نوروز، روزگار مجدد کند همی
وز باغ خویش باغ ارم رد کند همی
نرگس میان باغ تو گویی درمز نیست
اوراق عشرهای مجلد کند همی
در لاله‌زار، لالهٔ نعمان سرخ روی
خالی ز مشک و غالیه بر خد کند همی
وان نسترن چو ناف بلورین دلبری
کوناف را میانه پر از ند کند همی
وان برگهای بید تو گویی کسی به قصد
پیکانهای پهن زبرجد کند همی
ضرابوار شاخ گل زرد هر شبی
دینارهای گرد مجدد کند همی
از بهر آنکه زلف معقد نکو بود
سنبل به باغ زلف معقد کند همی
وز بهر آنکه روی بود سرخ خوبتر
گلنار روی خویش مورد کند همی
خور باز مجمری بفروزد برآسمان
گویی که زر به تیغ مهند کند همی
ابر گلاب‌ریز همی بر گلابدان
برروی گل گلاب مصعد کند همی
ابر بهار باز کند مطرد سیاه
هر گه که روی خویش به راود کند همی
بی عود، باد، عود مثلث کند همی
بی‌تاب آب درع مزرد کند همی
باغ طری ستبرق رومی کند همی
بربر همی قلاده ز فرقد کند همی
بر سر عصابهٔ زر رومی کند همی
دربر لباده‌ای ز زبرجد کند همی
سوسن سرین ز بیرم کحلی کند همی
نسرین دهان ز در منضد کند همی
لاله دل از فتیلهٔ عنبر کند همی
خیری رخ از صحیفهٔ عسجد کند همی
باد بزین صناعت مانی کند همی
مرغ حزین روایت معبد کند همی
بلبل گلو گشاده سحرگاه بر درخت
گویی ثنای میر مؤید کند همی
بوحرب بختیار محمد، که رای او
ارکانهای ملک مؤکد کند همی
طوبی بر آن قلم که به عنوان نامه‌بر
بوحرب بختیار محمد کند همی
گر هیچ میر عمر مؤبد کند به فضل
این میر عمر خویش مؤبد کند همی
ور هیچ خلق سعد کند طالع کسی
او طالع کریمان اسعد کند همی
بی‌ابر، فعل ابر بهاری کند همی
بی‌تیغ، کار تیغ مجرد کند همی
رای موافق و نیت و اعتقاد او
عالم بسان خلد مخلد کند همی
کردارهٔ سلیمترین با عدوی خویش
آنست کاین سلیم مسهد کند همی
اقبال کار مرد به رای مسدد است
او رای کارهای مسدد کند همی
برش قلاده‌ایست که هر خرد و هر بزرگ
گردن بدان قلاده مقلد کند همی
بر هر کسی لطف کند و لطف بیشتر
بر احمد بن قوص بن احمد کند همی
چونانش همتیست رفیع و فراشته
کز فرق هر دو فرقد، مرقد کند همی
با چاکران خویش و جز از چاکران خویش
احسان بی‌نهایت و بی‌حد کند همی
این عادتش طبیعی وجودش جبلی است
هرعادتی نه مرد مسعد کند همی
کان اختیار کار نیاید که بنده کرد
این اختیار میر محمد کند همی
تا باد مشکبیز به اردیبهشت ماه
عالم چو عارض بت امرد کند همی
بر پای باد دولت میر بزرگوار
کوپای حادثات مقید کند همی
زو قوت و سیادت و سودد مباد دور
کوقوت و سیادت و سودد کند همی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به وصف بهار و زیبایی‌های آن می‌پردازد و در عین حال به ستایش ابو حرب بختیار محمد، یکی از شخصیت‌های برجسته تاریخ، می‌پردازد. او از جلوه‌های مختلف بهار، مانند گل‌ها و شکوفه‌ها، و زیبایی‌های باغ‌ها سخن می‌گوید و این حال و هوا را به مدح و ستایش شخصیت مورد نظر پیوند می‌دهد. بختیار محمد به عنوان شخصیتی مؤثر و نیکوکار معرفی شده که با رفتار و رای خود، کشور را به صلاح و آبادانی می‌رساند و بر زندگی دیگران تاثیر مثبت دارد. در واقع، شاعر به ارتباط بین طبیعت و فضایل انسانی اشاره کرده و نیکویی‌های بختیار محمد را با زیبایی‌های بهار گره می‌زند.
هوش مصنوعی: نوروز، زمان تازه‌ای را ایجاد می‌کند و از باغ خود به باغ ارم، که معیاری از زیبایی و خوشبوئی است، منتقل می‌شود.
هوش مصنوعی: نرگس در باغ تو انگار که در مزرعه‌ای نیست، و به نوعی برگی از کتابی را ورق می‌زند. این بیان به زیبایی و طراوت گل نرگس در باغ و تأثیر آن بر فضا اشاره دارد.
هوش مصنوعی: لاله‌هایی که در لاله‌زار هستند، مانند لالهٔ نعمان با گلبرگ‌های قرمزش، به قدری زیبا و خوشبو هستند که بوی مشک و عطر غالیه (عطری خوشبو) از آنها برمی‌خیزد.
هوش مصنوعی: نسترنی که مانند ناف بلورین است، دلبری را پنهان می‌کند و میان آن، پر از عشق و محبت می‌نماید.
هوش مصنوعی: برگهای بید مانند این است که کسی با نیت پرتاب تیرهای بزرگ سبز رنگ، آنها را به شادابی و تازگی درآورده است.
هوش مصنوعی: شاخ گل زرد مانند ضربه‌های طلا هر شب دینارهای گرد و نو به دست می‌آورد.
