|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
برون آمد چو صبح عالم افروز
بسان جوی شیر از چشمهٔ روز
به کوه انداختن فرزانه فرهاد
به کوه سنگ شد چون کوه پولاد
دل خارا به نیروئی همی کند
که در هر ضربتی جوئی همی کند
چو بر کارش فتادی چشم یارش
یکی را ده شدی نیروی کارش
به نظاره شدی گه گه پریروی
نشستی یک زمانی بر لب جوی
چو دیدی دستگاه کوه کن را
گزیدی پشت دست خویشتن را
امیدش را به وعده بند کردی
بدان وعده دلش خرسند کردی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، فرهاد با شوق و علاقه به دستور شیرین، در کوه بیستون مشغول کندن جوی می‌شود. او با نیرویی فوق‌العاده سنگ‌ها را می‌شکافد و جوی را می‌سازد. شیرین، از دور به کار او نظاره می‌کند و به واسطهٔ زیبایی‌اش دل فرهاد را پر امید می‌کند. فرهاد با هر ضربه به دلش قوت می‌دهد و امیدش را به وعده‌ای که شیرین به او داده، می‌بندد و از این وعده خوشحال می‌شود.
هوش مصنوعی: چون صبح روشن و درخشان برخاست، مانند جوی شیرینی که از چشمهٔ نور روز به بیرون می‌آید، عالم را روشنی بخشید.
هوش مصنوعی: فرهاد، شخصیت دانا و باهوش، وقتی به کوه انداخته شد، سخت و مقاوم مانند سنگ و پولاد شد.
هوش مصنوعی: فرهاد با تمام توان و نیروی خود تلاش می‌کند و هر بار که چکش به سنگ می‌زند، به سختی و عزم راسخ خود ادامه می‌دهد تا آب را از دل کوه به دست آورد.
هوش مصنوعی: چون به کار فرهاد نظاره کردی، به یکباره نیروی کار او به ده قسمت تقسیم شد.
هوش مصنوعی: شما گاهی به تماشا نشسته‌اید که آن معشوق زیبا (شیرین) در زمانی بر لبه جوی آب نشسته است.
هوش مصنوعی: وقتی که تو، فرهاد، دستگاه کارگران کوه‌کنی را دیدی، انتخاب کردی که پشت دست خود را بکوبی.
هوش مصنوعی: او امیدش را به وعده‌ای که داده‌ای، گره زده و با آن وعده دل او را شاد کرده‌ای.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.