چون باد که هر زمان ز سوئی بجهد
هر دم ز تو بیدلی ز کوئی بجهد
خورشید رخا ز رشک رویت هر مه
چون من ز غمت ماه به موئی بجهد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چون باد که هر زمان ز سوئی بجهد
هر دم ز تو بیدلی ز کوئی بجهد
خورشید رخا ز رشک رویت هر مه
چون من ز غمت ماه به موئی بجهد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از زیبایی معشوق سخن میگوید که هر لحظه عاشقی را بیقرار و آواره میکند. سپس ادعا میکند که ماه از رشک روی خورشیدگون معشوق هر ماه به باریکی مو درمیآید، همانگونه که خود شاعر از غم عشق او نزار و چون مو باریک شده است.
هوش مصنوعی: همانگونه که باد هر لحظه از سویی میوزد و میگریزد، هر دم عاشقی دلباخته از دست تو آواره میشود و از کوی تو میگریزد. یعنی دلبری تو پیوسته عاشقان را بیقرار و سرگردان میکند.
هوش مصنوعی: ای خورشیدروی، ماه از حسادت به روی تو هر ماه به باریکی یک تار مو درمیآید، همانگونه که من از غم تو چون مویی لاغر شدهام. اشاره به هلال باریک ماه در پایان هر ماه است که شاعر آن را نتیجهٔ رشک به روی معشوق میداند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.