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی زلف‌های پیچ در پیچ و زیبا، سنبل (گلی خوشبو) در باغ، زلف‌های معقد (پیچیده) را به نمایش می‌گذارد.
هوش مصنوعی: برای اینکه صورت زیبا و سرخ او بهتر دیده شود، گل‌های گلابی (گلنار) را به روی خود می‌نهد.
هوش مصنوعی: خورشید مانند جامی طلایی به آسمان می‌تابد، گویی که نور خود را به برق تیغ تیز می‌دهد و آن را می‌فروشد.
هوش مصنوعی: ابر نازک و لطیف مانند گلاب، بر گلابدان (ظرف گلاب) می‌بارد و بر روی گل‌های گلاب می‌نشیند و آنجا را معطر می‌کند.
هوش مصنوعی: ابر بهاری که سیاه و سنگین است، هر زمان که روی خود را به سمت زمین بگرداند، بارش باران را آغاز می‌کند.
هوش مصنوعی: باد به شدت می‌وزد و درختان را به تکان درمی‌آورد، در حالی که بی‌تابی آب در جوی‌های مزرد (نوعی آب جاری یا رود) را نمایان می‌کند.
هوش مصنوعی: باغ، طراوت و زیبایی خاصی دارد و مانند ستاره‌های رومی می‌درخشد و در عین حال، همواره گردنبندی مانند ستاره «فرقد» را به دوش می‌اندازد.
هوش مصنوعی: به سینهٔ دختران رومی طلا می‌زند و بر دوش آنها لباسی از سنگ زبرجد می‌افتد.
هوش مصنوعی: گل سوسن به وسیلهٔ حنا رنگین می‌شود و گل نسرین با دهن خود بوی خوش را از مشک منتشر می‌کند.
هوش مصنوعی: گل لاله دلش را از خوشبویی فتیلهٔ عطر عنبر پر می‌کند و از چهرهٔ نیکو، خیر و خوشبختی را به مانند نوشته‌ای در صحیفهٔ طلا جذب می‌کند.
هوش مصنوعی: باد به مانند هنرمندی در حال صنایع دستی کردن است و پرندهٔ غمگین، داستان معبد را روایت می‌کند.
هوش مصنوعی: بلبل صبحگاه با آواز زیبا و سرشار از شادابی بر روی درخت نشسته و به ستایش و تمجید از میر مؤید (که به احتمال زیاد اشاره به ابو حرب بختیار محمد دارد) می‌پردازد.
هوش مصنوعی: ابو حرب بختیار محمد، که به وسیلهٔ تدبیر و تدبیرش، بنیان‌های کشور را استوار و محکم می‌کند.
هوش مصنوعی: درخت طوبی، که در بهشت قرار دارد و نماد خوشی و سعادت است، بر آن قلمی که نامهٔ بوحرب بختیار محمد را می‌نویسد، درود می‌فرستد و آن را祝 می‌کند.
هوش مصنوعی: اگر هیچ کسی در دنیا فراموش شود، با وجود فضل و علم این میر عمر، او را از یاد نمی‌برند و همیشه به خوبی یاد می‌شود.
هوش مصنوعی: اگر هیچ انسانی بخواهد به کسی نیکی کند، این کار باعث می‌شود که طالع آن فرد برکت و سعادت بیشتری را برای افراد با کرامت به ارمغان آورد.
هوش مصنوعی: بدون باران، ابر بهاری و نشاط حاصل از آن را به وجود می‌آورد و بدون شمشیر، کار شمشیر را نیز انجام می‌دهد.
هوش مصنوعی: اندیشه و ارادهٔ خوب او باعث می‌شود که عالم به مانند بهشت جاودان شود.
هوش مصنوعی: کسی که بهترین رفتار را با دشمن خود دارد، همیشه به نیکی و درست‌کاری رفتار می‌کند.
هوش مصنوعی: سرنوشت و موفقیت انسان به تدبیر و فکر او بستگی دارد و او با اندیشه‌های درست می‌تواند کارها را سامان دهد.
هوش مصنوعی: بر روی این قلاده، ارزش و مقام همه افراد، چه کوچک و چه بزرگ، به نحوی نشان داده شده که هر کسی به آن افتخار می‌کند و به گردن می‌آویزد.
هوش مصنوعی: بر هر کسی نیکی می‌کند و به‌ویژه به احمد بن قوص بن احمد بیشتر لطف دارد.
هوش مصنوعی: همت او به قدری بلند و والا است که از جایگاه هر دو ستاره‌ی درخشان (یعنی فرقدین) کسی را به مرگ می‌رساند.
هوش مصنوعی: او با خدمتگزاران خود و به جز از خدمتگزاران، احسان و بخشش بسیار و بی‌پایان انجام می‌دهد.
هوش مصنوعی: این خصوصیت او به طور طبیعی در وجودش شکل گرفته و هر کسی مانند او نمی‌تواند به این خوبی احساس کند و رفتار کند.
هوش مصنوعی: بنده، توانایی انتخاب کارها را ندارد؛ این اختیار فقط به میر محمد (بختیار محمد) تعلق دارد و او است که تصمیم می‌گیرد.
هوش مصنوعی: تا زمانی که باد خوشبو در ماه اردیبهشت وزیدن می‌گیرد، دنیا مانند چهرهٔ زیبا و جوان یک پسر خوش‌صورت می‌شود.
هوش مصنوعی: باد خوب و خوشی که در اردیبهشت می‌وزد، مانند یک فرمانروا تکیه به قدرت و ثروت بزرگوار میر را فراهم می‌آورد و او را از مشکلات روزگار محافظت می‌کند.
هوش مصنوعی: از قدرت و حکمروایی و برکت دور نشود، زیرا که قدرت و حکمروایی و برکت همواره پایدار است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.