهد شکفت آنجا
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.