دل میشود هر روز خون تا او ز دل بیرون شود
امروز هم شد اندکی فردا ندانم چون شود
اشکی که میدارم نهان از غیرت اندر چشمتر
که برکشایم یک زمان روی زمین جیحون شود
گر من به گردون سر دهم دود تنور صبر را
از ریزش اشک ملک صد رخنه در گردون شود
خون در دلم رفت آنقدر از راز نازک پرده
کش پرده از هم میدرد گر قطرهای افزون شود
من خود نمیگویم به کس رازی که دارم پاس آن
اما اگر گوید کسی در بزم او صد خون شود
خواهم نوشتن نامهای اما نمیدانم چسان
خواهد درید آن گل ز هم گر واقف از مضمون شود
شرح جراحتهای غم هرگه نویسد محتشم
خون ریزد از مژگان قلم روی زمین گلگون شود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عمق درد و اندوه دل اشاره میکند و از بیقراری ناشی از احساساتش میگوید. او بیان میکند که دلش هر روز به خاطر عشق و جدایی خون میشود و نمیداند فردا چه اتفاقی خواهد افتاد. شاعر از اشکهای پنهانش به خاطر غیرت و غم یاد میکند و میخواهد روزی راز دل را فاش کند. او به تصویر کشیدن درد و غم ناشی از جدایی اهتمام دارد و اشتیاقش به نوشتن نامهای برای بیان احساساتش را ابراز میکند، هرچند که نمیداند چگونه این کار را انجام دهد. در نهایت، شاعر به جراحتی اشاره دارد که غم بر دلش وارد کرده و قصد دارد آن را به گونهای بیان کند که احساساتش به وضوح نمایان شود.
هوش مصنوعی: دل هر روز به خاطر جدایی او خونین میشود، و اگر امروز این درد کمی کم شده، نمیدانم فردا چه وضعی پیش خواهد آمد.
هوش مصنوعی: اشکی که من در چشمانم پنهان کردهام، به دلیل غیرت و حساسیت، آنقدر زیاد است که اگر آن را یکباره بریزم، به اندازهای خواهد بود که زمین جیحون (نهر جیحون) را پر کند.
هوش مصنوعی: اگر من به آسمان جان بدهم و اشکهای صبرم مانند دود نان داغ به بالا برود، آنگاه صد شکاف در آسمان ایجاد خواهد شد.
هوش مصنوعی: به دل من به اندازهای راز و درد وارد شده که اگر کمی بیشتر شود، پردهای که این راز را پنهان کرده از هم میدرد.
هوش مصنوعی: من خودم راز دل را به هیچکس نمیگویم و برای آن پاسداری میکنم، اما اگر کسی در مجلس او (محفل محبوب) از راز من باخبر شود، حتماً به اندازهٔ صد نفر خون میریزم.
هوش مصنوعی: میخواهم نامهای بنویسم، اما نمیدانم آن گل (که اشاره به دلبر دارد) چگونه بر خواهد گشت اگر از محتوای نامه باخبر شود.
هوش مصنوعی: هر زمان که محتشم از درد و اندوه خود مینویسد، چنان به شدت غمگین میشود که از چشمانش اشک میریزد و این اشکها بر روی زمین میافتد و آن را مانند گل خونین میسازد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.